گذشته بد این زن، دردسرساز شده/ رمان سیدمهدی شجاعی، برای هشتمین بار

گذشته بد این زن، دردسرساز شده/ رمان سیدمهدی شجاعی، برای هشتمین
بار





زینت که خواننده و رقاص است در یکی از شب
هایی که مشغول اجرای برنامه در یک عروسی است با نوجوانی به ظاهر دیوانه مواجه می
شود که تصمیم می گیرد به نوعی به او کمک کند؛ زینت که حکم مادر این پسر را پیدا
کرده با او به روستایی فرار می کند و...


چاپ
هشتم رمان«طوفان دیگری در راه است» نوشته سید مهدی شجاعی توسط انتشارات
نیستان منتشر شده است. این رمان در 10فصل، با عناوین «باد؛ رعد و برق؛ تگرگ؛ طوفان؛
باران؛ سیل؛ ابرهای متراکم؛ رگبار پراکنده؛ طوفان دیگر و رنگین کمان» تدوین و منتشر
شده است.
محور اصلی داستان این اثر خواندنی شجاعی، تحول و به عبارت بهتر، تولد
دوباره است؛ زندگی مجددی که برای تک تک شخصیت های کتاب اتفاق می افتد و داستانک های
نقل شده در لا به لای داستان اصلی، ماجرای همین تغییر و تحول ها برای شخصیت هاست.
قسمت اعظم کتاب از زبان زنی به نام زینت روایت می شود که در گذشته خواننده و رقاص
بوده ولی بنا به دلایلی توبه کرده و تبدیل به یکی از بندگان مقرب خدا می شود. زینت
در یکی از شب هایی که مشغول اجرای برنامه در یک عروسی بوده با نوجوانی به ظاهر
دیوانه به نام کمال مواجه می شود که تصمیم می گیرد به نوعی به او کمک کند. زینت که
حکم مادر این پسر را پیدا کرده با او به روستایی فرار می کند و وسایل ادامه تحصیلش
را فراهم می کند و حتی او را برای تحصیل به خارج از کشور می فرستد. زینت در طول
داستان مشغول تعریف کردن مراحل رشد و بالندگی نوجوان گم شده برای حاج امین پدر کمال
است که هم او باعث به مرز جنون رسیدن پسرش شده بود و اکنون یکی از مهره های سرشناس
و ثروتمند و خیّر است. زینت حاج امین را قدم به قدم با زندگی پسر گمشده اش که از
طرف پدر طرد شده بود آشنا می کند و در همین حین او چشم درون او را باز می کند تا
این که ... شاید بتوان داستان این کتاب را مصداق جمله معروف «راه های رسیدن به
خداوند به تعداد مخلوقات اوست» دانست.

در فصل اول این
کتاب با عنوان «باد» می خوانیم:
...حاج امین یادش نمی*آید غیر از اینها چیزی
پشت سر زینت خانم گفته باشد. چرا، همان اول یک حرفهایی بود؛ حرفهایی که بیشترش را
هم دیگران می*زدند تا خود حاج *امین. حاج امین چه می*دانست که زینت خانم قبلا که
بوده و چه می*کرده. اگر هم جایی، حرفی را - اگرچه با شاخ و برگ بیشتر- نقل کرده،
تماما شنیده*هایش از مردم بوده، هیچ حرف و حدیثی را که از خودش نساخته.
وقتی در
محل چو افتاد که حاج امین خانه*های یک خطه از بازارچه را به قیمت خوب می*خرد که
مدرسه بسازد، همه افراد محل به جز زینت آمدند و خانه*هایشان را واگذار کردند. حتی
چند خانه آن طرف*تر هم به قصد مشارکت در امر خیر، یا به طمع پول خوب حاج *امین،
آمدند و اصرار و التماس که؛ ما هم واگذار کنیم. اما زینت از همان اول سفت و قرص
گفت: «نه». و پایش ایستاد. وقتی مردم این را شنیدند، حرفهایی کهنه را از توی صندوق
خانه*ها درآوردند و ریختند وسط دایره: « این زنیکه رقاصه بوده»، «فاحشه بوده»،
«بدون اصلا با ساختن مدرسه مخالفه!» و.... این پچ پچه*ها، مخفیانه و پشت سر بود که
به گوش حاج امین آقا هم می*رسید. بعد هم همان اهالی محل پاپیش گذاشتند و وساطت
کردند ولی زینت قبول نکرد که نکرد.حداقل پنج بار مهندس سیف رفت.

بار آخر سیف
گفت: «حاج امین! من یک*بار دیگه هم می*رم، ولی اگر قبول نکرد، به زور متوسل
می*شیم». حاج امین اما دلش رضایت نمی*داد: « زور نه! اصلا و ابدا! می*خواهیم کار
خیر کنیم، نمی*خواهیم که تف و لعنت پشت سرمون بخریم!». سیف: «تف و لعنت کی؟! آدمش
هم شرطه!». حاج امین: «چه فرق می*کنه؟ برو! سعی کن رامش کنی، به هر زبانی که خودت
می*دونی!». وقتی مهندس سیف گفت: «آخه زینت خانم! شما هم چیزی بگین! همین «نه» که
نشد جواب» زینت خانم سرش را بلند کرد و یک کلام گفت: «فقط به خود حاج امین می*گم.
همین». «یعنی چه؟ تشریف می*آرید...»، «نه بیان همین جا».

و این شد که حاج
امین داد زد: «منو با این زنیکه بدکاره روبرو نکنید». برای اولین بار بود که به
مهندس سیف هم تشر می*زد: «موندم فکری که تو با اینهمه ادعا چطور از پس یک زن
برنیامدی؟!». «حاج امین! به پیر به پیغمبر، به هر زبانی که بلد بودم حرف زدم، گفتم
من فقط مشاور حاج امین نیستم، وکیلش هستم، وثوقش هستم، مثل پسرش هستم، هر چی به من
بگی، انگار به او گفتی، حرفت رو یک کلام بگو، من بهش می*رسونم و جواب می*آرم. صم
بکم نشست و یک کلام دیگه هم نگفت ... حالا شما یک توک پا بیایید و کار رو تمام
کنید». حاج امین: «آخه مردم چی می*گن؟! نمی*گن حاج امین رفته با یک فاحشه نشست و
برخاست کرده !؟»

بله، البته اینجا و حالا حاج امین یادش می*آید که این جمله
را هم گفته است؛ نشست و برخاست با یک فاحشه. و حرف مهندس سیف را هم شنیده که: «این
چه حرفیه حاج آقا؟! مردم همه با او رفت و آمد می*کنند، حرمتش رو دارند، کسی ازش
پرهیز نمی کنه. این حرفها مربوط به گذشته است». ولی کوتاه نیامده و جواب داده: از
کجا معلوم؟!» خود حاج امین هم وقتی حالا فکر می*کند، می*بیند این «از کجا معلوم»
خیلی معنی دارد. و زینت خانم حق داد بگوید: «حاج امین پشت سر ما خوب می*شینی به هم
می*بافی؟» او اگرچه پاسخ می*دهد: «این چه حرفیه خانم؟!» اما خودش خوب می*فهمد که آن
حرف یعنی؛ تو هنوز همان کاره*ای و این تغییر و توبه و تحولی که مردم می*گویند،
همه*اش کشک است و... «این چه تهمت بدی است!» ناخودآگاه از دلش می*گذرد و بر زبانش
جاری می*شود: «ولی شما حلال کنید خانم!»

«حلال می*کنم حاجی! آدمی* است و
هزار کج خیالی. بفرمایید بنشینید تا من چای بیارم. شما هم بفرمایید آقای سیف!» حاج
امین اگر نخواهد هم ناگزیر است بنشیند. احساس می*کند اتاق، دور سرش چرخ می*خورد.
هرگز به خیالش هم نمی*رسیده که زینت خانم آن حرفها را در همین برخورد اول، کف دستش
بگذارد. او چطور ممکن است از این حرفها مطلع شده باشد! این حرفها را جز افراد محرمی
مثل مهندس، کس دیگری که نشنیده، آنها هم که اهل نقل و انتقال این قضایا به دیگران
نبوده*اند. «این نوع حضور، این گونه علم و اطلاع، ساده نباید باشد. در پشت ظواهر
این زن قطعا دنیایی است».
«دنیایی است حاج امین!» این صدای زینت است که از
آشپزخانه مجاور اتاق می*آید و بعد هم خود او که با سینی چای وارد می*شود. سینی کوچک
طلایی رنگ با کنگره هایی که در دو طرف و دو فنجان و نعلبکی بلور که چای، مثل عقیق
در آن می*درخشد. زینت با یک دست، سینی چای را گرفته و با دست دیگر چادر آبی گلدارش
را نگه داشته، به نحوی که جز دمپایی آبی رو فرشی، چیزی از پاهایش پیدا نباشد. حاج
امین در چهره زینت، آشنایی دور و گنگی را احساس می*کند یا احتمالا شباهت به یک دوست
و آشنای نزدیک، اما هرچه به ذهنش فشار می*آورد به نشانی روشن و مشخصی نمی*رسد.


متانت و پختگی رفتار زینت به زنان پنجاه ساله می*ماند ولی برق چشمها و
طراوت صورت، حکم می*کند که قطعا پا به سن چهل نگذاشته. سی و هفت هشت سال را به زحمت
اگر داشته باشد. ولی... چه خوب مانده! بی*کمترین چروکی در صورت. صورتی که سبزه نیست
و سفید هم نیست. انگار هم ملاحت سبزه را دارد و هم روشنی و زیبایی سفید را. شاید
سفید مات، با سایه*ای که چشم های قهوه*ای*اش بر روی صورت انداخته، ملیح*تر شده.
صورتی که به تناسب کشیده است، استخوانی نیست اما چیزی اضافه بر ضرورت زیبایی
همندارد. لبها کوچک نیستند اما خوش فرم و به قاعده*اند و ابروهای پهن و کشیده، چه
سامان خوبی به صورت بخشیده*اند. زینت سینی چای را، کنار پتویی که حاج امین و مهندس
بر روی آن نشسته*اندمی*گذارد، رویش را سفت*تر می گیرد و دو زانو بر زمین
می*نشیند.
رو گرفتن بیشتر زینت، حاج امین را ناگهان به خود می*آورد و او را
متوجه نگاه خیره خود می*کند. زینت چای را از سینی بر می*دارد و جلوی میهمان**هایش
می*گذارد. شاید شگفتی از جوان ماندن زینت است که او را به خود مشغول کرده.
«چه
جوان مانده*ای زن با آن مشغولیت هایی که سابق داشته ای!»

تعارف قندان و
صدای زینت، حاج امین را به خود می آورد: «دنیایی است حاج امین! هنوز خیلی مونده که
ما به رموز این دنیا پی ببریم». حاج امین قندی بر می دارد و ضربه ای دیگر را، درست
در وسط مغز خود احساس می*کند. لحظه*ای می ماند. مکث می کند و با خود کلنجار می رود،
ولی نمی تواند شگفتی اش را پنهان کند: « شما انگار دل آدم رو هم کندوکاو
می*کنید!»
سیف از این کلام یکه می خورد، اما زینت با لبخندی ملیح پاسخ می دهد:
هر بیشه گمان مبر که خالی است، شاید که...» و پس از مکثی کوتاه ادامه می دهد:
«چای تون سرد شد! میل کنید». حاج امین با لرزشی خفیف در دستها، فنجان را بر می دارد
و به سمت دهان می برد. عطر چای در دماغش می پیچد، چای را تا به آخر سر می کشد و
فنجان را بر زمین می گذارد. با خودش فکر می کند؛ کاش سیگار اشنویش را همراه آورده
بود تا در این حیرت و آشفتگی به دادش می رسید...»

ساکنان تهران برای تهیه این رمان خواندنی، سایر اثار سید مهدی شجاعی و سفارش
هر محصول فرهنگی دیگر کافی است با شماره 20- 88557016 سامانه اشتراک محصولات
فرهنگی؛ سام تماس بگیرند و سفارش خود را (در صورت موجود بودن در بازار) در محل کار
یا منزل _ بدون هزینه ارسال _ دریافت کنند. باقی هموطنان نیز می توانند با پرداخت
هزینه پستی، تلفنی سفارش خرید بدهند.