1. مهمان گرامی، جهت ارسال پست، دانلود و سایر امکانات ویژه کاربران عضو، ثبت نام کنید.
    بستن اطلاعیه

وقتی چین 2044 بهتر از فرانسه می‌شود

شروع موضوع توسط Stalin ‏29/11/12 در انجمن سینمای جهان

  1. کاربر پیشرفته

    تاریخ عضویت:
    ‏30/11/11
    ارسال ها:
    15,730
    تشکر شده:
    8,311
    امتیاز دستاورد:
    113
    Looper
    لوپر

    محصول 2012
    هنرپیشگان: جوزف گوردون-لویت، بروس ویلیس، امیلی بلانت
    نویسنده و کارگردان: ریان جانسون

    سال 2044 است و هنوز ماشین زمان وجود ندارد ولی 30 سال بعد چنین ماشینی اختراع شده اما استفاده از آن غیر قانونی می شود. فقط برخی سازمانهای مافیایی برای سر به نیست کردن قربانیان خود به صورت مخفیانه از آن استفاده می کنند. بدلیل آنکه 30 سال بعد مردم کدگذاری شده و نابود کردن اجساد کار غیر ممکنی است، سازمانهای مافیایی پس از دستگیری قربانیان آنها را با ماشین زمان به 30 سال قبل فرستاده تا مزدورانی بنام «لوپر» قربانی را کشته، شمش نقره همراه با او را به عنوان دستمزد برداشته و با نابودی جسد، قربانی در آینده پاک شود. اما ممکن است قربانی فرستاده شده برای «لوپر»، خود او بوده که در این صورت حلقه زندگی وی بسته شده و «لوپر» دائما به 30سال بعد رفته و مجدد به گذشته باز می گردد.

    «لوپر» از معدود فیلم های چند سال اخیر است که به راحتی نمی توان از کنارش گذشت و صرفا آن را برای سرگمی دید. این فیلم را بارها و بارها باید با دقت تماشا کرد؛ چراکه با هر بار دیدن مخاطب مطالب جدیدی را کشف کرده و از روابط بین عناصر که بسیار هوشمندانه و از درون به هم تنیده شده به استحکام کم نظیر فرم فیلم بیشتر پی می برد. فیلمساز با قصه ای جالب و در عین حال چند لایه به زیبایی توانسته است معانی مختلف را تجمیع و برای طیف وسیعی از مخاطب به نمایش درآورد. البته هر چقدر بیننده در فهم ارتباط اجزای فرم با یکدیگر دقت بیشتری داشته باشد مطمئنا از دیدن این فیلم بسیار زیبا لذتی مضاعف خواهد برد.

    شخصیت اصلی «جو» نام دارد که در طی فیلم آشکار می شود یک «لوپر» است و تمام اطلاعات فیلم با او در ارتباط بوده و در کل، قصه قصه «جو» است. فیلمساز به خوبی از همان آغاز پرداخت شخصیت «جو» را بدون هیچ حاشیه ای شروع کرده و در کنار آن با ایجاد سوالاتی حس کنجکاوی بیننده را تحریک می کند. در آغاز فیلم «جو» نزدیک طلوع آفتاب در کنار مزرعه ای نشسته و در حالیکه زبان فرانسه تمرین می کند انتظار چیزی را می کشد. لحظاتی بعد می ایستد و شخصی دست بسته در حالیکه روی سرش نیز پوشیده است ناگهان روبروی او ظاهر شده و «جو» او را می کشد. اینکه اینجا کجاست، «جو» کیست، و چرا بدین راحتی هنگام طلوع خورشید آدم می کشد، سوالاتی ست که بیننده انتظار پاسخ آن را دارد.

    از جمله نکاتی که در فیلمهای تخیلی حائز اهمیت است زمان و مکان قصه است. همانطور که ذکر شد همه چیز با «جو» ارتباط داشته پس توجه به مکان و زمان نیز در پرداخت «جو» کاملا موثر است. پس از آنکه آشکار می شود قصه در سال 2044 رخ می دهد شاید بسیاری از مخاطبان انتظار برخی عناصر مرسوم در فیلمهای علمی تخیلی را داشته باشند. ولی در این فیلم نه خبری از اتومبیلها و قطارهای پرنده و برجهای سربه فلک کشیده با معماری خاص و تخیلی است و نه از تکنولوژی روباتیک و اسلحه های لیزری؛ تنها عنصر پیشرفته فیلم برخی تجهیزات ارتباطی و موتورسیکلتی است که کمی از روی زمین بالاتر حرکت می کند. این مطلب نشان می دهد که فیلمساز قصد دارد آینده ای ملموس را برای بیننده ترسیم کرده که رسیدن به آن با سرعت پیشرفت علم دور از ذهن نباشد. درنتیجه قصه و شخصیت های درون آن نیز عجیب و غریب نخواهند بود. این مطلب موجب شده است همذات پنداری با قهرمان فیلم بسیار راحتر شود. زمانیکه در ابتدای فیلم اتومبیل «جو» در شهر حرکت می کند، مردم و شهر به هم ریخته ای را شاهدیم که گویا عده زیادی از مردم فقیر بوده و از آن مهمتر بی اعتمادی و سبعیت به امری عادی و روزمره تبدیل شده است؛ در یکی از صحنه های اوایل فیلم زمانیکه اتومبیل «جو» در شهر حرکت می کند یکی از رهگذران وسیله ای را از شخص دیگری دزدیده و فرار می کند. صاحب وسیله سرقت شده نیز با کمال خونسردی اسلحه خود را به سمت او گرفته و سارق را می کشد و این در حالیست که «جو» بدون توجه به این موضوع از کنار این مطلب می گذرد. در نمای بعد دوست «جو» که «سث» نام دارد به رهگذری که به سمت او می آید اخطار داده و او را با تهدید از خود دور می کند.

    روزمرگی و تکراری شدن روابط آدمها و حتی برخی توانایی‌های خاص و از آن مهمتر مسئله شهوت نیز از دیگر نکاتی است که فیلمساز برای پرداخت «جو» به آن اشاره دارد. ما از زبان «جو» متوجه می شویم که در این زمان کارهای خارق العاده ای همانند نگه داشتن سکه روی هوا امری کاملا عادی بوده و مردم به این مسائل که قدرتی ناچیز است دیگر توجهی ندارند. «جو» می گوید : «الان فقط یک مشت عوضی هستن که فکر می کنن با اینکار متحیرت می کنن»؛ بعد از اتمام حرف «جو» چند نما از تعدادی دختر را داریم که چند ثانیه بعد «جو» در حالیکه به آنها نگاه می کند ادامه می دهد: «مثل این شهر می مونه ، آدمهای مغرور با توانایی ناچیز». تنها تفریحی که افرادی همچون «جو» دارند استفاده از مواد مخدر و پس از آن عیاشی بوده که آن نیز کاملا تکراری شده و فیلمساز در چند نمای کوتاه و پشت سرهم آن را به خوبی نمایش می دهد.

    فیلمساز از زبان شخصیت «ایب» نیز که رئیس لوپرهاست به زندگی کسالت بار مدرن اشاره می کند. در یکی از سکانسها «ایپ» در حالیکه به لباس «جو» گیر داده می گوید: «این فیلمهایی که داری مثلشون لباس می پوشی از فیلمهای دیگه تقلید می کردن اینا همه ادا اطوار قرن بیستمه». نمایش این زندگی تکراری ادامه دارد تا زمانیکه از طریق «سث» جرایان فردی بنام «رین میکر» مطرح می شود. «رین میکر» کسی است در 30 سال بعد با توانایی بسیار بالا شروع به بستن حلقه لوپرها می کند. نکته جالب اینکه در این سکانس وقتی رویای شخصیت اول داستان رفتن به فرانسه می شود «ایپ» با حالتی مطمئن می گوید به چین بروی بهتر است و هنگامیکه اصرار «جو» را در رفتن به فرانسه می بیند می گوید من از آینده می آیم چین بهتر از فرانسه است.

    تا لحظه‌ای که «جو پیر» به زمان «جو جوان» از آینده فرستاده داده نشده ارتباط کلیه عناصر با زندگی «جو» چندان مشخص نیست اما زمانیکه «جو» به بسته شدن حلقه خود پی می برد ارتباط کلیه عناصر بایکدیگر آشکار و بیننده از آن پس به حلقه ارتباطی اطلاعات پی می برد. البته حلقه «جو» به شیوه ای متفاوت با دیگران بسته می شود. روزی «جو» که منتظر قربانی است متوجه می شود که قربانی کمی تاخیر دارد. پس از ظاهر شدن قربانی با سری بدون پوشش پی خواهیم برد که قرار است مسئله غیر منتظره رخ دهد؛ که این مسئله همانا سعی «جو» در فرار کردن از حلقه زندگی خود و تغییر آن است. این سعی و حلقه زندگی «جو» ارتباط تنگاتنگی با نگاه او به زندگی (که همان نگاه فیلمساز به زندگی بیهوده و تکراری مدرن است) دارد. «جو پیر» سعی دارد «رین میکر» را که در زمان «جو جوان» کودک است یافته و با نابودی او از کشته شدن زن مورد علاقه اش که در آینده افراد «رین میکر» او را می کشند، جلوگیری کند.


    [​IMG]

    «جو» برای تغییر چاره ای جز ترک و خروج از حلقه این زندگی مدرن ندارد. بر این اساس در ادامه «جو پیر»، «جو جوان» را به مزرعه کوچکی در نقطه ای دور از شهر و زندگی مدرن فرستاده چرا که تصور می کند «سید»، کودکی که در این مزرعه زندگی می کند همان «رین میکر» است. فیلمساز با نمایش زندگی روستایی «سید» و مادرش «سارا» چند هدف را دنبال می کند؛ ترک زندگی مدرن و سعی برای جبران گذشته. البته این مسئله تنها برای «جو» نبوده و در ادامه زمانیکه ماجرای زندگی مادر «سید» آشکار می شود، مشخص می شود که او قبل از «جو» به این مطلب پی برده و با نفرت از زندگی مدرن، همانطور که با تبر سعی دارد تنه کهنه‌درختی را تکه تکه کند، در صدد پاکسازی گذشته و جبران آن است. پس از آنکه «جو» وارد مزرعه می شود فیلمساز در صحنه ای با ارزش تنفر سارا را از زندگی مدرنی که بخشی از عمر خود را در آن به هدر داده نشان می دهد. در این صحنه سارا که متوجه حضور جو شده است با اسلحه به سمت مزرعه نیشکر رفته و «جو» خود را درون نیشکرها مخفی می کند؛ در چند نمای دور و متوسط سارا را شاهدیم که سعی دارد با عبارات تهدیدآمیز «جو» را ترسانده تا «جو» به منزلش نزدیک نشود پس از رفتن سارا چند نما از آسمان آفتابی مزرعه، و «جو» که حالت سرگیجه دارد را شاهدیم، و در نمای بعد ابتدا تصویری از آسمان ابری شهر را داریم، و سپس دوربین به سمت پایین تیلت کرده و نمایی خیلی دور از شهر را شاهدیم. این صحنه بگونه ای‌ست که گویی سارا اسلحه خود را به سمت تمدن مدرن (شهر) و شیوه زندگی در آن (جو) گرفته و اجازه نزدیک شدن آنها را نمی دهد. «جو» که بشدت به مواد (زندگی مدرن) اعتیاد دارد برای تغییر ابتدا باید سم زدایی شود؛ لذا در اولین برخورد سارا و «جو» ، سارا که به خوبی متوجه اعتیاد وی شده چند ضربه به صورت «جو» نواخته و این نکته را به او گوشزد می کند.

    آشنایی «جو» با «سید» و سارا حلقه ارتباطی زنجیره ای از اطلاعات به ظاهر بی ربط با قصه است و ما پس از آشنایی رفته رفته به ارزش و چگونگی ارتباط آنها با قصه پی خواهیم برد. دقت بر دیالوگهایی که بین آنها رد و بدل می شود، شباهتهای زیاد گذشته «جو» با «سید» ، و سارا با مادر «جو» را آشکار کرده و ما را به این نکته می رساند که اگر سارا، «سید» را رها کند آینده «سید» نیز همانند «جو» می شود. فیلمساز برای تاکید بر این مطلب اطلاعاتی را در اوایل فیلم به بیننده داده که ارزش آن اکنون مشخص می شود. به عنوان مثال نوع آشنایی «ایب» و «جو» شباهت زیادی با ملاقات «جو» و «سید» دارد. البته فیلمساز بر این نکته نیز تاکید دارد که آینده «سید» بسیار بدتر از آینده «جو جوان» است به عنوان مثال این «ایب» است که در کودکی به «جو» تفنگی بزرگتر از قدش داده ولی اکنون «سید» از «جو» تقاضای تفنگی بزرگتر از قدش را می کند و یا با کنار هم قرار دادن چهره خونین «سید» در یکی از صحنه ها و «جو پیر» در صحنه ای دیگر بیننده را به این نتیجه می رساند که «سید» 10ساله در صورت میدان دادن به خشم و نفرت خود و کنترل نکردن آن، همانند «جو پیر» شده و اگر این مسئله ادامه یابد «سید» در آینده تبدیل به یک هیولا می شود.

    در ادامه فیلم و خصوصا رویدادی که در انتها رخ می دهد به خوبی ارتباط تمام عناصر با یکدیگر آشکار شده که برای لو نرفتن پایان فیلم به آن اشاره نمی کنیم اما بیننده با دقت بر شخصیت جو، سارا و سید، صحنه های حضور آنها و نیز ارتباط آنها با یکدیگر و دیالوگها و مونولوگهای این سه شخصیت به خوبی می تواند به عمق قصه و لایه های درونی آن نفوذ کرده و از روابط بین عناصر که بسیار هوشمندانه و از درون به هم تنیده شده اند به معانی نهفته در فیلم پی ببرد.