پاسخ : ✿بانک اطلاعاتی داروها ✿ دیگوکسین -------------------------------------------------------------------------------- دیگوکسین در درماننارسایی قلب و آریتمی فوق بطنی (به ویژه فیبریلاسیون دهلیزی) مصرف میشود. مکانیزم اثر دیگوکسین نیروی انقباضیقلب را افزایش داده و هدایت الکتریکی آن راکاهش میدهد. تصور میشود افزایشسرعت و نیروی انقباضی عضله قلب ناشیاز مهار حرکت یونهای سدیم و پتاسیم ازغشاء سلولی عضله قلب باشد. در نتیجهجریان ورودی کلسیم و آزاد شدن یونهایکلسیم آزاد در سلولهای میوکارد افزایشیافته که به نوبه خود بر فعالیت انقباضیفیبرهای میوکارد افزوده میشود. ایندارو سرعت هدایت قلبی را کاهش داده ودوره تحریک ناپذیری گره دهلیزی ـ بطنیرا افزایش میدهد. فارماکوکینتیک فراهمی زیستی قرصدیگوکسین 80 ـ 60 درصد، الگزیر ومحلول تزریقی آن 85 ـ 70 درصد است.پیوند دیگوکسین به پروتئین کم میباشد(25 ـ 20 درصد). متابولیسم این دارو بهمیزان کم در کبد صورت میگیرد. نیمه عمردارو 48 ـ 36 ساعت است که در صورتابتلاء به بیادراری، 6 ـ 4 روز خواهد بود.اثر دارو از راه خوراکی پس از 2 ـ 0/5ساعت و از راه تزریقی پس از 30 ـ 5 دقیقهشروع میشود. زمان لازم برای رسیدن بهاوج اثر از راه تزریقی 4 ـ 1 ساعت و از راهخوراکی 6 ـ 2 ساعت است. طول اثر دارو ازراه تزریقی و خوراکی 6 روز است. دفعدیگوکسین کلیوی است. موارد منع مصرف این دارو در بلوک کاملو متناوب قلب، بلوک درجه دوم دهلیزیبطنی، آریتمی فوق بطنی ناشی از سندرمw-p-w، کاردیومیوپاتی انسدادیهیپرتروفیک (مگر در موارد فیبریلاسیوندهلیزی همراه با نارسایی قلب که باید بااحتیاط مصرف شود) و وجود علائممسمومیت ناشی از مصرف قبلی هر یک ازفرآوردههای حاوی این دارو، نبایدمصرف شود. این دارو در موارد زیر باید بااحتیاط فراوان مصرف شود: سکته اخیر، سندرم سینوسی بیمار، کمکاری تیروئید ، عیب کار کلیه ، کمی کلسیم و پتاسیم و منیزیم خون، زیادی کلسیم و پتاسیم خون ، گلومرولونفریت ، حساسیت مفرط سینوس کاروتید ، بیماریشدید ریه یا میکزدم ، تنگی زیرآئورتیهیپرتروفیک با علت نامشخص. در بیماران سالخورده و بیمارانی که ازدستگاه ضربان ساز مصنوعی استفادهمیکنند، تنظیم دقیق مقدار مصرف دارو ضروری است، زیرا ممکن است دچارمسمومیت شوند. عوارض جانبی احتمالی بیاشتهایی، تهوع، استفراغ، اسهال ، درد شکم اغلب با مصرف مقادیرزیاد دارو مشاهده است. اختلالات بینایی، سردرد ، کسالت، خواب آلودگی، اغتشاشفکر، توهم، هذیان، آریتمی و بلوک قلبی بامصرف این دارو گزارش شده است. توصیه ها دوره درمان بایدکامل شود و دارو هر روز در وقت معینمصرف شود. اگر یک نوبت مصرف دارو فراموششود، چنانچه پس از 12 ساعت بیاد آوردهشود، بهیچ وجه آن نوبت نباید مصرفشود و مقادیر مصرف بعدی نیز دو برابرنگردد. اگر به مدت دو روز یا بیشترمصرف دارو فراموش شود، باید به پزشکمراجعه شود. در صورت بروز هر گونه نشانهمسمومیت از جمله تهوع، استفراغ، اسهال،کاهش اشتها یا آهسته شدن شدید نبض ، باید به پزشک مراجعه شود. از مصرف سایر داروها بدون دستورپزشک باید خودداری شود. مقدار مصرف دیگوکسین باید براساس نیاز هر بیمار تعیین گردد. این مقدارباید بر اساس وزن بدن بدون چربیمحاسبه شود، زیرا این دارو در بافتچربی وارد نمیشود. تزریق وریدی دارو بر تزریق عضلانیآن ارجحیت دارد. تزریق وریدی باید طیحداقل 5 دقیقه صورت گیرد. تزریقعضلانی تنها در صورتی که امکان مصرفدارو از راه خوراکی یا وریدی وجودنداشته باشد، انجام میشود. در صورت تغییر شکل تزریقی به شکلخوراکی دارو، تنظیم مقدار مصرف ممکناست ضروری باشد.
پاسخ : ✿بانک اطلاعاتی داروها ✿ سایمتیدین -------------------------------------------------------------------------------- سایمتیدین برای مهار ترشح اسید معده برای پیشگیری و درمان زخمهای معده و دوازدهه و نیز بیماری وازنش معده ـ مری تجویز میشود. چگونگی مصرف سایمتیدین معمولاً در 4 نوبت (با هر وعده غذا و قبل از خواب)، گاهی در دو نوبت (صبح و قبل از خواب)، یا یک نوبت (قبل از خواب) تجویز میشود. مقدار تجویز دارو بسته به قدرت دارو و علت تجویز سایمتیدین فرق میکند. هیچگاه بیشتر از مقداری که برایتان تجویز شده مصرف نکنید. از دستوارت پزشکتان به دقت پیروی کنید. اگر یک نوبت را فراموش کردید ، به مجردی که آن را به یاد آوردید مصرفش کنید. اگر تقریباً موقع نوبت بعدی رسیده بود، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه منظم داروییتان بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید. درمان با سایمتیدین معمولاً 8 هفته ادامه مییابد، اگرچه علایم ممکن است پس از یکی دو هفته کاملاً رفع شوند. حتی در صورت احساس بهبودی، مصرف دارو را ادامه دهید. در اولین یا دومین هفته اگر هنوز درد داشتید میتوانید از آنتیاسید استفاده کنید مشروط بر اینکه نوبت مصرف سایمتیدین و آنتیاسید بیش از یک ساعت فاصله داشته باشد. اگر درد شما برگشت، پزشکتان را مطلع سازید. هشدارها و عوارض جانبی در صورت بروز هریک از علایم زیر، سایمتیدین را قطع کرده، با پزشکتان تماس بگیرید: بثورات جلدی ، خسخس سینه، تنگی نفس، احساس فشار در قفسه سینه ، گیجی، ضربان قلب تند یا کند، گلودرد ، کبودی یا خونریزی غیرعادی. علایم زیر ممکن است رخ دهند ولی فقط در صورت ایجاد مشکل باید گزارش شوند: یبوست ، اسهال، سرگیجه، خوابآلودگی، تهوع یا استفراغ، سردرد ، درد مفصلی یا ماهیچهای، ریزش مو ، کاهش میل جنسی، یا تورم پستانها. موارد احتیاط در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف سایمتیدین، پزشکتان را مطلع سازید: حساسیت به سایمتیدین، رانیتیدین ، فاموتیدین ، یا نیزاتیدین. بارداری یا شیردهی. مصرف داروهای دیگر، به ویژه کتوکونازول (یک داروی ضدقارچ)، داروهای قلبی یا پرفشاری خون ( نیفدیپین )، متوپرولول، پروکاینامید، فنیتوئین (یک داروی ضدتشنج)، ضدافسردگیهای سهحلقهای، یا الکل. سابقه یا ابتلا به بیماری کبدی یا کلیوی. توصیه هنگام مصرف بهطور منظم به پزشکتان مراجعه کنید تا بتواند بهبودتان را زیر نظر داشته باشد. از پزشکتان در مورد خوراکیهایی که باید در برنامه غذاییتان محدود شود راهنمایی بخواهید. مثلاً نوشابههای گازدار، قهوه ، آسپیرین و محصولات تهیه شده از مرکبات ممکن است برای معده شما مضر باشند. آنتیاسیدها را 1 ساعت قبل یا بعد از مصرف سایمتیدین مصرف کنید. سایمتیدین ممکن است با آزمونهای پوستی یا آزمونهای اندازهگیری اسید معده تداخل ایجاد کند. در این مورد با پزشکتان مشورت کنید. سایمتیدین را دور از دسترس کودکان و دور از گرما، نور مستقیم، و حرارت مرطوب نگه دارید (در این شرایط سایمتیدین فاسد میشود). سایمتیدین تاریخ مصرف گذشته را دور از دسترس کودکان در توالت دور بریزید. نبایدها نباید الکل بنوشید. نباید سیگار بکشید. سیگار تأثیر این دارو را کاهش میدهد. سیگار را ترک کنید یا حداقل بعد از آخرین نوبت مصرف سایمتیدین تا پایان روز سیگار نکشید.
پاسخ : ✿بانک اطلاعاتی داروها ✿ سفادروکسیل -------------------------------------------------------------------------------- سفادروکسیل یک آنتیبیوتیک سفالوسپورینی است. این آنتیبیوتیکها در درمان طیف وسیعی از بیماریهای عفونی نظیر عفونتهای تنفسی، عفونت گوش میانی، عفونت پوست و بافت نرم، عفونتهای استخوانی یا مفصلی، و عفونتهای ادراری تناسلی مؤثرند. این آنتیبیوتیکها همچنین برای پیشگیری از عفونت در افرادی که تحت عمل جراحی قرار گرفتهاند و در افرادی که به هر دلیل مستعد عفونت هستند استفاده میشوند. چگونگی مصرف سفادروکسیل را میتوان با شکم خالی مصرف کرد. یا میتوان برای جلوگیری از دل بهم خوردگی آن را با غذا خورد. بهتر است دارو در نوبتهای با فواصل یکسان در طی شبانهروز مصرف شود تا سطح دارو در خون ثابت باقی بماند. مثلاً اگر قرار است دوبار در روز مصرف شود، هر 12 ساعت (مثلاً 8 صبح و 8 شب). اگر این با فعالیتهای کاری و خواب شما تداخل ایجاد کند، در تعیین یک برنامه مناسب دارویی از پزشکان کمک بخواهید مهم است که دارو سر وقت و بهطور کامل مصرف شود. حتی اگر احساس بهبودی کنید: اگر پیش از اتمام دارویتان آن را قطع کنید ممکن است علایم آن مجدداً عود کند. اگر یک نوبت را فراموش کردید ، به مجردی که به یاد آوردید مصرف کنید. البته اگر تقریباً به موقع نوبت بعدی رسیده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه منظم داروییتان برگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید. هشدارها و عوارض جانبی در صورت بروز هریک از علایم زیر با پزشکتان تماس بگیرید: کبودی یا خونریزی غیرعادی، درد مفاصل، اسهال ، درد شکمی، تهوع و استفراغ، زخمهای دهانی یا زبانی، خارش یا ترشح واژن، یا پلاکهای سفید در دهان یا روی زبان. یک واکنش حساسیتی نادر به ( سفادروکسیل ) آنافیلاکسی است که به مراقبت پزشکی فوری نیاز دارد. از آنجا که آنافیلاکسی به سرعت پیشرفت میکند در صورت بروز تورم لبها و دور چشم، بثورات جلدی، کهیر، یا تورم پوستی، تب، غش ناگهانی، ضربان قلب تند، یا خسخس سینه یا مشکل تنفسی، بلافاصله مصرف آنتیبیوتیک را قطع کرده با یک مرکز خدمات اورژانس پزشکی تماس بگیرید. موارد احتیاط در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف سفادروکسیل، پزشکتان را مطلع سازید: حساسیت به هر نوع ماده غذایی، نگهدارندهها، رنگهای خوراکی، یا داروهای دیگر، به ویژه آنتیبیوتیکها ( پنیسیلینها یا سفالوسپورینها). بارداری یا شیردهی. مصرف مشروبات الکلی. در حال مصرف داروهای دیگر، به ویژه داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی (مثل ایبوپروفن، آسپیرین ) ضدانعقادها (رقیقکنندههای خون نظیر وارفارین ) پروبنسید (یک داروی درمان نقرس ). سابقه یا ابتلا به مشکلات خونریزیدهنده (نظیر زخم معده، هموفیلی، کمبود پلاکتی)، کولیت (التهاب روده بزرگ ) یا بیماریهای کلیوی و کبدی. توصیه هنگام مصرف حتی در صورت احساس بهبودی، داروی تجویز شده را تا آخر مصرف کنید تا عفونت بدنتان درمان شده و از عود بیماری جلوگیری شود. سفادروکسیل را دور از دسترس کودکان، و دور از گرما، نور مستقیم و حرارت مرطوب نگه دارید. (در این شرایط سفادروکسیل فاسد میشود). بعد از تهیه سوسپانسیون ، دارو باید در یخچال نگهداری شود و ظرف 2 هفته استفاده شود. پیش از مصرف شیشه را به خوبی تکان دهید. از پیمانه داخل جعبه برای اندازهگیری مقدار دارو استفاده کنید. اگر ظرف 3 روز از مصرف دارو احساس بهبودی نداشتید با پزشکتان مشورت کنید. نبایدها نباید سفادروکسیل تاریخ مصرف گذشته استفاده کنید. نباید پیش از اتمام دارو آن را قطع کنید، مگر طبق دستور پزشک.
پاسخ : ✿بانک اطلاعاتی داروها ✿ سفالکسین ------------------------------------------- سفالکسین یک آنتیبیوتیک سفالوسپورین است. این آنتیبیوتیک در درمان گروه زیادی از بیماریهای عفونی مثل عفونتهای تنفسی، عفونت گوش میانی، عفونت پوست و بافت نرم، عفونتهای استخوانی یا مفصلی، و عفونتهای ادراری تناسلی مؤثر میباشد. سفالکسین همچنین در جلوگیری از عفونت در افرادی که تحت عمل جراحی قرار گرفتهاند و افراد دیگری که به هر علت مستعد عفونت میباشند استفاده میشود. چگونگی مصرف سفالکسین را میتوان با شکم خالی مصرف کرد، یا میتوان برای جلوگیری از دل بهم خوردگی آن را با غذا خورد. بهتر است دارو در نوبتهایی با فواصل یکسان در طی شبانهروز مصرف شود تا سطح دارو در خون ثابت باقی بماند. مثلاً اگر قرار است 4 بار در روز مصرف شود هر 6 ساعت (6 صبح، 12 ظهر، 6 عصر، 12 شب). اگر این برنامه با فعالیتهای کاری و خواب شما تداخل دارد، در تعیین یک برنامه زمانی مناسبتر از پزشکتان کمک بخواهید. مهم است که دارو سر وقت و بهطور کامل استفاده شود، حتی اگر احساس بهبودی میکنید. اگر پیش از اتمام دارویتان آن را قطع کنید ممکن است علایمتان مجدداً عود کند. اگر یک نوبت را فراموش کردید ، به مجردی که به یاد آوردید مصرف کنید. البته اگر تقریباً موقع نوبت بعدی رسیده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه منظم داروییتان برگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید. هشدارها و عوارض جانبی در صورت بروز هریک از علایم زیر بلافاصله با پزشکتان تماس بگیرید: کبودی یا خونریزی غیرعادی، درد مفاصل، اسهال ، درد شکمی، تهوع و استفراغ، زخمهای دهانی و زبانی، خارش و ترشح واژن، یا پلاکهای سفید در دهان یا روی زبان. یک واکنش حساسیتی نادر به سفالکسین آنافیلاکسی که به مراقبت پزشکی فوری نیاز دارد. از آنجایی که آنافیلاکسی با سرعت پیشرفت میکند، در صورت بروز تورم لبها و دور چشمها، بثورات جلدی ، کهیر ، تورمهای پوستی، تب، غش ناگهانی، ضربان قلب تند، یا خسخس سینه یا مشکل تنفسی، بلافاصله مصرف آنتیبیوتیک را قطع کرده و با یک مرکز خدمات اورژانس پزشکی تماس بگیرید. موارد احتیاط در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف سفالکسین، پزشکتان را مطلع سازید: حساسیت به هر نوع ماده غذایی، نگهدارندهها، رنگهای خوراکی، یا داروهای دیگر نظیر آنتیبیوتیکها یا پنیسیلینها یا سفالوسپورینها). بارداری یا شیردهی. عادت به مصرف مشروب الکلی. مصرف داروهای دیگر، به ویژه داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی (مثل ایبوپروفن، آسپیرین )، ضدانعقادها (رقیقکنندههای خون نظیر وارفارین )، پروبنسید (یک داروی درمان نقرس ). ابتلا به مشکلات خونریزیدهنده (نظیر زخم معده ، هموفیلی، و کمبود پلاکتی)، کولیت (التهاب روده بزرگ ) یا بیماریهای کلیوی و کبدی یا سابقه هریک از موارد مذکور. توصیه هنگام مصرف حتی در صورت احساس بهبودی، داروی تجویز شده را تا آخر مصرف کنید تا عفونت بدنتان درمان شده، از عود بیماری جلوگیری شود. سفالکسین را دور از دسترس کودکان، و دور از گرما، نور مستقیم و حرارت مرطوب نگهدارید (در این شرایط سفالکسین فاسد میشود). پس از آماده کردن سوسپانسیون آن را باید در یخچال نگهداری کنید،سوسپانسیون در یخچال تا 14 روز قابل استفاده است. پیش از مصرف شیشه دارو را به خوبی تکان دهید. از پیمانه داخل جعبه دارو برای اندازهگیری مقدار دارو استفاده کنید. اگر ظرف 3 روز درمان با سفالکسین احساس بهبود نداشتهاید با پزشکتان مشورت کنید. نبایدها نباید سفالکسین تاریخ مصرف گذشته استفاده کنید. نباید پیش از اتمام دارو آن را قطع کنید، مگر به دستور پزشک.
بانک اطلاعات دارویی این تاپیک برای آشنایی با داروها،( چگونگی مصرف،هشدارها و عوارض جانبی،موارد احتیاط و توصیه ها) می باشد.
پاسخ : بانک اطلاعات دارویی ACETYLCYSTEINE موارد مصرف: استيل سيستئين برايدرمان مسموميت با استامينوفن و بهمنظور جلوگيري از اثر سمي آن بر كبدبهكار برده ميشود. مكانيسم اثر: استيل سيستئين ميتواند كبدرا در برابر عوارض سمي متابوليت فعالاستامينوفن، از طريق افزايش ميزانگلوتاتيون و پيوند با متابوليت فعال،محافظت نمايد. موارد منع مصرف: در آسم شديد وحساسيت به استيل سيستئين نبايدمصرف گردد. هشدارها: 1 ـ در صورت وجود زخم معدهبا احتياط مصرف گردد. 2 ـ درمان با اين دارو حتي در صورتبروز كهير بايد ادامه يابد. عوارض جانبي: عوارض اين دارو خيليشايع نيست ولي شامل واكنشهايحساسيتي، انقباض برونش، ادم صورت،بثورات جلدي، آنافيلاكسي، گيجي، تب،تهوع و استفراغ ميباشد. نكات قابل توصيه: 1 ـ دارو را ميتوانبهصورت تزريق داخل وريدي تجويز كرد. 2 ـ قبل از استفاده از اين دارو در درمانمسموميت با استامينوفن ضروري استكه محتويات داخل معده تخليه شود. 3 ـ درمان با اين دارو حداكثر ظرف 24ساعت اول پس از مسموميت صورت گيرد. مقدار مصرف: بهعنوان پادزهر درمسموميت با استامينوفن در ابتدا مقدار150mg/kg در 200 ميليليتر دكستروز 5%طي 15 دقيقه انفوزيون وريدي ميشود ومتعاقب مقدار 50mg/kg در 500 ميليليتردكستروز 5% طي 4 ساعت و سپس100mg/kg در 1000 ميليليتر دكستروز5% وراري 16 ساعت انفوزيون ميگردد.مقدار مصرف اين دارو در كودكان مشابهبزرگسالان است. اشكال دارويي: Injection: 200mg / ml
پاسخ : بانک اطلاعات دارویی ACTIVATED CHARCOAL موارد مصرف: زغال فعال براي درمانغيراختصاصي اورژانس در مسموميتناشي از اكثر داروها و مواد شيمياييمصرف ميشود. اين دارو ميتواند بهبسياري از سموم در معده پيوند يافته وجذب آنها را كاهش دهد، هر چند كه درمسموميت با سيانور كاملا بياثر و درمسموميت با اسيدهاي معدني، بازهايسوزاننده، اتانول، متانول و املاح آهن،اسيدبوريك و مواد پاك كننده نسبت بياثراست. اين دارو براي درمان اسهال، سوءهاضمه، هيپركلسترولميا و كمك به جذبگازهاي روده كه موجب نفخ ميشوند نيزمصرف ميشود. مكانيسم اثر: بهعنوان داروي ضداسهال،زغال فعال شده بسياري از محركهايي راكه موجب اسهال و نارحتي گوارشيميشوند، جذب سطحي ميكند. بهعنوانپادزهر اين دارو مواد سمي خورده شده راجذب سطحي كرده و مانع از جذب آنها درمعده و روده ميشود. فارماكوكينتيك: اين دارو از مجراي گوارش جذب نميشود و متابوليزه نيزنميگردد. راه اصلي دفع آن از طريق مدفوع است. حداكثر اثر درماني چنانچهدارو طي 30 دقيقه پس از بلع ماده سميتجويز گردد، حداكثر اثر درماني حاصلميگردد. هشدارها: 1 ـ مصرف دارو ممكن استموجب بروز تهوع و استفراغ گردد كه ممكن است در موارد بلع مواد سوزاننده يا هيدروكربنهاي فرارخطرناك باشد. 2 ـ مصرف طولاني اين دارو براي رفعناراحتيهاي گوارشي كودكان زير 3 سال،ممكن است سوء تغذيه ايجاد نمايد. تداخلهاي دارويي: زغال فعال ميتواندداروهاي موجود در لوله گوارش را جذبكند. جذب استيل سيستئين خوراكي وشربت ايپكا را كاهش ميدهد. لذا درمواردي كه مصرف هر دو دارو لازم استتوصيه ميشود كه زغال را فقط پس ازاتمام استفراغ تجويز كرد. زغال را نبايد باشير يا شربت مخلوط كرد زيرا ظرفيتجذب با آن كاهش مييابد. نكات قابل توصيه: 1 ـ دارو در ظرفدربسته نگهداري شود. 2 ـ اگر قبلا به مسموم شربت ايپكا دادهشده است، بعد از بروز استفراغ از اين دارواستفاده شود. 3 ـ استفاده طولاني مدت اين دارو بهعنوانضد نفخ توصيه نميگردد. 4 ـ اين دارو رنگ مدفوع را سياه ميكند،اگرچه اين مسأله از نظر درماني اهميتندارد. 5 ـ از مصرف همزمان با ساير داروهاخودداري شود. مقدار مصرف: بزرگسالان: در مسموميت حاد مقدار 100g ـ 30 گرم (g/kg 2 ـ 1) بهصورتسوسپانسيون در آب مصرف ميشود. دردرمان اسهال، مقدار 520 ميليگرممصرف ميشود كه برحسب نياز، هر 30دقيقه تا يكساعت تكرار ميشود، حداكثرمقدار مصرف در اين موارد 4g/dayميباشد. بهعنوان ضد نفخ، مقدار 4 - 1گرم از دارو سه بار در روز بعد از غذامصرف ميشود. اشكال دارويي: Tablet: 250mg Suspension: 30g / 240ml
پاسخ : بانک اطلاعات دارویی AMYL NITRITE موارد مصرف: آميل نيتريت براي درمانحملات حاد آنژين صدري بهكار ميرود.ولي بدليل وجود داروهايي با سميت كمترمانند نيتراتها كمتر مورد استفاده قرارميگيرد. اين تركيب عموم در درمانمسموميت با سيانيد مصرف ميشود. ايندارو همچنين بهعنوان داروي كمكتشخيصي در بررسي عملكرد ذخيرهايقلب استفاده ميشود. مكانيسم اثر: بهنظر ميرسد كه اثر ضدآنژين آميل نيتريت در نتيجه كاهش فشارشرياني سيستميك و ريوي باشد و كاهشبرونده قلبي به دنبال مصرف آميل نيتريت،ناشي از گشاد شدن عروق محيطيميباشد. به عنوان پادزهر مسموميت باسيانيد، آميل نيتريت موجب تشكيلمتهموگلوبينمي ميگردد. اين ماده باسيانيد تركيب شده و تبديل به تركيب غيرسمي سيانومتهموگلوبين ميشود. فارماكوكينتيك: اثر آن طي 30 ثانيه شروعشده و 5 ـ 3 دقيقه ادامه خواهد داشت.متابوليسم آن كبدي است و تقريب 1/3 آناز راه كليهها دفع ميگردد. هشدارها: 1 ـ در بيماران سالخورده،احتمال بروز كمي فشار خون در حالتايستاده بيشتر است. 2 ـ در كم خوني شديد، خونريزي مغزي وضربات وارده به سر، پركاري تيروئيد وانفاركتوس اخير ميوكارد با احتياطمصرف گردد. عوارض جانبي: عوارض شايع شاملسرگيجه و يا منگي هنگام برخاستن ازحالت خوابيده و يا نشسته، برافروختگيصورت و گردن، سردرد خفيف، تهوع يااستفراغ، نبض سريع و بيقراري ميباشد. تداخلهاي دارويي: مصرف همزمان باداروهاي پايين آورنده فشار خون و ياساير داروهاي گشادكننده عروق اثر آن راتشديد ميكند. اثرات هيستامين ونوراپينفرين و استيل كولين در مصرفهمزمان با آميل نيتريت كاهش مييابد.داروهاي مقلد سمپاتيك اثر آميل نيتريت راكم ميكنند. نكات قابل توصيه: 1 ـ بيمار بايد آمپول رادر ميان دستمالي شكسته و 6 ـ 1 بار آنرااستنشاق كند و سپس در حالت نشسته وخوابيده قرار گيرد. 2 ـ اين دارو قابل اشتعال است. مقدار مصرف: به عنوان ضد آنژين، مقدار0/3 ميليليتر (يك آمپول) استنشاقميشود و ميتوان آنرا هر 5 ـ 3 دقيقه تكراركرد به عنوان پادزهر مسموميت با سيانيددر صورت لزوم هر 5 دقيقه به مدت 60 ـ 30 ثانيه تا زمان بهوش آمدناستنشاق ميشود و سپس فاصله مقاديرمصرف را طولاني كرده و تا 24 ساعتمصرف دارو ادامه مييابد. اشكال دارويي: Ampules for Inhalation
پاسخ : بانک اطلاعات دارویی ATROPINE موارد مصرف: آتروپين در درمان اسپاسمپيلور، اسپاسم مجراي گوارشي، همراه بامرفين در درمان اختلالهاي اسپاسميمجاري صفراوي، در قولنج كليه، در درمانقاعدگي دردناك و شب ادراري، برايكاهش تنوس عضلات روده بهنگامعكسبرداري، براي كاهش ترشحات بزاق وترشحات دستگاه تنفسي پيش از بيهوشي،براي جلوگيري از براديكاردي و ايستسينوسي و كمي فشار خون ناشي ازسوكسينيل كولين، بهعنوان پادزهر دردرمان مسموميت با مهاركنندههاي كوليناستراز از جمله سموم ارگانو فسفره،همراه نئوستيگمين يا پيريدوستيگمين دررفع آثار مسددهاي عصبي ـ عضلاني و دربيماري پاركينسون مصرف ميشود. مكانيسم اثر: اين دارو اثر استيل كولين برگيرندههاي موسكاريني را مهار ميكند وبنابراين ميتواند روي عضلات صاف،گيرندههاي پس عقدهاي ميوكارد، گرهسينوسي و دهليزي و دهليزي ـ بطني، غددمترشحه برون ريز، حركت دستگاهگوارش و تنوس ميزناي و مثانه تاثيربگذارد. با همين مكانيسم بهعنوان پادزهربهكار ميرود. اثر ضدسرگيجه حقيقي وپاركينسون آن نيز بدليل همين اثر در مغزميباشد. در مجموع، مقادير كم آتروپينموجب مهار ترشحات بزاق و برونش وتعريق ميشود در حالي كه تجمع داروموجب گشاد شدن مردمكها و افزايشسرعت ضربانات قلب ميگردد. فارماكوكينتيك: آتروپين در كبد هيدروليزآنزيمي شد. و در تمام بدن انتشار مييابد وبراحتي از سد خوني ـ مغزي عبور ميكند.طول مدت اثر آن بسيار كوتاه است و 50درصد دارو از راه كليهها دفع ميگردد.نيمه عمر حذف آتروپين از بدن 2/5 ساعتميباشد. هشدارها: 1 ـ نوزادان و كودكان بهعوارضي سمي آتروپين حساسترند. 2 ـ به دليل كاهش عرق، دماي بدن افزايشمييابد. 3 ـ احتمال بروز هيجان و تحريكپذيريدر سالخوردگان با مقادير درماني وجوددارد. 4 ـ در آريتمي قلبي، نارسايي احتقاني قلب،فقدان تنوس دستگاه گوارش، احتباسادرار، بزرگ شدن پروستات، كوليتاولسراتيو، بارداري و شيردهي و گلوكومبا احتياط مصرف گردد. 5 ـ آتروپين از جفت عبور كرد و در شيرنيز ترشح ميشود. موارد منع مصرف: اين دارو در گلوكوم بازاويه بسته نبايد مصرف شود. عوارض جانبي: از عوارض شايع اين داروميتوان از يبوست، خشكي دهان، بيني، گلويا پوست و اشكال در بلع، گشاد شدنمردمكها، براديكاردي و سپس تاكيكارديو كاهش تعريق نام برد. تداخلهاي دارويي: مصرف همزمان اين دارو با گلوكوكورتيكوئيدها و هالوپريدول ميتواند فشار داخل چشم را افزايش دهد. در صورت مصرفهمزمان با داروهاي آنتيهيستامين و ساير داروهاي ضد موسكاريني،ديسوپيراميد، فنوتيازينها و داروهاي ضد افسردگي سه حلقهاي اثراتآنتيموسكاريني تشديد ميشود. درصورت مصرف همزمان با داروهاي ضدمياستني سبب كاهش هر چه بيشتر تحركروده ميشود. نكات قابل توصيه: 1 ـ پس از مصرف دارواز رفتن در محيطهاي گرم و از پرداختن بهفعاليت بدني شديد خودداري گردد. 2 ـ احتمال ايجاد اختلال ديد يا حساسيت بهنور وجود دارد. 3 ـ احتمال بروز خشكي دهان، بيني يا گلووجود دارد. 4 ـ تزريق وريدي آتروپين بايد به آهستگيصورت گيرد. مقدار مصرف: بزرگسالان: بهعنوان ضد موسكاريني،مقدار 0/6 ـ 0/4 ميليگرم هر 6 ـ 4 ساعتبهصورت عضلاني، وريدي يا زير جلديتزريق ميگردد. بهعنوان ضد آريتمي 1 ـ 0/4 ميليگرم هر 2 ـ 1 ساعت، حداكثر تا2 ميليگرم، تزريق ميشود. براي جلوگيري از ترشح بيش از حدبزاق مقدار 0/6 ـ 0/2 ميليگرم هر 1 ـ 0/5ساعت قبل از اعمال جراحي، 1/2 ـ 0/6ميليگرم بهطور همزمان با تزريق 2 ـ 0/5ميليگرم نئوستيگمين بهصورت وريدي ودر مسموميت كورار براي مهار كنندههايكولين استراز مقدار 4 ـ 2 ميليگرم تزريقوريدي ميگردد. سپس مقدار 2 ميليگرمهر 10 ـ 5 دقيقه تا زمان برطرف شدنعلايم موسكاريني و يا بروز علايممسموميت با آتروپين تزريق ميگردد. كودكان: مقدار 0/01mg/kg (حداكثر 0/4ميليگرم) هر 6 ـ 4 ساعت بهعنوان آنتيكولينرژيك تجويز ميگردد. بهعنوان ضدآريتمي مقدار 0/03mg/kg ـ 0/01 تزريقوريدي ميشود. براي جلوگيري از ترشحبيش از حد بزاق و ترشحات مجاري تنفسيپيش از بيهوشي در كودكان با وزن 3 تاكيلوگرم بين 0/6 ـ 0/1 ميليگرم استفادهميشود. بهعنوان پادزهر مهاركنندههايكولين استراز مقدار اوليه 1 ميليگرمتزريق وريدي يا عضلاني ميشود و سپسمقادير 1 ـ 0/5 ميليگرم هر 10 ـ 5 دقيقهتزريق ميشود. اشكال دارويي: Injection (as Sulfate) : 0.5mg / ml 10 mg / 10 ml