پاسخ : ✿بانک اطلاعاتی داروها ✿ ایبوپروفن -------------------------------------------------------------------------------- قرصهای 200 میلی گرم ایبوپروفن یک داروی مسکن است که بدون نسخه پزشک قابل تهیه است. اما قرصهای 400 میلی گرم توسط پزشک تجویز میشود. این دارو یک داروی ضد درد غیر مخدر برای دردهای خفیف تا متوسط، نظیر سردرد ، دردهای هنگام عادت ماهانه، و حملات نقرس است. به علت خواص التهابی این دارو در درمان بیمارهای روماتیسمی مثل آرتریت روماتوئید ، و دیگر مشکلات التهابی غیر روماتیسمی مثل آسیبهای حین ورزش (پیچ خوردگیها و رگ به رگ شدنها)، بورسیتها، تاندونیتها (التهاب تاندون)، و استئوآرتریت (آرتروز) بسیار مفید است. ایبوپروفن همچنین تب را نیز کاهش میدهد. ایبوپروفن از داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی است. چگونگی مصرف سوسپانسیون ایبوپروفن را با غذا یا داروهای ضداسید معده باید مصرف کرد، پیش از مصرف دارو شیشه آن را به خوبی تکان دهید، قرص ایبوپروفن را باید با غذا و همراه یک لیوان پر از آب خورد. پس از خوردن قرصهای ایبوپروفن برای جلوگیری از آسیب و تحریک وی 30-15 دقیقه از خوابیدن یا دراز کشیدن اجتناب کنید. اگر روزی یک یا دوبار ایبوپروفن مصرف میکنید. و یک نوبت را فراموش کردید، اگر حداکثر تا 2 ساعت آن را به یاد آورید بلافاصله مصرفش کنید، در غیر این صورت نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه منظمتان برگردید. اگر روزانه بیش از دو نوبت ایبوپروفن مصرف میکنید، به مجردیکه نوبت فراموش شده را به یاد آورید مصرفش کنید. اما اگر تقریباً موقع نوبت بعدی رسیده است، نوبت فراموش شده را مصرف نکنید. مقدار دارو را دو برابر نکنید. هشدارها و عوارض جانبی در صورت بروز هر یک از علایم زیر مصرف ایبوپروفن را قطع کرده، با پزشکتان تماس بگیرید: خستگی یا خواب آلودگی شدید ، درد یا سوزش معده ، تهوع یا استفراغ ، مدفوع سیاه و قیری ، علایم شدید آنفلوآنزا (لرز، تب ، دردهای عضلانی، به ویژه اگر درست هنگام یا پیش از بروز بثورات جلدی رخ دهند ، افزایش وزن ، کبودی یا خونریزی غیرطبیعی ، بثورات جلدی ، زخمهای دهانی ، یا تب یا گلو دردی که پیش از شروع درمان وجود نداشته و با مشکلی که در حال حاضر به خاطرش تحت درمان هستید ارتباطی نداشته باشد. بیماران مسن بیشتر از سایرین در معرض خطر مشکلات گوارشی و خونریزی دهنده هستند. یک پاسخ حساسیتی نادر به ایبوپروفن آنافیلاکسی است، که به توجه و مراقبت فوری پزشکی نیاز دارد. آنافیلاکسی سریع پیشرفت میکند. خسخس سینه یا مشکل در تنفس مصرف ایبوپروفن را قطع کرده با یک مرکز اورژانس تماس بگیرید. موارد احتیاط در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف ایبوپروفن، پزشکتان را مطلع سازید: حساسیت به آسپرین یا دیگر داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی. بارداری یا شیردهی. مصرف داروهای دیگر ، به ویژه دیگر داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی (مثل ناپروکسن )، آسپرین، ضدانعقادها (رقیق کنندههای خون، نظیر وارفارین )، آنتیبیوتیکها ( سفالسپورینها)، داروهای ضد سرطان (یک داروی مدر)، و والپروئیک اسید یا دیوالپروئکس . مصرف سه قوطی یا بیشتر مشروبات الکلی در روز. ابتلا به سابقه پولیپهای بینی مرتبط با آسپرین ، زخم یا التهاب در دستگاه گوارش ، پرفشاری خون، هموفیلی یا دیگر مشکلات خونریزی دهنده ، نارسایی مغز استخوان ، زخمهای دهانی ، یا بیماریهای کبدی یا کلیوی. توصیه هنگام مصرف برچسب روی دارو را مطالعه کرده از دستوراتش پیروی کنید. برچسب سایر داروهای مجاز بدون نسخه را بخوانید تا مطمئن شوید حاوی داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (مثل آسپرین یا ناپروکسن) یا داروهایی که با ایبوپروفن تداخل ایجاد میکنند نباشد. اگر ایبوپروفن را برای درد یا تب میخورید و درد ظرف 14 روز و تب ظرف 3 روز بهتر نشده یا حتی بدتر شده است با پزشکتان مشورت کنید. ایبوپروفن را به اندازه تجویز شده مصرف کنید. به طور منظم به پزشکتان مراجعه کنید (اگر برای مدتی طولانی قرار است ایبوپروفن مصرف کنید). پیش از انجام هرگونه عمل جراحی یا کارهای دندانپزشکی، دیگر پزشکان را از اینکه ایبوپروفن مصرف میکنید مطلع سازید. ایبوپروفن را دور از دسترس کودکان، دور از گرما، نور مستقیم یا حرارت مرطوب نگهداری کنید (در این شرایط ایبوپروفن فاسد میشود) ایبوپروفن تاریخ مصرف گذشته را دور از دسترس کودکان در توالت دور بریزید. نبایدها نباید بیش از مقدار مشخص شده بر روی جعبه دارو مصرف کنید. مگر طبق دستور پزشک. این دارو میتواند موجب کبودی و خونریزی بیش از حد شود. نباید مشروبات الکلی بنوشید. زیرا احتمال آسیب به معده بیشتر خواهد شد. نباید تا مشخص شدن پاسخ بدنتان به دارو رانندگی یا در فعالیتهای خطرناک شرکت کنید. این دارو در برخی از افراد موجب گیجی، سرگیجه، یا خواب آلودگی میشود.
پاسخ : ✿بانک اطلاعاتی داروها ✿ ایبوپروفن -------------------------------------------------------------------------------- قرصهای 200 میلی گرم ایبوپروفن یک داروی مسکن است که بدون نسخه پزشک قابل تهیه است. اما قرصهای 400 میلی گرم توسط پزشک تجویز میشود. این دارو یک داروی ضد درد غیر مخدر برای دردهای خفیف تا متوسط، نظیر سردرد ، دردهای هنگام عادت ماهانه، و حملات نقرس است. به علت خواص التهابی این دارو در درمان بیمارهای روماتیسمی مثل آرتریت روماتوئید ، و دیگر مشکلات التهابی غیر روماتیسمی مثل آسیبهای حین ورزش (پیچ خوردگیها و رگ به رگ شدنها)، بورسیتها، تاندونیتها (التهاب تاندون)، و استئوآرتریت (آرتروز) بسیار مفید است. ایبوپروفن همچنین تب را نیز کاهش میدهد. ایبوپروفن از داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی است. چگونگی مصرف سوسپانسیون ایبوپروفن را با غذا یا داروهای ضداسید معده باید مصرف کرد، پیش از مصرف دارو شیشه آن را به خوبی تکان دهید، قرص ایبوپروفن را باید با غذا و همراه یک لیوان پر از آب خورد. پس از خوردن قرصهای ایبوپروفن برای جلوگیری از آسیب و تحریک وی 30-15 دقیقه از خوابیدن یا دراز کشیدن اجتناب کنید. اگر روزی یک یا دوبار ایبوپروفن مصرف میکنید. و یک نوبت را فراموش کردید، اگر حداکثر تا 2 ساعت آن را به یاد آورید بلافاصله مصرفش کنید، در غیر این صورت نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه منظمتان برگردید. اگر روزانه بیش از دو نوبت ایبوپروفن مصرف میکنید، به مجردیکه نوبت فراموش شده را به یاد آورید مصرفش کنید. اما اگر تقریباً موقع نوبت بعدی رسیده است، نوبت فراموش شده را مصرف نکنید. مقدار دارو را دو برابر نکنید. هشدارها و عوارض جانبی در صورت بروز هر یک از علایم زیر مصرف ایبوپروفن را قطع کرده، با پزشکتان تماس بگیرید: خستگی یا خواب آلودگی شدید ، درد یا سوزش معده ، تهوع یا استفراغ ، مدفوع سیاه و قیری ، علایم شدید آنفلوآنزا (لرز، تب ، دردهای عضلانی، به ویژه اگر درست هنگام یا پیش از بروز بثورات جلدی رخ دهند ، افزایش وزن ، کبودی یا خونریزی غیرطبیعی ، بثورات جلدی ، زخمهای دهانی ، یا تب یا گلو دردی که پیش از شروع درمان وجود نداشته و با مشکلی که در حال حاضر به خاطرش تحت درمان هستید ارتباطی نداشته باشد. بیماران مسن بیشتر از سایرین در معرض خطر مشکلات گوارشی و خونریزی دهنده هستند. یک پاسخ حساسیتی نادر به ایبوپروفن آنافیلاکسی است، که به توجه و مراقبت فوری پزشکی نیاز دارد. آنافیلاکسی سریع پیشرفت میکند. خسخس سینه یا مشکل در تنفس مصرف ایبوپروفن را قطع کرده با یک مرکز اورژانس تماس بگیرید. موارد احتیاط در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف ایبوپروفن، پزشکتان را مطلع سازید: حساسیت به آسپرین یا دیگر داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی. بارداری یا شیردهی. مصرف داروهای دیگر ، به ویژه دیگر داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی (مثل ناپروکسن )، آسپرین، ضدانعقادها (رقیق کنندههای خون، نظیر وارفارین )، آنتیبیوتیکها ( سفالسپورینها)، داروهای ضد سرطان (یک داروی مدر)، و والپروئیک اسید یا دیوالپروئکس . مصرف سه قوطی یا بیشتر مشروبات الکلی در روز. ابتلا به سابقه پولیپهای بینی مرتبط با آسپرین ، زخم یا التهاب در دستگاه گوارش ، پرفشاری خون، هموفیلی یا دیگر مشکلات خونریزی دهنده ، نارسایی مغز استخوان ، زخمهای دهانی ، یا بیماریهای کبدی یا کلیوی. توصیه هنگام مصرف برچسب روی دارو را مطالعه کرده از دستوراتش پیروی کنید. برچسب سایر داروهای مجاز بدون نسخه را بخوانید تا مطمئن شوید حاوی داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (مثل آسپرین یا ناپروکسن) یا داروهایی که با ایبوپروفن تداخل ایجاد میکنند نباشد. اگر ایبوپروفن را برای درد یا تب میخورید و درد ظرف 14 روز و تب ظرف 3 روز بهتر نشده یا حتی بدتر شده است با پزشکتان مشورت کنید. ایبوپروفن را به اندازه تجویز شده مصرف کنید. به طور منظم به پزشکتان مراجعه کنید (اگر برای مدتی طولانی قرار است ایبوپروفن مصرف کنید). پیش از انجام هرگونه عمل جراحی یا کارهای دندانپزشکی، دیگر پزشکان را از اینکه ایبوپروفن مصرف میکنید مطلع سازید. ایبوپروفن را دور از دسترس کودکان، دور از گرما، نور مستقیم یا حرارت مرطوب نگهداری کنید (در این شرایط ایبوپروفن فاسد میشود) ایبوپروفن تاریخ مصرف گذشته را دور از دسترس کودکان در توالت دور بریزید. نبایدها نباید بیش از مقدار مشخص شده بر روی جعبه دارو مصرف کنید. مگر طبق دستور پزشک. این دارو میتواند موجب کبودی و خونریزی بیش از حد شود. نباید مشروبات الکلی بنوشید. زیرا احتمال آسیب به معده بیشتر خواهد شد. نباید تا مشخص شدن پاسخ بدنتان به دارو رانندگی یا در فعالیتهای خطرناک شرکت کنید. این دارو در برخی از افراد موجب گیجی، سرگیجه، یا خواب آلودگی میشود.
پاسخ : ✿بانک اطلاعاتی داروها ✿ اسپری بینی بکلومتازون -------------------------------------------------------------------------------- اسپری بینی بکلومتازون به عنوان درمان نگهدارنده در افراد دچار اختلالات بینی نظیر رینیت فصلی یا رینیت دایمی ، علایم حساسیتی در بینی، یا پولیپهای بینی تجویز میشود. استفاده منظم آن به کاهش التهاب بینی کمک میکند و واکنش مخاط بینی به مواد حساسیتزا (یا محرک) را کاهش میدهد. به این اثرات بکلومتازون علایم خارش، سوزش، عطسه، و آبریزش بینی را کاهش میدهد. بکلومتازون در واقع یک کورتیکواستروئید است. چگونگی مصرف بکلومتازون معمولاً 1 یا 2 اسپری با اندازه مشخص 2 تا 4 نوبت در روز مصرف میشود. مهم است که طبق دستور پزشکتان یا دستورالعمل روی برچسب دارو را مصرف کنید. هیچگاه بیشتر از مقدار تجویز شده مصرف نکنید. از دستورات پزشکتان به دقت پیروی کنید. اگر در کنار این دارو کورتیکواستروئید خوراکی مصرف نمیکنید، ممکن است اثر این دارو پس از یک هفته آغاز شود و 3 هفته طول بکشد تا به حداکثر برسد. مهم است که نوبتهای مصرف دارو منظم باشد، مثلاً 8 صبح تا 8 شب اگر قرار است دوبار در روز استفاده است و هر 6 ساعت اگر قرار است 4بار در روز استفاده شود. از پزشکتان بخواهید در تعیین یک برنامه درمانی که با فعالیتهای روزمره شما تداخل نداشته باشد به شما کمک کند. بهتر است دارو هر روز در ساعت معینی مصرف شود. مجاری بینی خود را با فین کردن تمیز کنید. قطعه بینی (نوک اسپری) را داخل بینی قرار داده و به سمت گوشه چشمتان اسپری کنید. اگر یک نوبت مصرف دارو را فراموش کردید، به مجردی که آن را به یاد آوردید، مصرفش کنید. اگر تقریباً موقع نوبت بعدی رسیده است، نوبت قبلی را رها کرده و به برنامه منظم داروییتان باز گردید. هشدارها و عوارض جانبی در صورت بروز هر یک از علایم زیر، مصرف بکلومتازون را قطع کرده با پزشکتان تماس بگیرید: ترشحات خونی از بینی یا خون دماغهای بیدلیل، سرفه، سرگیجه یا سیاهی رفتن چشم، از دست رفتن حس بویایی یا چشایی، تهوع یا استفراغ، آبریزش یا گرفتگی مداوم بینی یا آبریزش از چشمها، درد معده ، پلاکهای سفید در مخاط بینی یا گلو ، چشم درد ، افت تدریجی بینایی ، احساس بوی بد ، یا یک واکنش حساسیتی ( بثورات جلدی، کهیر ، تورم پلکها، صورت یا لبها، تنگی نفس). علایم مصرف بیش از حد عبارتند از جوش صورت ، چاق شدن صورت ، یا تغییرات دوره ماهانه که حتماً با پزشک در میان گذاشته شوند. علایم دیگر ممکن است مشاهده شوند ولی فقط در صورت مشکلساز شدن نیاز است با پزشک مشورت شود، این علایم عبارتند از سوزش یا خشکی خفیف و موقتی در بینی، عطسه، یا تحریک حلق. موارد احتیاط در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف اسپری بینی بکلومتازون، پزشکتان را مطلع سازید: حساسیت به کورتیکواستروئیدها، داروهای دیگر، غذاها، نگهدارندهها، رنگهای خوراکی مصرف داروهای دیگر بهویژه کورتیکواستروئیدهای خوراکی. سابقه یا ابتلا به سل، تب خال چشمی ، یا دیگر عفونتهای باکتریایی، قارچی یا ویروسی. توصیه هنگام مصرف بهطور منظم به پزشکتان مراجعه کنید تا بتواند بهبودتان را زیرنظر داشته باشد. اگر در طول 3 هفته درمان هیچ بهبودی نداشتید با پزشکتان مشورت کنید. پیش از مصرف هر دارویی برای دیگر مشکلات بینی، با پزشکتان مشورت کنید. اگر داروساز شما میتواند افشانه را پر کند، آن را پس از اتمام دارو دور نیندازید. پیش از هر عمل جراحی، کارهای دندانپزشکی یا واکسیناسیون ، سایر پزشکان یا افراد گروه پزشکی را از این که افشانه کورتیکواستروئیدی استفاده میکنید، مطلع سازید. اگر تا به حال آبله مرغان و سرخک مبتلا نشدهاید و واکسن آنها را هم نزدهاید، از تماس نزدیک با افراد مبتلا به این دو بیماری اجتناب کنید. در صورتی که فکر میکنید با این افراد مواجهه داشتهاید با پزشکتان مشورت کنید. یک برگه شناسایی پزشکی همراه داشته باشید که نشان دهد بکلومتازون مصرف میکنید. اگر مقدار معمول دارو به شکل استنشاقی برایتان مؤثر نیست، ممکن است بهطور موقت به کورتیکواستروئید خوراکی نیاز داشته باشید. افشانه را دور از دسترس کودکان و دور از گرما نگاه دارید. نبایدها نباید پیش از آنکه با پزشکتان مشورت کرده باشید دارو را قطع کنید.
پاسخ : ✿بانک اطلاعاتی داروها ✿ استامینوفن -------------------------------------------------------------------------------- استامینوفن دارویی است رایج که بدون نسخه پزشک قابل تهیه میباشد. این دارو یک مسکن غیرمخدر است که در موارد دردهای خفیف تا متوسط نظیر سردرد ، دندان درد ، درد خفیف استئوآرتریت ( آرتروز ) ، و دردهای ناشی از جراحیهای کوچک کاربرد دارد. استامینوفن همچنین تب را کاهش میدهد. این دارو ممکن است در بسیاری دیگر از داروها با اسامی تجاری متفاوت وجود داشته باشد. از جمله استامینوفن پاراستامول نیز گفته میشود. نحوه مصرف قرص استامینوفن را میتوان برای سهولت بلع ، خرد کرد. اشکال خوراکی استامینوفن را میتوان با مقدار اندکی از مواد غذایی نظیر ماست یا مربا مخلوط کرد. در مورد پودرهای خوراکی همانند آنچه در کپسولهایی Feveral Sprinkle وجود دارد، کپسول باز شده و محتویاتش در یک قاشق چایخوری آب یا مقدار اندکی ماده غذایی نرم مخلوط میشود. برای استعمال راحتتر شیاف بهتر است آن را 30 دقیقه در یخچال نگاه داشت. برای استعمال شیاف ، پوشش شیاف را برداشته ، آن را با آب سرد مرطوب کرده، سپس در حالی که به یک پهلو خوابیدهاید با انگشت خود شیاف را داخل مقعد کنید. اگر یک نوبت دارو را فراموش کردید، میتوانید به مجردی که آن را به یاد آوردید مصرفش کنید. اما اگر تقریباً زمان نوبت بعدی رسیده است، نوبت فراموش شده را رها کرده به برنامه دارویی منظم خود بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید. توصیهدر هنگام مصرف برچسب روی دارو را بخوانید و از دستوراتش پیروی کنید. برچسب روی سایر داروهای بدون نیاز به نسخه را بخوانید تا مطمئن شوید که در آنها استامینوفن یا دارویی که با استامینوفن تداخل کند وجود نداشته باشد. اگر استامینوفن را به سبب درد ، تب یا گلودرد مصرف میکنید در هریک از شرایط زیر با پزشکتان مشورت کنید: درد بیش از 10 روز (در کودکان 5 روز) طول بکشد یا اینکه علامت جدیدی به آن اضافه شود. تب بیش از 3 روز طول بکشد، بدتر شود، یا علامت جدیدی اضافه شود. گلودرد دردناکتر شود، بیش از 2 روز طول بکشد، یا تهوع ، استفراغ ، بثورات جلدی ، یا سردرد رخ دهد. فقط به مقدار توصیه شده توسط پزشکتان استامینوفن مصرف کنید. استامینوفن را دور از دسترس کودکان ، دور از حرارت ، نور مستقیم و حرارت مرطوب نگاه دارید (در چنین شرایطی استامینوفن فاسد میشود). شیافها را در یک جای خنک نگاه دارید، ولی شیاف و انواع مایع استامینوفن (قطره و شربت) را منجمد نکنید. استامینوفن تاریخ گذشته را دور از دسترس کودکان دور بریزید. هشدارها و عوارض جانبی در صورتی که دچار هریک از نشانههای جدی زیر شدید، استامینوفن خود را قطع کرده ، با پزشکتان تماس بگیرید: زردی پوست یا چشمها ، اسهال ، بیاشتهایی ، تهوع ، یا استفراغ ، معده درد ، درد ، تورم یا حساسیت در بالای شکم ، مدفوع سیاه و قیری شکل ، ادرار خونی یا کدر ، کاهش ناگهانی ادرار ، کبود شدگی یا خونریزی غیرعادی ، بثوارت جلدی ، زخمهای دهانی ، یا تب یا گلودردی که پیش از درمان وجود نداشته و ناشی از بیماری ای که بخاطرش تحت درمان قرار گرفتهاید، نباشد. موارد احتیاط در صورت وجود هر یک از موارد زیر پیش از مصرف استامینوفن پزشکتان را مطلع سازید: حساسیت به هر نوع غذا ، نگاهدارندهها ، رنگهای خوراکی ، یا داروها (بویژه استامینوفن یا آسپیرین). بارداری یا شیردهی. مصرف داروهای دیگر ، بویژه داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی ( NSAIDs ، نظیر ایبوپروفن ) ، آسپیرین ، یا ضدانعقادها (رقیقکنندههای خون مثل وارفارین ، کومادین ). مصرف روزی بیش از سه قوطی یا بیشتر مشروبات الکلی. سابقه یا ابتلا به الکلیسم (اعتیاد به الکل) ، هپاتیت ویروسی ، فنیل کتونوری ، یا بیماری کبدی یا قلبی. نبایدها نباید بیش از مقدار ذکر شده بر روی برچسب جعبه دارو مصرف کنید، مگر اینکه پزشکتان چنین دستوری داده باشد، در غیر این صورت ممکن است دچار آسیب کلیوی یا کبدی شوید. نباید به کودکان زیر 12 سال در یک روز بیش از 5 نوبت استامینوفن به مقدار تعیین شده بر اساس سنشان بدهید. نباید در روز بیش از دو قوطی مشروب الکلی مصرف کنید مگر اینکه فقط بخواهید یک یا دو نوبت استامینوفن بخورید. مسمومیت در صورتی که به مصرف بیش از حد استامینوفن شک کردید، حتی در صورت عدم وجود هرگونه علامت مسمومیت از اورژانس تقاضای کمک کنید. درمان مسمومیت باید هرچه زودتر آغاز شود. در صورتی که درمان مصرف بیش از حد استامینوفن ظرف 24 ساعت اول آغاز نشود، ممکن است نتوان از آسیب کبدی یا مرگ جلوگیری کرد. اطلاعات دیگر اشکال ژنریک استامینوفن ارزانتر از انواع تجاری هستند و در اکثر موارد به همان اندازه مؤثرند. فراوردههای استامینوفن طولانیاثر گرانتر میباشند، ولی ممکن است مصرفشان راحتتر و مناسبتر باشد
پاسخ : ✿بانک اطلاعاتی داروها ✿ آمی تریپتیلین -------------------------------------------------------------------------------- آمیتریپتیلین برای تسکین علایم افسردگی ، شبادراری ، اختلالات خوردن، دردهای عصبی، و مواردی دیگر تجویز میشود. این دارو از دسته داروهای ضدافسردگی سهحلقهای است. چگونگی مصرف آمیتریپتیلین با مقادیر متفاوتی برای مشکلات متفاوت و افراد متفاوت تجویز میشود هیچگاه بیشتر یا کمتر از مقدار تجویز شده مصرف نکنید. آمیتریپتیلین خوراکی را میتوان با غذا مصرف کرد تا دل به هم خوردگی ناشی از آن کاهش یابد. ممکن است 6-1 هفته طول بکشد تا اثرات این دارو آغاز شود. پس از آغاز اثرات حتی در صورت احساس بهبودی نیز دارو را ادامه دهید. به دقت از دستورات پزشکتان پیروی کنید. اگر روزی یک نوبت پیش از رفتن برای خواب آمیتریپتیلین مصرف میکنید و حال یک نوبت را فراموش کردهاید ، نوبت فراموش شده را صبح مصرف نکنید، چرا که ممکن است موجب خوابآلودگی بیش از حد در طول روز شود ، در این مورد با پزشکتان مشورت کنید. اگر روزی چند نوبت آمیتریپتیلین مصرف میکنید، نوبت فراموش شده را بلافاصله پس از به یاد آوردن مصرف کنید. اگر تقریباً موقع مصرف نوبت بعدی شده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه دارویی منظم خود برگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید. هشدارها و عوارض جانبی در صورت بروز هریک از علایم نادر ولی جدی زیر آمیتریپتیلین خود را قطع کرده، با پزشکتان تماس بگیرید: افکار خودکشی، تاری دید ، گیجی، یبوست ، مشکل در ادرار کردن ، چشمدرد ، ضربان قلب تند ، کند یا نامنظم ، لرزش دست ، غش ، اضطراب ، مشکل در صحبت کردن ، عدم تعادل ، سفتی عضلات دست و پا ،صورت شبیه ماسک ، گلودرد ، تب ،کبودی یا خونریزی غیرعادی ، زردی پوست یا چشم ، بثورات جلدی ، تورم صورت یا زبان . علایم زیر ممکن است رخ دهند، ولی فقط در صورتی که مشکلساز شوند باید گزارش شوند: سرگیجه، خوابآلودگی، خشکی دهان، سردرد، مشکل در خوابیدن، افزایش وزن. علایم ترک دارو : نظیر سردرد ، تهوع ، استفراغ ، اسهال ، تحریکپذیری، یا خواب مختل همراه با رؤیاهای واضح ممکن است در صورت قطع ناگهانی آمیتریپتیلین مشاهده شود. معمولاً برای قطع دارو باید مقدارش ظرف 2-1 ماه به تدریج کاهش یابد. موارد احتیاط در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف آمیتریپتیلین پزشکتان را مطلع سازید: حساسیت به آمیتریپتیلین یا دیگر داروهای ضدافسردگی سهحلقهای ، سایر داروهای ضدافسردگی (ماپروتیلین، ترازودون) ، کاربامازپین (دارویی ضدتشنج ) ، یا هر نوع ماده غذایی، رنگ خوراکی یا نگهدارنده. بارداری یا شیردهی. مصرف داروهای دیگر، به ویژه الکل، آرامبخشها ، دیگر داروهای ضدافسردگی، داروهای ضدتشنج، داروهای ضدتیرویید ، سایمتیدین ، داروهای فشار خون ( کلونیدین ، گوانادرل ، گوانتیدین )، مهارکنندههای مونوآمیناکسیداز ، یا سمپاتومیمنیکها (داروهایی که در حساسیت ، آسم ، سرفه و سرماخوردگی مصرف میشوند). سابقه یا دچار الکلیسم (اعتیاد به الکل)، آسم ، اختلال دوقطبی (افسرده ـ شیدایی)، ابتلا به اسکیزوفرنی ، صرع ، گلوکوم (افزایش فشار داخل چشم)، پرکاری تیرویید، بزرگی پروستات ، احتباس ادراری، مشکلات قلبی یا خونی، یا بیماریهای دستگاه گوارش ، کبدی یا کلیوی. توصیه هنگام مصرف بهطور منظم به پزشکتان مراجعه کنید تا بتواند بهبودتان را زیر نظر داشته باشد. تا پیش از مشخص شدن پاسخ بدنتان به این دارو در رانندگی و کار با وسایل خطرناک احتیاط کنید. برخی افراد با مصرف آمیتریپتیلین دچار خوابآلودگی و کاهش سطح هوشیاری میشوند. این به ویژه وقتی برای اولین بار دارو را شروع میکنید اتفاق میافتد و تا وقتی بدنتان به آن عادت کند ادامه مییابد؛ بنابراین برای فعالیتهای خود برنامهریزی کنید. در هنگام برخاستن از حالت خوابیده یا ایستادن از حالت نشسته احتیاط کنید؛ چرا که ممکن است دچار سرگیجه یا سیاهی رفتن چشم شوید. به آرامی تغییر وضعیت دهید. برای تسکین خشکی دهان از آدامس یا آبنباتهای بدون قند استفاده کنید. اگر خشکی دهان بیش از 2 هفته طول کشید با پزشکتان مشورت کنید. از مواجهه مستقیم و بدون حفاظت با آفتاب و استفاده از وسایل برنزهکننده بپرهیزید، چرا که ممکن است دچار آفتاب سوختگی شدید شوید. سعی کنید تا حد امکان از آفتاب بین ساعت 10 صبح تا 3 بعدازظهر اجتناب کنید. در زیر آفتاب از یک عینک آفتابی ، یک کلاه و پوشش محافظ، و کرمهای ضدآفتاب با قدرت محافظتی (spf) حداقل 15 استفاده کنید. در مورد نیاز به مقادیر اضافی ویتامین ( ریبوفلاوین یا ویتامین ب ـ 2) با پزشکتان مشورت کنید. پیش از هرگونه عمل جراحی، کارهای دندانی یا درمانهای اضطراری، پزشک را از اینکه آمیتریپتیلین مصرف میکنید، مطلع سازید. یک برگه شناسایی پزشکی همراه داشته باشید که نشان دهد آمیتریپتیلین مصرف میکنید. آمیتریپتیلین را دور از دسترس کودکان، و دور از حرارت، نور مستقیم و حرارت مرطوب قرار دهید (در این شرایط آمیتریپتیلین فاسد میشود). آمیتریپتیلین تاریخ گذشته را دور از دسترس کودکان در توالت دور بریزید. نبایدها نبایدالکل مصرف کنید. نباید بدون تأیید پزشکتان دارویی دیگر مصرف کنید.
پاسخ : ✿بانک اطلاعاتی داروها ✿ آملودیپین -------------------------------------------------------------------------------- آملودیپین برای پایین آوردن فشار خون در پرفشاری خون و تسکین درد قلبی تجویز میشود. پزشک شما به دلایل دیگری نیز ممکن است این دارو را برایتان تجویز کند. این دارو در بدن از طریق ممانعت از ورود کلسیم به داخل سلولها از غشای سلولی عمل میکند ، به همین علت است که این دارو را یک داروی مسدودکننده کانالهای کلسیمی میدانند. این عمل مسدودکنندگی کانالهای کلسیمی موجب کاهش مقدار کلسیم در سلولهای قلب و رگهای خونی میشود، که به کاهش ضربان قلب و گشادشدن رگهای خونی منجر میگردد. بنابراین فشار خون پایین میآید، جریان خون افزایش مییابد، و بار کاری قلب کاهش پیدا میکند. چگونگی مصرف مقادیر متفاوتی از آملودیپین برای علل متفاوتی تجویز میشود. مهم است که دارویتان را هر روز سر ساعتی معین مصرف کنید. آملودیپین معمولاً روزی یکبار مصرف میشود. معمولاً راحتتر است که صبحها پیش از صبحانه مصرف شود تا فراموش نشود. این دارو را میتوان با یا بدون غذا مصرف کرد. هیچگاه بیشتر از مقدار تجویز شده مصرف نکنید. از دستورات پزشکتان به دقت پیروی کنید. اگر روزی یکبار آملودیپین مصرف میکنید و یک نوبت را فراموش کردهاید ، به مجردی که آن را به یاد آوردید مصرفش کنید. البته اگر کمتر از 8 ساعت به نوبت بعدی مانده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه منظم داروییتان بازگردید. هیچگاه مقدار دارو را دوبرابر نکنید و نیز پیش از مشورت با پزشکتان آن را قطع نکنید. در صورت نیاز به قطع آملودیپین، این کار باید به صورت تدریجی صورت گیرد. در اکثر مواردی که آملودیپین به خاطرشان تجویز میشود، دارو به مهار بیماری کمک میکند نه آنکه آن را درمان کند. این بدان معنا است که حتی اگر احساس بهبودی دارید ممکن است لازم باشد آملودیپین را سالها یا تا پایان زندگی مصرف کنید. هشدارها و عوارض جانبی در صورت بروز علایم نادر ولی جدی زیر آملودیپین را قطع کرده با پزشکتان تماس بگیرید: درد قفسه سینه ، مشکل در تنفس ، تنگی نفس یا خسخس سینه ، ضربان قلب کمتر از 50 در دقیقه یا فشار خون سیستولی (عدد بزرگتر فشار خون) کمتر از 90 میلیمتر جیوه ، سرگیجه یا سیاهی رفتن چشم هنگام برخاستن از حالت خوابیده یا نشسته ، تورم دست و پا یا افزایش وزن ناگهانی (بیش از 1/5 کیلو گرم در 48-24 ساعت) ، التهاب لثهها ، لرزش دستها و انگشتان ، سفتی عضلات دست و پا ، مشکل در صحبت کردن یا بلع ، از دست رفتن تعادل ، بثورات جلدی، افسردگی ، تپش قلب (احساس ضربان قلب در سینه). علایم زیر ممکن است تا تنظیم شدن بدنتان به دارو رخ دهند: سردرد ، خوابآلودگی، خستگی، خشکی دهان، برافروختگی و احساس گرما، تهوع ، یا یبوست یا اسهال. اگر این علایم ادامه یافته یا مشکلساز شدند، وضعیت را با پزشکتان در میان بگذارید. موارد احتیاط در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف آملودیپین، پزشکتان را مطلع سازید: حساسیت به آملودیپین یا دیگر داروهای مسدودکننده کانالهای کلسیمی. شیردهی یا بارداری. در حال مصرف داروهای دیگر، به ویژه کاربامازپین ، سیکلوسپورین ، استروییدها ، سایر داروهای فشار خون یا قلبی (داروهای مدر، داروهای مسدودکننده بتا، کینیدین ، دیجوکسین ، دیزوپیرامید ، فلکاینید ، پروکاینامید ). سابقه یا ابتلا به حساسیت، فشار خون پایین، حمله قلبی، یا بیماری کلیوی و کبدی. توصیه هنگام مصرف بهطور منظم به پزشکتان مراجعه کنید تا بهبودتان را زیر نظر داشته باشد. در مورد میزان فعالیت قابل قبول بر اساس وضعیت بدنیتان با پزشکتان مشورت کنید. * آملودیپین ممکن است با کاستن یا رفع درد قفسه سینه موجب شود تا بیش از اندازه فعالیت کرده و به خود فشار آورید. وزنتان را نسبت به قدتان در یک محدوده مناسب نگاه دارید. در صورت نیاز برای کاهش وزن از پزشکتان کمک بگیرید. در صورتی که برای کاهش فشار خون آملودیپین مصرف میکنید مصرف سدیم (نمک) خود را محدود کنید. از پزشکتان درخواست کنید دستورات تغذیهای در اختیارتان بگذارید یا شما را به یک متخصص تغذیه معرفی کند. اگر سیگاری هستید، سیگار را ترک کنید. از پزشکتان بخواهید تا شما را به یک مشاور یا گروه ترک سیگار معرفی کنند. الکل مصرف نکنید. به آرامی از حالت خوابیده به نشسته یا نشسته به ایستاده تغییر وضعیت دهید تا دچار سرگیجه و سیاهی رفتن چشم یا غش نشوید. بهداشت دهان و دندانتان را به خوبی حفظ کنید ، مسواک بزنید، دندانهایتان را نخ بکشید و مرتب به دندانپزشک مراجعه کنید تا از مشکلات دندانی و لثهای ناشی از این دارو پیشگیری شود. مقدار کافی دارو برای روزهای تعطیل در دسترس داشته باشید. یک برگه شناسایی پزشکی که نشان دهد آملودیپین مصرف میکنید به همراه داشته باشید. پزشکان دیگر را از اینکه آملودیپین مصرف میکنید مطلع سازید، چرا که این دارو ممکن است روی برخی آزمونهای آزمایشگاهی تأثیر بگذارد. آملودیپین را دور از دسترس کودکان، و دور از حرارت، نور مستقیم، و حرارت مرطوب نگاه دارید (در این شرایط آملودیپین فاسد میشود). آملودیپین تاریخ گذشته را دور از دسترس کودکان در توالت دور بریزید. نبایدها نباید تا مشخص شدن پاسخ بدنتان به دارو رانندگی کنید یا با وسایل خطرناک کار کنید. در صورتی که خوابآلودگی یا سرگیجه مشکلساز شدند با پزشکتان مشورت کنید. نباید پیش از تأیید پزشکتان داروهایی دیگر به ویژه محرکهای بدون نیاز به نسخه و داروهای ضدسرفه یا سرماخوردگی را مصرف کنید.
پاسخ : ✿بانک اطلاعاتی داروها ✿ آموکسی سیلین کلاوولانات -------------------------------------------------------------------------------- آموکسیسیلینکلاوولانات� � ? یک آنتیبیوتیک رایج است. از آن برای درمان عفونتهای باکتریایی گوناگون مثل عفونت گوش میانی، سینوزیت ، و عفونتهای پوست، دستگاه تنفسی و دستگاه ادراری استفاده میشود. چگونگی مصرف آموکسیسیلین کلاوولانات را میتوان با یا بدون غذا مصرف کرد. خوردن آن با غذا میتواند از دل به هم خوردگی ناشی از آن جلوگیری کند. قرصهای جویدنی آن حتماً باید جویده یا خرد شوند. بهتر است این دارو در فواصل زمانی برابر در طول شبانهروز مصرف شود تا مقادیر ثابتی از آن در خون و ادرار وجود داشته باشد. برای مثال اگر قرار است روزی 3 نوبت مصرف شود، فواصل باید 8 ساعتی باشند (مثلاً 6 صبح، 2 بعدازظهر و 10 شب). اگر این برنامه با برنامه کاری یا خواب شما مغایرت دارد، از پزشکتان بخواهید در تعیین یک برنامه مناسبتر شما را یاری دهد. مهم است که دارو سر وقت و به مقدار کامل مصرف شود، حتی اگر احساس بهبودی میکنید. چنانچه پیش از اتمام کل داروی تجویزی آن را قطع کنید ممکن است دچار عود علایم شوید. اگر یک نوبت را فراموش کردید ، به مجردی که به یاد آورید مصرفش کنید. البته اگر تقریباً موقع نوبت بعدی رسیده است، به برنامه منظم داروییتان بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید. هشدارها و عوارض جانبی در صورت بروز هریک از علایم زیر بلافاصله با پزشکتان تماس بگیرید: اسهال شدید یا خفیف ولی پایدار، سردرد ، تهوع و استفراغ، زخم دهان یا زبان، خارش یا ترشحات واژن، یا پلاکهای سفید در دهان یا روی زبان. یک پاسخ حساسیتی نادر به این دارو آنافیلاکسی است، که به مراقبت پزشکی فوری نیاز دارد. از آنجایی که آنافیلاکسی سریع پیشرفت میکند، در صورت بروز تورم لبها و دور چشم ، بثورات جلدی ، کهیر یا تورمهای بر روی پوست ، تب ، غش ناگهانی ، ضربان قلب سریع ، یا خسخس سینه یا تنفس مشکل، دارو را قطع کرده و با یک مرکز خدمات اورژانس پزشکی تماس بگیرید. موارد احتیاط در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف آموکسیسیلین کلاوولانات پزشکتان را مطلع سازید: حساسیت به هر نوع ماده غذایی، نگهدارندهها، رنگهای خوراکی یا سایر داروها، بهویژه آنتیبیوتیکها ( پنیسیلینها، سفالوسپورینها، مهارکنندههای بتا ـ لاکتاماز). بارداری یا شیردهی. مصرف داروهای دیگر، به ویژه داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی (مثل ایبوپروفن و آسپیرین )، داروهای ضدانعقاد (رقیقکنندههای خون نظیر وارفارین )، قرصهای ضدبارداری حاوی استروژن (این دارو اثرات این قرصها را کاهش میدهد)، داروهای نقرس ( پروبنسید ، آلوپورینول ) ، و آنتیبیوتیکهای دیگر ( آمینوگلیکوزیدها، اریترومایسین ، تتراسایکلین ). دارای سابقه یا دچار مشکلات خونریزیدهنده (مثل زخم معده ، هموفیلی ، یا کمبود پلاکتی)، کولیت (التهاب روده بزرگ) ناشی از آنتیبیوتیکها، یا بیماری کلیوی. توصیه هنگام مصرف حتی در صورت احساس بهبودی، تمام داروی تجویز شده را برای درمان عفونت و جلوگیری از عود مجدد آن مصرف کنید. اگر از قرصهای ضدبارداری استفاده میکنید، تا یک ماه پس از پایان دوره درمان با آموکسیسیلین کلاوولانات از یک وسیله جلوگیری از بارداری دیگر نیز نظیر کاندوم یا ژلهای اسپرمکش استفاده کنید. برای جلوگیری از اسهال ناشی از این دارو ماست بخورید. آموکسیسیلین کلاوولانات را دور از دسترس کودکان، و دور از حرارت، نور مستقیم، و حرارت مرطوب نگه دارید (در این شرایط این دارو فاسد میشود). پس از تهیه سوسپانسیون آن را در یخچال نگهداری کنید ، پیش از مصرف شیشه محتوی سوسپانسیون را به خوبی تکان دهید. در موارد شکلهای مایع دارو از پیمانه داخل جعبه دارو برای اندازهگیری مقدار دارو استفاده کنید. اگر ظرف 3 روز از مصرف این دارو احساس بهبودی نمیکنید با پزشکتان مشورت کنید. نبایدها نباید دیگران را در مصرف این دارو سهیم کنید ، آنها ممکن است نسبت به آن حساسیت داشته باشند. نباید دارو را پس از تاریخ انقضایش مصرف کنید. نباید دارو را ناتمام قطع کنید ، مگر در صورتی که پزشکتان چنین توصیه کند. آموکسی سیلین کلاوولانات -------------------------------------------------------------------------------- آموکسیسیلینکلاوولانات� � ? یک آنتیبیوتیک رایج است. از آن برای درمان عفونتهای باکتریایی گوناگون مثل عفونت گوش میانی، سینوزیت ، و عفونتهای پوست، دستگاه تنفسی و دستگاه ادراری استفاده میشود. چگونگی مصرف آموکسیسیلین کلاوولانات را میتوان با یا بدون غذا مصرف کرد. خوردن آن با غذا میتواند از دل به هم خوردگی ناشی از آن جلوگیری کند. قرصهای جویدنی آن حتماً باید جویده یا خرد شوند. بهتر است این دارو در فواصل زمانی برابر در طول شبانهروز مصرف شود تا مقادیر ثابتی از آن در خون و ادرار وجود داشته باشد. برای مثال اگر قرار است روزی 3 نوبت مصرف شود، فواصل باید 8 ساعتی باشند (مثلاً 6 صبح، 2 بعدازظهر و 10 شب). اگر این برنامه با برنامه کاری یا خواب شما مغایرت دارد، از پزشکتان بخواهید در تعیین یک برنامه مناسبتر شما را یاری دهد. مهم است که دارو سر وقت و به مقدار کامل مصرف شود، حتی اگر احساس بهبودی میکنید. چنانچه پیش از اتمام کل داروی تجویزی آن را قطع کنید ممکن است دچار عود علایم شوید. اگر یک نوبت را فراموش کردید ، به مجردی که به یاد آورید مصرفش کنید. البته اگر تقریباً موقع نوبت بعدی رسیده است، به برنامه منظم داروییتان بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید. هشدارها و عوارض جانبی در صورت بروز هریک از علایم زیر بلافاصله با پزشکتان تماس بگیرید: اسهال شدید یا خفیف ولی پایدار، سردرد ، تهوع و استفراغ، زخم دهان یا زبان، خارش یا ترشحات واژن، یا پلاکهای سفید در دهان یا روی زبان. یک پاسخ حساسیتی نادر به این دارو آنافیلاکسی است، که به مراقبت پزشکی فوری نیاز دارد. از آنجایی که آنافیلاکسی سریع پیشرفت میکند، در صورت بروز تورم لبها و دور چشم ، بثورات جلدی ، کهیر یا تورمهای بر روی پوست ، تب ، غش ناگهانی ، ضربان قلب سریع ، یا خسخس سینه یا تنفس مشکل، دارو را قطع کرده و با یک مرکز خدمات اورژانس پزشکی تماس بگیرید. موارد احتیاط در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف آموکسیسیلین کلاوولانات پزشکتان را مطلع سازید: حساسیت به هر نوع ماده غذایی، نگهدارندهها، رنگهای خوراکی یا سایر داروها، بهویژه آنتیبیوتیکها ( پنیسیلینها، سفالوسپورینها، مهارکنندههای بتا ـ لاکتاماز). بارداری یا شیردهی. مصرف داروهای دیگر، به ویژه داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی (مثل ایبوپروفن و آسپیرین )، داروهای ضدانعقاد (رقیقکنندههای خون نظیر وارفارین )، قرصهای ضدبارداری حاوی استروژن (این دارو اثرات این قرصها را کاهش میدهد)، داروهای نقرس ( پروبنسید ، آلوپورینول ) ، و آنتیبیوتیکهای دیگر ( آمینوگلیکوزیدها، اریترومایسین ، تتراسایکلین ). دارای سابقه یا دچار مشکلات خونریزیدهنده (مثل زخم معده ، هموفیلی ، یا کمبود پلاکتی)، کولیت (التهاب روده بزرگ) ناشی از آنتیبیوتیکها، یا بیماری کلیوی. توصیه هنگام مصرف حتی در صورت احساس بهبودی، تمام داروی تجویز شده را برای درمان عفونت و جلوگیری از عود مجدد آن مصرف کنید. اگر از قرصهای ضدبارداری استفاده میکنید، تا یک ماه پس از پایان دوره درمان با آموکسیسیلین کلاوولانات از یک وسیله جلوگیری از بارداری دیگر نیز نظیر کاندوم یا ژلهای اسپرمکش استفاده کنید. برای جلوگیری از اسهال ناشی از این دارو ماست بخورید. آموکسیسیلین کلاوولانات را دور از دسترس کودکان، و دور از حرارت، نور مستقیم، و حرارت مرطوب نگه دارید (در این شرایط این دارو فاسد میشود). پس از تهیه سوسپانسیون آن را در یخچال نگهداری کنید ، پیش از مصرف شیشه محتوی سوسپانسیون را به خوبی تکان دهید. در موارد شکلهای مایع دارو از پیمانه داخل جعبه دارو برای اندازهگیری مقدار دارو استفاده کنید. اگر ظرف 3 روز از مصرف این دارو احساس بهبودی نمیکنید با پزشکتان مشورت کنید. نبایدها نباید دیگران را در مصرف این دارو سهیم کنید ، آنها ممکن است نسبت به آن حساسیت داشته باشند. نباید دارو را پس از تاریخ انقضایش مصرف کنید. نباید دارو را ناتمام قطع کنید ، مگر در صورتی که پزشکتان چنین توصیه کند.
پاسخ : ✿بانک اطلاعاتی داروها ✿ آموکسی سیلین -------------------------------------------------------------------------------- آموکسیسیلین در درمانعفونتهای مجاری ادرار، عفونت گوشمیانی، برونشیت مزمن، سالمونلوز مهاجم و سوزاک مصرف میشود. به علاوه، ایندارو در درمان تب تیفوئیدی و نیز در پیشگیری از عفونت دندانی مصرفمیشود. فارماکوکینتیک 90 ـ 75 درصد دارو از راهخوراکی جذب میشود و پس از 2 ـ 1ساعت غلظت سرمی دارو به اوج میرسد.نیمه عمر دارو 1 ساعت است که درصورت عیب کار کلیه ممکن است تا 12ساعت افزایش یابد. 70 ـ 65 درصد داروبهصورت تغییر نیافته از راه کلیه دفعمیشود. موارد منع مصرف در صورت وجودسابقه آلرژیک به پنیسیلینها نباید مصرف شود. موارد منع مصرف در بیماران مبتلا به عیب کار کلیه، در بیماران مبتلا به تب گلاندولار و لوسمی لنفاتیک مزمن و سابقه بیماریهایگوارشی بویژه کولیت وابسته به آنتیبیوتیک باید با احتیاط فراوان تجویزشود. عوارض جانبی احتمالی واکنشهای حساسیتیشامل کهیر ، تب، درد مفاصل، آنژیوادم ،شوک آنافیلاکتیک در بیمارانی که دچارحساسیت مفرط میشوند، با مصرف ایندارو گزارش شده است. تداخلات داروئی واکنشهای حساسیتیشامل کهیر، تب، درد مفاصل، آنژیوادم،شوک آنافیلاکتیک در بیمارانی که دچارحساسیت مفرط میشوند، با مصرف ایندارو گزارش شده است. توصیه ها آموکسیسیلین را میتوان با معده خالی یا پر مصرف کرد. در بیماران مبتلا به عیب کار کلیه به کاهش مقدار مصرف دارو نیازی نیست، مگر اینکه عیب کار کلیه شدید باشد. در صورت بروز اسهال ، بدون مشورت با پزشک از مصرف هر گونه داروی ضداسهال باید خودداری کرد. در هنگام مصرف آموکسی سیلین ازسایر روشهای جلوگیری از بارداری نیزباید استفاده نمود. در صورتی که یک نوبت مصرف داروفراموش شود، به محض بیادآوردن آننوبت باید مصرف شود، ولی اگر تقریبا زمان مصرف نوبت بعدی فرا رسیده باشد،از مصرف آن نوبت خودداری کرده ومقدار مصرف بعدی نیز نباید دو برابرگردد.
پاسخ : ✿بانک اطلاعاتی داروها ✿ آمپی سیلین -------------------------------------------------------------------------------- آمپیسیلین یک آنتیبیوتیک رایج است. از این آنتیبیوتیک در درمان عفونتهای گوناگون باکتریایی نظیر عفونت گوش میانی، سینوزیت، و پوست، بافت نرم، دستگاه تنفس، و دستگاه ادراری استفاده میشود. چگونگی مصرف بهمنظور جذب بهتر آمپیسیلین باید با شکم خالی حدوداً 1 ساعت قبل یا 2 ساعت بعد از غذا خورده شود. بهتر است آمپیسیلین در نوبتهایی با فواصل مساوی در طی شبانهروز مصرف شود تا سطح خونی و ادراری ثابتی داشته باشد. برای مثال، اگر لازم است روزی 4 نوبت آمپیسیلین مصرف کنید، باید بین هر نوبت 6 ساعت فاصلهگذاری کنید (مثلاً 12 ظهر، 6 عصر، 12 شب، 6 صبح). اگر این برنامه با برنامه کاری یا خواب شما مغایرت دارد، برای تعیین یک برنامه مناسبتر از پزشکتان کمک بخواهید. مهم است که دارو سر وقت و به مقدار کامل مصرف شود، حتی اگر احساس بهبودی میکنید. اگر پیش از اتمام دارویتان آن را قطع کنید ممکن است دچار عود علایم شوید. اگر یک نوبت را فراموش کردید ، به مجردی که به یاد آوردید مصرفش کنید. البته، اگر تقریباً موقع نوبت بعدی مصرف دارو رسیده است، به برنامه منظم داروییتان بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید. هشدارها و عوارض جانبی در صورت بروز علایم زیر آمپیسیلین خود را قطع کرده بلافاصله با پزشکتان تماس بگیرید: اسهال شدید یا اسهال خفیف ولی پایدار، سردرد ، تهوع و استفراغ، بثورات جلدی ، زخم دهانی یا زبان، خارش یا ترشح واژن، پلاکهای سفید در دهان یا روی زبان، اختلالات ذهنی، یا زردی چشمها و پوست. یک پاسخ حساسیتی نادر نسبت به آمپیسیلین آنافیلاکسی است، که به مراقبت پزشکی فوری نیاز دارد. از آنجایی که آنافیلاکسی به سرعت پیشرفت میکند، در صورت بروز تورم لبها و دور چشمها، بثورات جلدی ، کهیر ، یا تورمهای پوستی، تب، غش ناگهانی، ضربان قلب تند، یا خسخس سینه یا مشکل در تنفس، بلافاصله دارو را قطع کرده با یک مرکز خدمات اورژانس پزشکی تماس بگیرید. موارد احتیاط در صورت وجود یکی از موارد زیر پیش از مصرف آمپیسیلین پزشکتان را مطلع سازید: حساسیت به هر نوع ماده غذایی، نگهدارندهها، رنگهای خوراکی، یا سایر داروها، به ویژه آنتیبیوتیکها ( پنیسیلینها). بارداری یا شیردهی. مصرف داروهای دیگر، به ویژه داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی (مثل ایبوپروفن، آسپیرین )، داروهای ضدانعقادی (رقیقکنندههای خون نظیر وارفارین )، قرصهای ضدبارداری حاوی استروژن (آمپیسیلین ممکن است اثرات این قرصها را کاهش دهد)، داروهای نقرس ( پروبنسید، آلوپورینول )، متوترکسات، یا دیگر آنتیبیوتیکها ( آمینوگلیکوزیدها، اریترومایسین ، تتراسایکلین ). سابقه یا ابتلا به مشکلات خونریزیدهنده (مثل زخم معده ، هموفیلی ، کمبود پلاکتی)، مونونوکلئوز عفونی ، کولیت (التهاب روده بزرگ ) مرتبط با آنتیبیوتیک، یا بیماری کلیوی. توصیه هنگام مصرف حتی در صورت احساس بهبودی، تمام داروی تجویز شده را برای درمان عفونتتان و جلوگیری از عود بیماری مصرف کنید. در صورتی که از قرص ضدبارداری استفاده میکنید تا یک دوره درمان با آمپیسیلین، از یک روش جلوگیری از بارداری دیگر نظیر کاندوم یا ژل اسپرمکش هم استفاده کنید. با خوردن ماست از اسهال ناشی از این آنتیبیوتیک پیشگیری کنید. آمپیسیلین را دور از دسترس کودکان، و دور از حرارت، نور مستقیم، و حرارت مرطوب نگه دارید (در این شرایط آمپیسیلین فاسد میشود). پس از تهیه سوسپانسیون آمپیسیلین، دارو را در یخچال نگهداری کنید. پیش از مصرف سوسپانسیون شیشه دارو را به خوبی تکان دهید. از پیمانهای که در داخل جعبه دارو فراهم شده است جهت اندازهگیری مقدار دارو استفاده کنید. اگر در ظرف 3 روز از مصرف آمپیسیلین احساس بهبودی ندارید با پزشکتان مشورت کنید. نبایدها نباید دیگران را در مصرف دارو سهیم کنید، چرا که ممکن است نسبت به آن حساسیت داشته باشند. نباید داروی تاریخ گذشته را مصرف نکنید. نباید پیش از اتمام دارو، درمان را قطع کنید، مگر با صلاحدید پزشکتان.
پاسخ : ✿بانک اطلاعاتی داروها ✿ آندورفین -------------------------------------------------------------------------------- تعریف آندورفین، نوعی ماده شمیایی آرام بخش است. این ماده نوعی پپتید است که از غدد مخاطی و هیپوتالاموس در مهره داران ترشح می شود. آندورفین از نظر توانایی ایجاد حالت بی احساسی نسبت به درد و داشتن احساس خوب جسمی، به داروهای حاوی تریاک شبیه است. در کل، این ماده به عنوان تسکین دهنده درد عمل می نماید. این پپتید کنترل کننده اعصاب، اولین بار در سال 1975 م توسط جان هیوز با آزمایش روی مغز خوک کشف شد. بعدها انواع مختلفی از آندورفین کشف گردید. واژه آندورفین خود مخفف واژه های (endogenous morphine) به معنای مورفینی است که به طور طبیعی در بدن تولید می شود. معروف ترین انواع آندورفین، نوع آلفا، بتا و گاما می باشند که در میان آنها، نوع بتا بهترین اثر را در کاهش درد دارد. از واژه آندورفین برای انواع مواد آرام بخش درون ریز استفاده می شود که دلالت بر نوعی فعالیت دارویی می کند که به فعالیت کورتیکوسترویدها بسیار شبیه است. چگونگی عملکرد آندورفین هنوز دقیقاً مشخص نشده است. آنچه که در موردش اطمینان داریم این است که آندورفین، به گیرنده های حالت آرام بخشی در مغز فشار می آورد. این گیرنده ها، مسیر دوپامین را باز می کنند و باعث می شوند که دوپامین بیشتری درون سیناپس ها آزاد شود. آندورفین احساس درد و گرسنگی ناشی از تولید هورمون های جنسی را هم تسکین می دهد. همچنین آندورفین در واکنش نسبت به مواد غذایی خاصی تولید می شود. از جمله این مواد غذایی می توان فلفل تند را نام برد. در قدیم برای تسکین برخی دردهای مضمن از فلفل تند استفاده می کردند (به دلیل همین خاصیت تحریک آندورفین). خنده و آندورفین طبق برخی گزارشات، خنده هم ترشح آندورفین را در مغز افزایش می دهد. بنابراین، ضمن آنکه خنده رگ های خونی را گشاد می کند، مانع تولید هورمون های ایجاد کننده استرس می شود و میزان آنتی بادی های بدن را بالا می برد، احساس بی دردی هم ایجاد می کند. روشی دیگر برای تولید آندورفین، ورزش کردن شدید است، آن هم به میزانی که تولید این ماده را تحریک نماید. اشعه ی ماورای بنفش هم قادر است تولید آندورفین را تحریک کند.