نامهای پسران ئاسو (افق) ئاسوس ئاکار ئاکام (عاقبت، سرانجام) ئاکو (قلهٔ کوه) ئاگرین (آتشین، نام یک کوهستان) ئامانج (آماج، هدف، اصل این واژه ترکی است) ئاوات (امید) ئارتین (شعله و گرمای آتش) ئارمین (منسوب به آرام-پسر کیقباد) ئازا (دلاور، همریشه با آزاد) باگرو (تندباد) باهوز (گردباد) بارزان (نام منطقهای درعراق- نام قومی یهودی) بهلین (پیمان) بههیز (نیرومند) بهرزان (بلندپایه) بهرههم (ثمره) بهتین (آتشین) بلیسه (شعله، اخگر) بلند بلیمهت (دلاور) بروسک (جرقه) بروا (ایمان) بریار (تصمیم) بوران (بوران) چهکو چیا (کوهستان بلند) چیاکو چومان (نام رودی مرزی در غرب بانه) دالاهو (کوهی در کرمانشاه) دانیار (بخشنده) دارا دهرسیم (منطقه درسیم در ناحیه زازانشین ترکیه) دیار (دیار، پیدا) دیاری دیاکو (دیاکو، بنیادگذار دودمان ماد) دیلمان(سرزمینی که مابین گیلان و مازندران قرار دارد) دیمهن (چشمانداز) ئهگید (دلاور،اصل این واژه ترکی است) ئهلهند (تیغ آفتاب، نخستین پرتو بامدادی خورشید) ئهردهلان (اردلان) ئهردهوان (اردوان) ئهژدهر (اژدر) ئهویندار (عاشق) فهرهاد (فرهاد) فریا (نجات، «همریشه با واژه فریاد») گوران (نام مردمی از سرزمین دیلمان که به غرب ایران مهاجرت نموده اند ) گووهند (نوعی رقص کردی) هاوری (همراه) هاوراز (همراز) ههلمهت (هجوم ناگهانی، دگرگونشده واژه عربی حَملة) ههژار (ندار و فقیر) هیمن (متین) ههلکهوت (فراز-رونده، چیره) ههلگورد ههلو (آله، عقاب) ههردی ههورام (اورامانی،نام مردمی از سرزمین دیلمان که به غرب ایران مهاجرت نموده اند) ههوراز (فراز و نشیب) هیژا (گرامی، محترم) هیرش (یورش هیوا (امید) هوزان (آوازهخوان) هومهر هیدی (آرام) ههندرین (نام کوهستانی در کردستان) هوگر (علاقهمند) ژاوهرو (ژاورود) ژوان (گفتگوی عاشقانه) ژیر (هوشمند، («همریشه با واژه زیرک») ژیلهمو (اخگر) ژیوار (تمدن) ژیوان(نگهبان زندگی) ژیهات (کاردان، ماهر) کاردو کاروان کاروخ (نام کوهستانی در کردستان) کازیوه (پگاه) کارزان (کاردان) کاژاو کوماس لاس (گونهای درخت سختچوب، از شخصیتهای داستان لاس و خزال) لاوچاک (جوان خوشسیما و درستکار) لیزان (وارد و کاردان) ماردین مانشت(کوهی زیبا در ایلام) مهردوخ ( نام خدای سومری و بابلی) مهریوان (مریوان) میلان میران ناری:معشوق،سوگلی ناسیکو نسکو نهبهز (تسلیمناپذیر، نستوه) نهسرهو نههروز (نوروز) نهوشیروان (انوشیروان) نهکهروز (نام کوهی در جنوب غربی سقز) نچیروان (نخچیربان، شکاربان) پهژار (افسردهدل) پهشیو (هراسان و افسردهدل «همریشه با پژمان») پشتیوان (پشتیبان) پشکو (شکوفه) پیشهنگ راژان راویژ(تدبیر) روژند(نور خورشید) رامان (در شگفت بودن، تحیر) رامیار (چوپان،سیاستمدار) ریبوار (رهگذر) ریوان (رهگذر) ریباز (راه و شیوه) ریناس (رهشناس) ربین -- ر کسره دار رهشناس ، دورنگر، راهبین ، دوراندیش ، آینده نگر) ریبین (دورنگر، راهبین) ریکهوت ریزان (وارد، ماهر) رزگار (رستگار، آزاد) روژان سارو ساکار (پاک و ساده) ساکو سامال سه یوان( کوهی در ایلام) سامرهند سهردار (سردار) سهنگاو سهرکهوت (پیروز) سهرکو سمکو (کوتاه و دگرگونشده واژه سامی اسماعیل،اصل این واژه عبری است) سیامه ند سیروان (نام رودی در کرمانشاه) سوران (به معنی سوریه ای) شاهو (نام کوهی در کرمانشاه) شیروان (نام شهری در آذربایجان) شهمال (توفان) شهمزین شیرکو (احتمالاً شیر کوهستان) شورش (انقلاب) شوان (شبان، چوپان،اصل این واژه سومری است ) تیریژ (پرتو، فروغ) وریا (هوشیار) خوناس خناوشبنم صبحگاهی) زاگروس (زاگرس اصل این واژه یونانی است.) زال (حکمران، چیره) زانا (دانا) زانیار (دانشور) زمناکو (نام کوهستانی در کردستان) زیلان زوران (تلاش، کشتی) زوراب زریان (نام یک نوع باد) زیبار زهردهشت سردشت(نام شهری درآذربایجان ) نامهای دختران ئاڤان (نام کوهستانی در کردستان) ئاڵێ (دختر مو بور) ئالا (بیرق، پرچم) ئالان (نام کوهستانی در کردستان) ئاسکی (از واژه "ئاسک" به معنی آهو) ئاونگ (شبنم) باژیلان بهیان (بامداد) بهفرین (برفی) بهناز (نازدار) بیریوان بیخال (نام کوهستانی در کردستان) پرشنگ (اشعه خورشيد-پرتو) جوان (زیبا) چاوجوان (زیباچشم) چاورهش (سیهچشم) چنور (نام گلی خوشبو) چرو (غنچه) چیمهن (سبزه و طبیعت) چوپی (نوعی رقص کردی) دیلان (نوعی رقص کردی) دلنیا (دلگرم و مطمئن) دلووان (مهربان) دیانا (نام شهری درعراق، نام الهه رومی) دیمهن (چشمانداز) ئهسرین (اشک) ئهستێ ئهستیره (ستاره،اصل این واژه بابلی است) ئه سمه ر( گندمگون،اصل این واژه عربی است) ئهوین (مهر، عشق) فرمیسک (اشک) فینک (خنک و دلچسب) گلاره(چشم) گهلاویژ (ستاره شباهنگ) گولاله (لاله) گزنگ (پرتو خورشید) ژینو ( زندگی تازه/زندگی دهنده) ژیار ژیوان(زی بان/بانی زندگی)— کالێ (دختر چشم آبی با گیسوان طلایی) کانی (چشمه) کهژال (آهو، گونهای از واژه خهزال=غزال،اصل این واژه عربی است) کویستان (کوهستان) کوردستان (کردستان) میدیا (سرزمین ماد) مزگین (مژده) مههاباد (مهاباد) نازار(دوست داشتني) نالین ناسکی ناسکول نساره نهشمیل (خرامان) نه شمين نهرمین (دلپذیر، مهربان) نهخشین (آراسته، دارای نقش و نگار،اصل این واژه عربی است) نیاز (دعا) نیان (لطیف، دلپذیر) نیشتمان (میهن) پهریخان رازان ریزان روژ (خورشید) روژین (خوروَش) روناک (روشنا) ریژنه (باران تند در هنگام آفتاب) سازان سهیران سهما (رقص، سماع،اصل این واژه عربی است) سکالا سروشت (طبیعت) سروه (نسیم) ستران سنور(مرز) سوزان سوکار (نام کوهستانی در کردستان) سوما:روشنایی شیلان (نسترن) شلیر (۱. سوسن ۲. لاله) شوخان (شوخ و شنگ) شنو (اشنویه) شنه (نسیم آرام و دلپذیر بهاری) شهپول (موج، آبخیز) شهمام تانیا تهلار تهنیا (تنها) تریفه (نور مهتاب) تیروژ (پرتو خورشید) تارا (ستاره، اصل این واژه بابلی است که به زبان هندی و زبان فارسی راه یافته ) تروسكه ڤیان (عشق) خهزال (غزال) خهزیم خوزگه (آرزو، حسرت) خوناو (باران آهسته و دلپذیر) زهینو (زینب اصل این واژه عربی است.) زین (نام دختری در یکی از منظومههای عاشقانه کردی، دگرگونشده زینب که واژهای عربی است. ) هاوین (تابستان) ههلاله (لاله) هیرو (گل ختمی) زایهله شه رمین شه وبو وه نه وشه لاون (آرامش بخش) هاژه
