ضرورت های جراحی در بیماریهای تیروئید: 1- پرکاری تیروئید: ابتدا درمان دارویی برای 18 الی حداکثر 24 ماه استفاده می شود ولی در 30% موارد موثر است و بعد از 24 ماه در صورت ادامه پرکاری و یا مود آن باید از جراحی یا ید رادیواکتیو استفاده نمود. 2- یدرادیوکتیو: در بیماران بالای 40 سالگی اگر خطر عمل جراحی ( به علت مشکلات قلبی و...) بالا باشد، استفاده می شود چون طی 10 سال 100% باعث کم کاری تیروئید می شود لذا در جوانان باید کمتر استفاده شود و در کودکان زیر 14 سال و زنان حامله هرگز نباید استفاده شود. 3- جراحی: سریعا و فوری باعث درمان توام با پرکاری و گواتر(بزرگی تیروئید) می شود در پرکاری و با گواترهای بزرگ یا گواترهای دارای گره های متعدد و یا وجود گره های مشکوک به بدخیمی و در زیر14 سالگی و نیز در زنان حامله و یا در صورت نیاز به درمان سریع و فوری و نیز در بیماران سهل انگار و غیر قابل اعتماد و نیز در آلرژی به داروهای ضد تیروئیدی و نیز در بیمارانی که مدت طولانی در دسترس نیستند و نیز در بیماران با عوارض چشمی درمان ارجح است. گره های تیروئید (ندول): گره ها در اسکن هسته ای سه گروه می باشند . گره سرد ، گره گرم، گره داغ گره سرد: جذب ید آن پایین است و احتمال بدخیمی و ندول منفرد سرد 20% است و اگر سابقه رادیاسیون سر و گردن داشته باشد به 40% می رسد و باید حتما با عمل جراحی برداشته شود. برای گره های تیروئید جراحی در موارد زیر لازم است: شک به بدخیمی- علائم فشاری بر سایر عناصر گردن- گره منفرد سفت – گره منفرد سرد که در سونوگرافی توپر می باشد و یا در FNA مشکوک به سرطان باشد. گره های کیتسیک خالص با اندازه کمتر از 4 سانتی متر تقریبا هرگز بدخیم نمی شود و نیاز به جراحی ندارد. ندول کیسیتک توسط سونوگرافی از ندول توپر تشخیص داده می شود. گره گرم(Warm): جذب ید در آن طبیعی است. معمولا تحت نظر گرفته می شود اگر تبدیل به ندول سرد شده یا قطر آن به بیشتر از 3 سانتی متر رسید باید با عمل جراحی برداشته شود. گره داغ(Hot): جذب ید بالا دارد و چون همیشه توام با پرکاری است باید عمل جراحی برداشته شود درمان التهابات (تیروئیدیت) و کم کاری تیروئید و کیستهای کوچه تیروئید معمولا غیر جراحی است.
