بابا جان داد نه نان!!

کودک رو به پدرش کرد ... صداش به سختی شنیده میشد ...​

- بابا ... دیگه خسته شدم ... میخوام برگردم خونه ... تو منو میبری آره؟​

پدر لبخند تلخی زد ... دستهای پسرش رو تو دستش گرفت ...​

- همین روزا پسرم ... خیلی زود ... بهت قول میدم ...​

روشو برگردوند تا پسرش قطره اشکی که از چشمش جاری شد رو نبینه ... به سمت در رفت ... ولی لحظه ای ایستاد و برگشت ...​

- همیشه مراقب مادرت باش پسرم ... همیشه ...​

از اتاق خارج شد ...​

- خانوم پرستار کجا میتونم آقای دکتر رو پیدا کنم...​

- کمی منتظر بمونید پیداشون میشه ...​

و چقدر این انتظار طولانی بود ....​

- آقای دکتر چرا کاری نمیکنین ... بچم ذره ذره داره آب میشه ...​

جواب دکتر رو میدونست ... همون جواب همیشگی ...​

- من صد بار بهتون گفتم ... تا قلبی واسه پیوند نباشه کاری از دست ما برنمیاد ...​

- خوب واسش قلب پیدا کنین ...​

- ببینین آقا ... یه صف طولانی از بیمارای قلبی که منتظر پیوند قلب هستند وجود داره ... ​

تازه باید قلبی باشه که به بدن​

پسرتون بخوره ... مثل قلب یکی از اعضای خونوادش ...​

دکتر به سمت انتهای سالن دور شد و هرگز گریه مرد رو تو اون لحظات ندید ... ​

به اتاقش رفت و شروع کرد به بررسی پرونده​

چند بیمارش ... چند دقیقه ای نگذشته بود که صدای هیاهوی سالن بیمارستان دکتر رو به خودش آورد ... ​

از اتاق بیرون اومد ...​

- چی شده خانوم پرستار ... اتفاقی افتاده ...؟!​

پرستار نفس نفس میزد ...​

- یه نفر خودشو از بالای ساختمون بیمارستان پرت کرده پایین ... پدر همون پسره ...​

دکتر سعی کرد بغضش رو پنهان کنه ...​

- اتاق عمل رو واسه پیوند قلب آماده کنید ...​

​