آذری: سال‌های اخیر سبک زندگی ایرانی در سینما به نوگرایی صرف خلاصه شد

غلامرضا آذری معتقد است: باید ازتلفیق سینمای معناگرا و تجربی برای نشان دادن سبک زندگی استفاده کنیم. اگر این تلفیق را در بلند مدت به صورت دقیق و در جای خود به کار ببریم می توانیم بسیار در تجربه دوباره سبک زندگی در سینمای داستانی و خانوادگی ایران موفق باشیم.این کارشناس ارتباطات و سینما در گفت و گو با خبرنگار سینماپرس در توضیح سبک زندگی گفت: سبک زندگی به کلیه شیوه ها، اصول، فرآیند، نحوه، قراردادها و قواعد زندگی اطلاق می شود که یک شخص در زندگی فردی و اجتماعی خود وابسته به آن است و از آن طریق شناسایی و رتبه بندی می شود.

وی ادامه داد: سبک زندگی می تواند در بسیاری از فیلم های سینمای ایران الگو باشد و در فیلم های دیگری مورد نقد و بررسی قرار گیرد. بیشتر فیلم هایی که به اصالت زن ایرانی و نجابت وی اشاره کرده اند و اشتیاق مرد ایرانی را به خانه و خانواده نشان داده اند در این زمینه الگو بوده اند.

آذری با تاکید بر این که بازنمایی سبک زندگی بسته به فرآیند معقولی که در اکثر فیلمنامه ها و داستان های جامعه وجود دارد تعیین کننده بخش زیادی از قراردادهایی است که انسان با آن رو به رو است، تصریح کرد: از این نظر سبک زندگی ایرانی طی یک دهه اخیر تقریبا وضع رو به رشدی نداشته و در فیلم ها تنها گرایش به نوگرایی صرف وجود داشته است.

وی با اشاره به فیلم «دو خواهر» خاطرنشان کرد: در این فیلم تنها مدل مبل، ماشین، لباس و زیبایی ملاک است و این معیارها برای جوان جامعه ایرانی چندان ارزشی به همراه ندارند. اما در نقطه مقابل این فیلم در آخرین ساخته بهرام توکلی با عنوان «اینجا بدون من» که فیلمی قابل تامل است سبک زندگی یک زن جنوب شهری و تلاش هایش برای حفظ زندگی خانواده و به ویژه دخترش به خوبی نشان داده می شود. فرآیند انسان شدن ویژگی دیگری است که در سبک زندگی این فیلم می توان مشاهده کرد. زن با همه نجابتی که از خود نشان می دهد و سختی هایی که متحمل می شود دخترش را به خانه بخت می فرستد.

به گفته این کارشناس سینما، در واقع باید به نوعی تلفیق سینمای معناگرا و تجربی برسیم. اگر این تلفیق را در بلند مدت به صورت دقیق و در جای خود به کار ببریم می توانیم بسیار در تجربه دوباره سبک زندگی در سینمای داستانی و خانوادگی ایران موفق باشیم.