پیش از آنکه فریاد بزنیم ببینیم چگونه تماشاگر جذب سینما می‌شود

سینمای ایران چه جایگاهی در میان مردم دارد؟ اگر معتقدیم بدون تماشاگر، سینمای ایران مفهوم ندارد و یا برای ارتباط بات تماشاگر ایرانی باید سینما داشته باشیم، چه کردیم؟ مخاطب سخن من نه تنها مسئولان بلکه همه اهالی سینما هستند؛ همه کسانی که زیر سقف این خانه فعالیت می کنند.

اگر درباره برخی فیلم ها معترض هستیم و یا معتقدیم باید برای اصلاح مسیر غلط فریاد بزنیم آیا فکر کرده ایم این پرده نقره ای چقدر تماشاگر دارد؟ فروش فیلم که نشانگر آمار تماشاگران است در حال حاضر نسبت به جمعیت ایران یک فاجعه است. هدف محکوم کردن نیست. بلکه طرح مسئله است تا همه به آن فکر کنند. چگونه می توان در این سینما حیات داشت؟ درصورتیکه حیات این سینما با برخی کج سلیقگی ها یا بد اخلاقی ها به خطر افتاده؟ بهتر است قبل از آنکه فریاد بزنیم و اعتراض بکنیم ببینیم چگونه می توان تماشاگر را به سمت سینما جذب کرد. بجای اختلاف یا تفرقه و دوگانگی با هم بنشینیم و گفت‌وگو کنیم و کمک کنیم تا تماشگر ایرانی ارتباط نزدیکتری با سینمای ایران برقرار کند.

هفته گذشته خبرهایی درباره حضور بین‌المللی هنرمندان سینما و فیلم‌های ایرانی در جشنواره‌های خارجی داشتیم. طبیعتا حضور در مجامع جهانی بسیار مفید و موثر است و میتواند اعتباری برای ایرانیان داشته باشد اما به شرط آنکه حضوری عزتمند داشته باشیم و برای مردم ایران آفتخار آفرین باشد. بنابراین خوب است کسانی که به عنوان داور و یا به عنوان بازیگر یا به عنوان یک عضو سینمای ایران به جشنواره های خارجی می روند با رعایت شئونات که باب میل تماشاگر ایرانی است رفتار کنند؛ همان تماشاگرانی که هنرمندان ایرانی را دوست دارند! و یا اگر فیلمی را دلسوزانه ساختیم و در جشنواره ای به نمایش گذاشتیم اما برعکس آنچه که فکر می کردیم احساس کردیم بازتاب منفی دارد همچنان فیلم را به جشنواره های خارجی نفر ستیم. خیلی صادقانه با مردم سخن بگوییم.