[TABLE] [TR] [TD="width: 2%"][/TD] [TD="width: 37%"] زبان: فارسی[/TD] [TD="width: 2%"] [/TD] [TD="width: 59%"] نویسنده: محمود زارع[/TD] [/TR] [TR] [TD="width: 2%"] [/TD] [TD="width: 37%"] نوع فایل: PDF[/TD] [/TR] [TR] [TD="width: 2%"] [/TD] [TD="width: 37%"] تعداد صفحات: 20[/TD] [TD] [/TD] [TD] ناشر: آبگینه ساری[/TD] [/TR] [TR] [TD="width: 2%"][/TD] [TD="width: 37%"] حجم کتاب: 457 کیلوبایت[/TD] [/TR] [/TABLE] توضیحات وقتی احساس می کنی که نگاهی جدا از نگاه دیگران به زندگی داری اما مجبور می شوی یا خود را مجبور می کنی که مانند همگان زندگی کنی ، این کاری است بسیار مشکل .این نحوه زندگی در واقع نوعی غافلانه زندگی کردن است . یعنی تعمدآ غافلانه زیستن نه غفلتی از سر غفلت ! وقتی مانند ماهی غرق در دریائیم ، تصور هم نمی کنیم که خشکی هم واقعیتی و یا کیفیتی است برای نفس کشیدن . فلذا چون در داخل زندگی هستیم و با فرمولهای آن مشغول و درگیریم ، پس غافلیم . حقیقت این جهان آن است که ، جهان لایه لایه بوده و دارای بطون زیادی است . اینکه از لایه ها و بطون این جهان و کلآ امورات آن و عالم هستی با خبر باشیم ، ادعایی است گزاف و نادرست . لذا چون از لایه های پنهان از دید و منظر خویش بی خبریم ، پس غافلانه زندگی می کنیم . .....یعنی این نیز درست است که بگوئیم ما به اندازه ایی که نمی دانیم زندگی می کنیم . چون اگر بالاتر از این معلومات فعلی ، بصیرتی داشتیم ، قطعآ نوع زندگی ما هم تغییر می کرد . این موضوع دیگر امری بدیهی است. عنکبوت ار طبع عنقا داشتی از لعابی خیمه کی افراشتی ما متناسب و در خود با جهان خویش و جهان بینی خویش زندگی می کنیم و فی الواقع زندگی ما عکس العملی است از نحوه بینش ما از زندگی . من البته این ادعا را واقعآ ندارم ولی همانطور که عرض کردم گاهی وقتی تنها که می شوم ،بطور روشنی احساس یک تضاد را در درون خویش می کنم که البته سخت می نماید . و این تضاد طوری است که می بینم در خور فهم خویش ، زندگی نمی کنم