The Expendables 2 یکبار مصرف ها-2 محصول 2012 هنرپیشگان: سیلوستر استالونه، جیسون استاتهام، ژان کلود ون دم کارگردان: سیمون وست چرچ به «بارنی راس» دستور می دهد که همراه با زنی به نام «مگی چن» به «گزک» محل سقوط یک هواپیمای چینی رفته و محموله ای را که درون هواپیماست برای وی بیاورند. بارنی با گروه خود همراه با مگی به محل سقوط هواپیما رفته و محموله را بدست می آورند. ولی هنگام بازگشت با گروهی ناشناس به ریاست مردی به نام ویلین روبرو می شوند. ویلین با گروگان گرفتن یکی از افراد گروه بارنی، ابتدا محموله را از چنگ آنها درآورده و سپس گروگان را به قتل می رساند... در قسمت دوم فیلم سینمایی «یکبار مصرفها» همانند قسمت قبلی، مشکل فیلمنامه وجود داشته و ما همچنان با قصه ای تکراری و بسیار سطحی و به دور از هر گونه شخصیت پردازی روبرو هستیم که تنها عنصری که موجب می شود بیننده تا انتها فیلم را دنبال کند صحنه های اکشن است. البته جای بسی خوشبختی ست که کارگردانی قسمت دوم «یکبار مصرف ها» به سیمون وست کارگردان فیلم هایی چون «هواپیمای محکومین»، «لارا کرافت: تامب رایدر» و «مکانیک» سپرده شده و فیلم از آشفتگی قسمت اول فاصله گرفته و کمی انسجام پیدا کرده است. نحوه دکوپاژ سیمون وست تقریبا در تمام سکانس ها به خوبی می تواند ضرباهنگ و حال و هوای آن را به بیننده منتقل می کند. به عنوان مثال در سکانس ابتدایی که در آن قرار است گروه، «ترنچ» و یک میلیاردر چینی را نجات دهد، با نماهای کوتاه و استفاده از زوایای بیشتر دوربین، به خوبی هیجان صحنه های پر زد و خورد و اکشن با ضرباهنگ تند و سریع به بیننده منتقل می شود. علاقه زیاد سیلوستر استالونه (فیلمنامه نویس) به ژانر وسترن و قهرمانان آن در این فیلم به مراتب بیشتر از قسمت قبل آشکار است. او در قسمت قبل تنها از شیوه کشیدن اسلحه به سبک ششلول بندها برای ابراز علاقه خود استفاده می کرد ولی در این فیلم با تمرکز بیشتر روی فیلمنامه (و قطعا کمک سیمون وست و دیگر عوامل تولید فیلم) عناصر دیگر ژانر وسترن را نیز به فیلم افزوده به طوریکه در دو سکانس به خوبی این مطلب مشاهده می شود. پس از آنکه گروه شروع به جستجوی ویلین می کند وارد شهری می شوند که در گذشته یکی از پایگاه های نظامی شوروی بوده، و فردای همان روز گروهی از مردان مسلح به آنها حمله می کنند که لوکیشن و شیوه هجوم و درگیری با مردان مسلح ذهن بیننده را به سمت ژانر وسترن سوق داده و فیلمساز برای آنکه این ذهنیت را تایید کند در انتهای سکانس همراه با حضور شخصیتی بنام «بوکر» بخشی از تم اصلی موسیقی فیلم «خوب، بد و زشت» پخش می شود. در سکانس بعدی نیز گروه بارنی همانند گروه کریس در «هفت دلاور» وارد روستایی شده و ناجی ساکنان آن می شود که تمام اجزای این سکانس نیز به شیوه فیلم «هفت دلاور» طراحی شده است. البته شباهت «یکبار مصرف ها 2» به فیلم های ژانر وسترن به این دو سکانس ختم نشده و با توجه به کلیت قصه می توان به این مطلب پی برد که در این فیلم داستان های وسترن اسطوره های آمریکا در شکل مدرن خود احیا شده است. در بسیاری از فیلمهای وسترن کلاسیک گروه یاغی ها یا سرخپوستان در قالب مردان شرور هجوم آورده و پس از چپاول، غارت و به سرقت بردن عنصری (معمولا طلا یا اسلحه) می گریزند و و شخصیت اصلی و یا گروهی از ششلول بندهای بسیار ماهر که نقش نیروی خیر را دارند به دنبال آنها می رود و فیلم تا انتها به یافتن نیروی شر و گرفتن انتقام و عنصر به سرقت رفته می پردازد. در این فیلم نیز همین مسئله تکرار شده و تعقیب و گریز بین گروه بارنی و ویلین دقیقا تقابل نیروی خیر و شر فیلمهای وسترن است. بیان خشونت در این فیلم نیز همانند فیلمهای وسترن سریع و قاطع بوده و از همان ابتدای ورود نیروی شر به قصه، ویلین و گروهش بسیار رذل و پلید معرفی شده تا در انتها بیننده (خصوصا تماشاگر آمریکایی) آنها را مستحق مرگی عذاب آور و دردناک بداند. به عنوان مثال در انتهای سکانسی که ویلین محموله را از گروه بارنی می گیرد پس از آنکه به اعضای گروه دستور می دهد بر روی زمین بخوابند تا وی و گروهش بگریزند، خطاب به «بیلی» عضو گروگان گرفته شده گروه می گوید: «آیا تو از من می ترسی؟» و بیلی می گوید: «نه» و ویلین پس از آنکه به بیلی می گوید: «ولی باید بترسی!» بیلی را به طرز بی رحمانه ای می کشد و سپس می گریزد. این اتفاق در حالی رخ می دهد که در ابتدای این سکانس ماجرای زندگی بیلی از زبان خودش برای ایجاد حس ترحم بیننده نسبت به بیلی بیان می شود و قتل بی رحمانه او در کنار دیگر جنایات گروه ویلین، آرزوی انتقامی درناک از آنها را در بیننده ایجاد می کند. مطمئنا بیننده علاقه مند به ژانر وسترن عناصری دیگری را نیز در این فیلم مشاهده کرده و به این نتیجه خواهد رسید که این فیلم به نوعی نمایش قصه های عامیانه و اسطوره های غرب وحشی در قالبی جدید است.