ما سينماگران مي‌توانيم در نبود پيامبران، پيام رسان عدالت و نيکي باشيم

مجيد مجيدي در اجلاس بين المللي استانبول که امروز شنبه 22 مهر ماه در محل سالن استانبول کشور ترکيه برگزار شد و موضوع آن عدالت و برابري است درباره عدالت، هنر و رسانه در سينما سخنراني کرد.
به گزارش سينماپرس، متن کامل سخنراني مجيد مجيدي؛ کارگردان فيلم محمد(ص) به شرح زير است:

رياست محترم اجلاس

خانم ها، آقايان

سلام

به عنوان يک هنرمند و فيلمساز شادماني خود را از برگزاري اين اجلاس بين المللي آن هم با عنوان عدالت و برابري ابراز کرده، از دست اندر کاران اين اجلاس سپاسگزاري مي کنم و اميدوارم مباحثي که در اين جلسات مطرح مي شود، پايه گذار راه حل‌هاي مفيد و ارزشمند براي جهان امروز باشد.

من به عنوان هنرمندي از کشور ايران با گذشته فرهنگي و تمدن چندهزارساله، نياز امروز جهان را به مبحث عدالت کماکان و حتي بيش از قرنهاي پيش احساس مي کنم؛ زيرا برخلاف شعارها و سخنراني ها و مکتوبات گوناگون و با وجود سازمان ها و موسسات بين المللي مختلف که اهداف خويش را گسترش عدالت در جهان مي دانند، هنوز هم گمشد? جهان امروز عدالت است و اگر بخواهم از عمق جان سخن بگويم بايد اعتراف کنم که عدالت در دنياي مدرن مفهومي است که حتي بيشتر از جهان کهن به آن بي توجهي شده است. به عبارت ديگر ظلم و ستم در جهان امروز حتي بيش از گذشته است، اگر قرنها پيش ظلم در قالب کشتار و ويراني و قتل چهره کريه و زشت خويش را نشان مي داد و نرون ها و چنگيزها و آتيلاهاي خونخوار نماد و سمبل آن بودند ،امروز ستمکاري چهره اي زيبا و فريبنده به خود گرفته است و در قالب الفاظ زيبا و دل فريب و حتي با چهره عدالت و نيکي خود را نشان مي دهد.

در دنياي امروز از کشتار و فقر و ويراني چيزي کم نشده است . آمار هفته پيش سازمان ملل مي گويد که از هر 8 نفر در جهان يک نفر گرسنه است و به عبارت ديگر 870 ميليون گرسنه در جهان ما وجود دارد.

قتل عام و نسل کشي هنوز هم در دنياي امروز ادامه دارد: از فجايع بوسني، سربرنيتسا، حلبچه و صبرا و شتيلا چند سالي بيش نمي گذرد و هنوز هم جنايات، کشتار در گوشه گوشه جهان مثل پاراچنار پاکستان يا ميانمار يا بخشهاي مختلفي از آفريقا ادامه دارد. اما تاسف اينجاست که ظالمان، قاتلان و جنايتکاران با ظاهري مردم فريب، چهره ي منجيان و قديسان و حتي پيامبران را بر خود گرفته اند.

«تحريم و فشار» معناي آزادي و عدالت به خود گرفته است

به «اشغال وتجاوز» نام آزادسازي مي دهند وبه «قتل و ترور» عنوان نجات و رستگاري هديه مي کنند و «تحريم و فشار» معناي آزادي و عدالت به خود گرفته است و همه اينها به مدد و همراهي هنر و قدرت بي نظير رسانه هاي امروز ممکن است.
رسانه ها هستند که زشتي را زيبايي جلوه مي دهند. رسانه ها هستند که که جنايات را عدالت مي خوانند.
من امروز به عنوان يک هنرمند مسلمان ايراني ميخواهم از دو ويژگي رنج آور دنياي هنر و رسانه نام ببرم. اين دو ويژگي اجزاي جدانشدني رسانه در عصر تکنولوژي و مدرنيسم است:
يک/دروغ
رسانه ها و هنرمندان امروز به مدد دروغ زمينه ساز جنايتهاي بعدي سياستمداران شده اند .اينها امروز مي کارند آنها فردا درو مي کنند.
در اينجا ميخواهم از استاد بزرگ دروغ رسانه ها يادي بکنم، سالهاست که از عمر رژيم خونخوار هيتلر و آلمان نازي گذشته است اما هنوز روشهاي وزير تبليغات هيتلر دکتر جوزف گوبلز جاري است و اصول تبليغاتي او تقريبا در همه جاي دنيا اجرا مي شود.

اجازه بدهيد چند جمله از او را بخوانم تا صدق گفته هايم را بپذيريد، او مي گويد:

- دروغ را به حدي بزرگ بگوييد که هيچ کس جرات و فکر تکذيب آن را نکند.

و بعد خودش اعتراف ميکند که: بعضي مواقع دروغهايي مي گفتم که خودم نيز از آن ميترسيدم!

پيشوايش هيتلر نيز ميگويد:

اگر دروغي را مکرراً تکرار کنيد دير يا زود آن را باور خواهند کرد.

گوبلز در جايي ديگر به ترفندي زشت اما موثر اشاره ميکند ترفندي که در دنياي امروز رسانه طرفداران بسياري دارد و مي گويد: اندکي حقيقت را با بسياري دروغ در هم بياميز و به مردم عرضه کن.

انتقاد از اسلام هراسي غرب

از شما سوال ميکنم آيا رسانه هاي امروز دنيا چنين روشي را در پيش نگرفته اند؟

براي مثال:

خودتان ميدانيد طالبان و القاعده را چه کساني ساختند و حمايت کردند؟ کدام دولت هاي غربي و دوستان منطقه اي شان پول و امکانات به دامن آن ها ريختند و آنان را در جان و مال ميليون ها انسان افغان مسلط کردند و چه کشتارها و جنايات به دست پيروان بن لادن و ملا عمر به وجود آمد.

«اندکي حقيقت» اين است:

طالبان ظاهري مسلمان داشتند، اما «بسياريِ دروغ» اين است که اسلام را مساوي طالبان و القاعده بناميم و فيلم ها بسازيم و بذر اسلام هراسي را در همه جهان بپراکنيم فرياد عدالت خواهي سر بدهيم و سپس افکار عمومي جهان را آماده هر حمله نظامي يا هر اشغال و تجاوز کنيم.

اينجاست که ستمکاري نام عدالت و آزادي را به خود مي گيرد.

اين دروغ پردازي ها نه فقط گريبان اسلام را گرفته، که گاه سراغ قوميت ها و مليت ها نيز رفته است.

براي نمونه به عنوان يک ايراني با تاسف ناگزيرم از فيلم «سيصد» نام ببرم که در آن ايرانيان وحشي و غارتگر و بي فرهنگ و در مقابل يونانيان، مردماني فداکار و دلاور نشان داده مي شوند.

دو/ ويژگي دوم که عدالت را توسط رسانه ها خدشه دار ميکند تبعيض و دوگانگي است.

اگر ظلم و ستم زشت است، در همه جاي دنيا بايد زشت شمرده شود

اگر زنداني کردن بيگناهان محکوم است، بايد در همه دنيا محکوم شود

اگر حقوق اقليت ها بايد رعايت شود بايد در همه کشورها محترم شمرده شود، نميشود در يک جا اين ظلمها را ببينيم و در جاهاي ديگر چشم بر آنها بپوشيم

تبعيض و دوگانگي در اخبار و گزارشهاي رسانه ها و در محصولات فرهنگي هنرمندان جهان به وفور ديده ميشود

اگر حقوق بشر در سوريه مورد توجه است، چرا در بحرين فراموش مي شود

اگر حقوق بشر و آزادي هاي انساني در سوريه مورد توجه است، چطور در کشورهاي ديگر نظير بحرين با زندانهايي پر از مخالفان فراموش مي شود.

اگر اشغال و تجاوز سرزمين ها، از جمله اشغال کويت توسط صدام محکوم است، و همه دنيا بايد به کمک مردم کويت بشتابند چطور در برابر سالها اشغال ايران توسط همان صدام، اقدام مشابهي صورت نمي گيرد.

اگر ايران نبايد انرژي هسته اي داشته باشد چرا اسرائيل مي‌تواند

اگر ايران نبايد انرژي هسته اي داشته باشد چرا حکومت اسرائيل ميتواند ???کلاهک اتمي در انبار هاي خويش پنهان کند و اجازه هيچ بازرسي به هيچ نهادي بين المللي ندهد.

اگر تخريب مجسمه تاريخي بودا در باميان افغانستان بايد در تمام جهان شوري برانگيزد چطور تخريب حرم تاريخي و مذهبي سامرا در عراق چنين عکس العملي را بر نمي انگيزد.

چرا آزادي مذاهب در عربستان سعودي فراموش مي شود

اگر در مورد آزادي مذاهب در ايران حرفها زده ميشود، چرا در عربستان سعودي همين موضوع فراموش مي شود.

اگر براي ستمهايي که بر اقليت مسيحي دارفور سودان ميرود، خبرها و گزارش ها تهيه ميشود بايد در برابر جناياتي که بر سر اقليت شيعي پاراچنار پاکستان هم مي آيد ،کاري کنيم.

اگر احترام به عقايد و باورهاي بي خدايان و حتي همجنسگرايان لازم است چطور از کنار توهين به پيامبري که پيشواي يک ميلياردو ششصد ميليون مسلمان است، آن هم توسط کشيشي کينه توز به آساني ميگذريم.

تا هنگامي که ويژگي دروغ و تبعيض در رسانه ها و دست اندر کاران هنر مورد استفاده قرار ميگيرد و افکار عمومي جهان يکسويه هدايت شود، عدالت و انصاف در مرحله حرف باقي ميماند و به عمل در نمي آيد.



آقايان و خانمها

خداوند در قرآن، کتاب آسماني ما، بارها در مذمت دروغ و دروغ پردازان سخن گفته است:

براي نمونه به سوره نحل آيه ???اشاره ميکنم که ميگويد.

تنها آنان دروغ پردازي ميکنند که به آيات خدا ايمان ندارند و آنان خود دروغ گويانند.

در عهد عتيق کتاب امثال سليمان باب ??آيه ??به بعد ميگويد:

وقتي حقيقت را ميگويي «عدالت» انجام مي شود ولي دروغ عدالت را زير پا مي گذارد.

امر دروغ کوتاه است اما راستي تا ابد استوار مي ماند.

عدالت و راستي ،راه زندگي و نادرستي، راه مرگ و نابودي است.

در ديدگاه اديان الهي، نميتوان هيچ عدالتي را بر پا کرد در حالي که دروغ و ناراستي رواج دارد.

اگر نگران بي عدالتي در جهان هستيم، چه خوب است ابتدا تعريفمان را از عدالت روشن و مشخص کنيم.

متاسفانه تمام ديکتاتور هاي امروز جهان، همه ظلمها را به دروغ به نام عدالت به انجام ميرسانند.

عدالتي که من در رفتار و منش پيامبر اسلام ديدم در هيچ فرمانروايي نديده ام

من چند سالي است که بخاطر ساخت فيلمي درباره پيامبر اسلام محمد (ص)، الزاما به مطالعه جدي در زندگي پيامبران و به ويژه پيامبر اسلام روي آورده ام . اين مطالعه مرا به يقيني مجدد رسانده است که عدالت در جهان فقط در پرتو تعاليم انبياي خداوند که راستي و حقيقت درون مايه آن است، ميسر خواهد شد.

عدالتي که من در رفتار و منش پيامبر اسلام ديدم در هيچ فرمانرواي دنيايي نديده ام . وقتي به ياران نزديک او نگاه ميکنم و فقير و غني و عرب و غير عرب، سياه و سفيد را در کنار هم ميبينم، معناي عدالت واقعي را درک ميکنم.

به سراغ کتاب آسماني او قرآن ميروم و بدور از اين دنياي پر از دروغ، چنين ميخوانم:

اي کساني که ايمان آورده ايد، نگاهداران و قيام کنندگان به عدالت باشيد و براي خدا شهادت و گواهي راست دهيد . اگر چه اين گواهي به زيان خود شما يا پدر و مادر و نزديکان شما باشد چه غني باشند چه فقير. خداوند سزاوارتر است تا حقوق آنها را رعايت کند.

از هوا و هوس پيروي نکنيد تا مبادا از مسير عدالت دور شويد و اگر حق و حقيقت را تحريف کنيد و از آشکار سازي آن سر بپيچيد، خداوند به آنچه انجام ميدهيد، آگاه است (نسا ???)

اين جا هم سخن از همراهي عدالت و راستي است

به سخن تربيت شده حضرت محمد (ص)، يعني حضرت علي عليه السلام نگاه ميکنم و ميبينم که در فرمايش به فرماندار مصر، مالک اشتر، مي گويد:

اي مالک، مردم تو دو دسته اند؛ يا برادران تو در اعتقادند يا همنوعان تو در خلقت اند؛ پس بايد به هر دو گروه مهرباني کني و محبت ورزي

عدالت را اينگونه در کلام جانشين پيامبر ميبينم

عدالتي که به فطرت انساني نزديک است.

عدالتي که غبار روزگاران آن را تيره و تار نميکند؛

عدالتي که، رهبر مکتب اهل بيت علي، از شدت رعايت آن ترور ميشود و به شهادت ميرسد.

در روزگاران ما پيامبران الهي ديگر نيستند تا مردم را به خير و نيکي و عدالت دعوت کنند.

ما سينماگران، هنرمندان و اصحاب رسانه ميتوانيم در نبود پيامبران ،پيام رسان عدالت و نيکي باشيم. به شرطي که از دروغ ،تبعيض و ناراستي پرهيز کنيم.

پيش از ما در دنياي سينما، بزرگاني چون دسيکا در دزد و دوچرخه، فليني در جاده، کوروساوا در هفت سامورايي و جان فورد در خوشه هاي خشم و بسياري ديگر چنين کرده اند؛ ما نيز ميتوانيم.

سخن را با پيام کسي به پايان ميرسانم که خود و يارانش در صحراي کربلا هزارو چهارصد سال پيش به ظلم و ستم کشته شده اند و سرهايشان به بالاي نيزه رفت. پيام آن روز او، پيام امروز براي همه ماست که:

اگر دين ندارد و از روز قيامت نمي هراسيد، لااقل آزاده باشيد.