کارهای برتر جشنواره فضایی مستند گونه داشته‌اند

بهترین کارهایی که در این جشنواره دیده ام آثاری بوده که یا مستند بوده اند یا فضای مستند گونه ای داشته اند.به گزارش خبرنگار سینماپرس، آخرین جلسه نقد و برررسی فیلم های بخش مسابقه سینمای ایران در بیست و نهمین دوره جشنواره بین المللی فیلم کوتاه شب گذشته برگزار شد. که در این نشست طهماسب صلح جو به همراه علایی به نقد و بررسی فیلم هایی که در طول روز شنبه اکران شده بودند پرداختند.

بر اساس این گزارش - صلح جو در ابتدای نشست گفت: فیلم کوتاه را همیشه دوست داشته ام و سعی کرده ام ذهنیت هر کارگردانی در اثری که ساخته را بفهمم و می توانم بگویم که فیلم های حاضر در این دوره از جشنواره در کل راض کننده بوده است.

وی افزود: در خوب یا متوسط شدن یک اثر عوامل بسیاری نقش دارند، همه کارگردان ها سعی می کنند اندیشه، نگاه و احساس خود به زندگی را در قالب اثری که می سازند بازتاب دهند. به نظر من این تلاش ذاتا اصیل و قابل احترام است و اینکه در حاصل نهایی این تلاش چقدر به ارزش های هنری و سینمایی بها داده شده بحث دیگری است که در اینجا نه وقت پرداختن به آن را داریم و نه درست است که الان به آن پرداخته شود.

صلح جو ادامه داد: اما نکته ای که به عنوان انتقاد پیرامون برخی فیلم های امسال مطرح می کنم این است که برخی فیلم ها به یکی از اصول سینما که نوع بیان حرف و ایده کارگردان در قالب تصویر است توجهی نکرده اند. به عقیده من نوع بیان در فیلم سازی بسیار مهم است.

وی خاطرنشان کرد: در هر صورت هر کارگردانی حرفی برای گفتن دارد که آن حرف اهمیت زیادی دارد ولی بیشتر از این که مهم باشد کارگردان چه حرفی می گوید مهم است که ببینیم کارگردان چگونه آن حرف را بیان می کند.

این منتقد سینما در ادامه صحبت های خود تصریح کرد: فیلم کوتاه «ظغال» به کارگردانی نوا رضوانی اثری است که با نگاه درست مستندوار روایتی را از زندگی یک آدم بدبخت بیان می کند و کارگردان در این فیلم تمامی اصول زیبایی شناسی را رعایت کرده است.

صلح جو در پایان گفت: بهترین کارهایی که در این جشنواره دیده ام آثاری بوده که یا مستند بوده اند یا فضای مستند گونه ای داشته اند. در حقیقت به اعتقاد من این گونه اثرها بیشتر از آثاری که از تخیل کارگردان نشات می گیرند و نام داستانی را یدک می کشند به سینما نزدیک تر هستند.