چغندر را از قديم شناختند و حتي در حدود چهار قرن قبل از ميلاد بخواص درماني آن آَشنا بوده و از آن استفاده مي كرده اند . چغندر بطور بومي در ناحيه مديترانه و شرق اروپا وجود داشته است و در حال حاضر در بيشتر نقاط دنيا كشت مي شود . چغند دو نوع مي باشد يك نوع آن چغندر معمولي است برنگ بنفش تيره و يا قرمز است و نوع ديگر آن چغندر قند است برنگ زرد روشن مي باشد كه بمقدربسيار زياد در نقاط مختلف دنيا براي استفاده از شكر آن شكت مي شود . چغندر خوب آن است كه زياد در خاك نمانده باشد و يا باصطلاح جوان باشد زيرا چغندري كه زياد رسيده باشد سفت مي شود .چغند پير معمولا گردني باريك درد و شيارهايي روي آن بوجود مي آيد . تركيبات شيميايي: چغند ر بسيار مغذي است و سرشار از مواد معدني و ويتامين ها است . در زير مقدر مواد آن در صد گرم چغندر آمده است . انرژي: 33 كالري پروتئني: 1.2 گرم چربي:0.06 گرم هيدروكربن: 7.2 گرم كلسيم: 11.1 ميلي گرم فسفر: 20 ميلي گرم آهن: 0.8 ميلي گرم ويتامين آ: 5000 واحد ويتامين ب 1 : 0.015 ميلي گرم ويتامين ب 2 : 0.025 ميلي گرم ويتامين ب 3: 0.33 ميلي گرم ويتامين ث: 17.62 ميلي گرم خواص داروئي: برگ چغندر خواص درماني بسياري درد 1-بعنوان ملين و رفع يبوست بكار مي رود 2-تقويت كننده كليه است 3-درمان كننده التهاب مجاري ادرار است 4-بعنوان مصرف خارجي براي پانسمان زخم و درمان تاول مصرف مي شود. 5- چغندر مخلوط با آّ ب هويج دفع كننده سنگ كيسه صفرا نيز هست . 6- شربت چغندر بهترين نوشابه و تقويت كننده بدن و دافع سموم بدن است . طرز استفاده: براي درست كردن شربت چغندر با آب ميوه گيري آب سه تا چهار چغندر خام را بگيريد و آنرا با يك ليوان آب معدني گاز در مخلوط كنيد اين شربت بسيار خوشمزه و انرژي زا است .
