در چند روز اخیر بحث های مختلفی پیرامون ارسال فیلم به عنوان نماینده ایران به اسکار مطرح شده که موضوع تازه ای نیست و هرسال در چنین ایامی بازار گمانه زنی ها داغ است .ولی با توجه به موفقیت ناباورانه ی اصغر فرهادی و "جدایی.."در دوره قبل و علاقه و تلاش بی حاصل و معمول مسوولان به شرکت در رقابت اسکار, امسال هم با خردجمعی و تصمیم اعضای کمیته ویژه, "یه حبه قند"سید رضا میر کریمی انتخاب شد .فیلمی بسیار معمولی که به لحاظ فیلمنامه و بازی نکته ی در خور توجهی ندارد مگر شاید موسیقی متن زیبا و میزانسن های چشم نواز و به احتمال قوی به سبب تجارب موفق قبلی میرکریمی به چشم آمده باشد.دوستداران سینما بی شک تبلیغات وسیع و سینماهای متعددی که فیلم را اکران می کردند را در زمان نمایشش به خاطر دارند.این حمایت همه جانبه حوزه هنری از اثری که 100 درصد ساخت خودش بود, به اضافه ی امکانات خوبی که در مقایسه با سایر فیلم ها به "یه حبه قند" داده شده بود, نقدهای مثبت و نمادهای تمثیلی که بدان نسبت می دادند در نهایت به نماینده شدنش منتهی شد و شاید می رفت که شهرت بیشتری هم کسب کند اما یک پیشنهادهمه چیز را به هم ریخت. جواد شمقدری,رییس سازمان سینمایی در اظهارنظری پیشنهاد داد که سینمای ایران هالیوود را به سبب ساخت فیلم موهن"بی گناهی مسلمانان" در آمریکا تحریم کند.فیلمی که جهان اسلام را خشمگین و دگرگون ساخت و بسیاری از سینماگران ما نیز در برابرش موضع گرفتند.به دنبال این اظهار نظر سید محمد حسینی,وزیر فرهنگ و ارشاد در تاریخ 4/7/91 گفت:" «رسما اعلام میکنم ما به عنوان واکنش جدی در قبال اهانت و جسارت غیرقابل تحمل به ساحت پیامبر اسلام (ص) امسال از شرکت در مراسم جایزه اسکار ممانعت میکنیم و از سایر کشورهای اسلامی هم تقاضا داریم که اینگونه اعتراض خود را نشان دهند.».برخورد وزیر ارشاد به جا , کوبنده و در شان ایران به عنوان الگوی جهان اسلام بود ولی این اقدام مخالفت بسیاری را بر انگیخت. از جمله برخی از آنهایی که خود از دشمنان این فیلم به شمار می آمدند و توهین به ساحت پیامبر (ص) را محکوم کرده بودند. افرادی میانه رو هم بودند , مثل علی معلم که در همه ی محافل سینمایی حضور دارد و عضو هیات ها و انجمن های مختلف است .او اعتقاد داشت که "اسکار باید پیرامون ساخت این فیلم موهن موضع گیری مستقیم کند " نمی دانم ایشان که پای ثابت جشنواره های داخلی و خارجی است و کوله باری از تجربه دارد!چگونه می تواند از صنعت سینمایی کشوری که سران حکومتش حاضر به عذرخواهی و پذیرش خطای خود نیستند توقع این چنینی داشته باشد؟ گروه مخالفان شامل چند تن از کارگردانان و تهیه کننده ها اعتقاد دارند که باید با فیلم اسلامی و بومی در این رقابت شرکت کنیم و خود را نبازیم چون حضور, قدرتمندتر از تحریم و انزوای خود خاسته است.آیا همین دوستان سال گذشته هزار نسبت به نماینده ی برنده ی ایران ندادند که چون در مذمت دروغ و ستایش جلای وطن است مورد توجه داوران اکادمی قرار گرفته وگرنه از این بهتر هم فیلم داشتیم و چه و چه.فرهادی را منتظر در صف سفارت خرس نشان لقب دادند و یه حبه قند را ستودند.حتی "جدایی ..." را اعضای هیات ایرانی انتخاب و به اسکار ارسال کردند اما به محض درخشیدن , جایزه بردن از جشنواره های معتبر و کسب گلدن گلوب به ناگهان دعوا به راه افتاد و مضمون کلی اثر به رویکرد ضد حکومت تعبیر شد. سینمای ایران همیشه در آرزوی کسب این جایزه بود اما آیا واقعا برایش آمد داشت که امسال هم با وجود عمل وقیحانه ی دولت آمریکا در حمایت از ساخت اثر ضد اسلام و اهانت به حضرت محمد (ص) در پی نامزدی و کسب تندیس طلایی است؟ضعف تکنیکی و مفهومی "یه حبه قند" به کنار,در حال حاضر به نظر می رسد بهترین راه مقابله کشورهای اسلامی با آمریکا ,تحریم هالیوود است .زیرا عامل اهانت به مسلمانان جهان هم یک فیلم بوده که گرچه فاقد ارزش هنری است اما در بر گیرنده ی معانی رکیک و بی اخلاق بوده است. در این میان باید از رضا میر کریمی تعجب کرد که با شهرت خوب و محبوبیت نسبی که در میان اهالی سینما دارد ,در واکنش به این تصمیم گفته است:" عملکرد آقایان و سیاستهایشان اجازه نمیدهد باور کنیم این تصمیم خالی از هر گونه، کینه و تظاهر است. به هر حال من «یه حبه قند» را برای کشورم ساختم و مزدم را از مردم گرفتهام و هیچ طلبی از کسی ندارم. ای کاش فیلم دیگری انتخاب میشد تا این فرصت برای سینمای نجیب ایران باقی میماند." این اظهار نظر نشان می دهد که علیرغم حمایت اساسی حوزه هنری از فیلم و فروتنی های بی دریغ خود میرکریمی امیدهای بسیاری به موفقیت بین المللی "یه حبه قند" بسته شده بود! همچنین با توجه به اینکه بزرگترین سایت مرجع سینمایی (IMDB)خبر بایکوت کردن اسکار توسط ایران را تیتر یک خود کرده و پایگاه های اینترنتی معتبری چون "ایندی وایر" و "اینترتینمنت ویکلی"خبر را منعکس کرده اند , می توان این عمل ایران را اقدامی موثر دانست که بر تعامل سینمای سایر کشورهای جهان به خصوص کشورهای اسلامی با هالیوود سایه می افکند.