به گزارش خبرنگار خبرگزاری سینمای ایران در کرمان، نشست تخصصی باز تعریف سینمای دفاع مقدس سه شنبه شب 4 مهرماه به مدیریت اکبر نبوی و همکاری مهدی کلهر و ابراهیم فیاض با حضور خبرنگاران داخلی و خارجی شرکت کننده در دوازدهمین جشنواره فیلم دفاع مقدس برگزار شد.به گزارش سینماپرس مهدی کلهر در این نشست در سخنانی گفت: ادبیات ما بسیار شسته شده و سرشار از ملاحظه است و مسئله وقتی مهم می شود که بدانیم ادبیات نخستین دستمایه از جنس رمان برای سینما محسوب می شود. ابراهیم فیاض نیز در نخستین بخش سخنان خود گفت: فرهنگ دفاع مقدس و ترویج این فرهنگ باید ادامه پیدا کند و باید دائم این سوال را از خود بپرسیم که چه کسانی به جنگ رفتند؟ سوال بسیار واضح است همان افرادی که در کوچه و خیابان ها بودند در جنگ حاضر شدند. مردمی که از جنس خود ما بودند و افرادی از جنسی خاص نبودند. وی ادامه داد: ببینید هر جنگی انقطاع تاریخی ایجاد می کند که اگر این موضوع را زود متوجه نشویم شاید هیچگاه متوجه نشویم. یعنی نباید برخی از مقاطع مختلف دوران جنگ را به دست فراموشی بسپاریم و برخی دیگر را بیش از اندازه بزرگ کنیم بلکه باید تمامی آن را بی کم و کاست درنظر گرفته و به آن بپردازیم. فیاض افزود: بحث اصلی این است که چه کسی به ما حمله کرده است.عراق یک کشور سوسیالیستی ایلی، قبیله ای است پس یک حکومت سوسیالیسم ایلی به ما حمله کرده است. حکومتی همانند شوروی سابق ولی نکته متفاوت اینکه سیستمی قبیله ای داشت. مهدی کلهر در بخش دیگر سخنان خود گفت: اگر متوجه انقطاع تاریخی دوران دفاع مقدس که آقای فیاض به آن اشاره کردند نشویم هیچگاه نمی توانیم یک فیلم خوب دفاع مقدسی را جلوی دوربین ببریم. کلهر ادامه داد: متوجه نشدن انقطاع تاریخی در زمان جنگ این می شود که سینمای حاتمی کیا از فیلم سینمایی "دیده بان" به فیلم سینمایی "به نام پدر" می رسد. در اصل در نظر نگرفتن این انقطاع تاریخی آنقدر موجب تند شدن سینمای اجتماعی می شود که در یک لحظه به ناگاه می بینیم که با سینمایی ضد جنگ روبرو هستیم. وی خاطرنشان کرد: تا دیر نشده باید دیدگاه فعلی خود را نسبت به جنگ و سینمای جنگ تصحیح کنیم زیرا اگر این کار را نکنیم سینمای دفاع مقدس خود را باید از امروز تعطیل شده محسوب کنیم. در حقیقت باید زندگی روزمره را در جنگ وارد کنیم. او همچنین اشاره داشت: متاسفانه این انقطاع تاریخی که در سینما رخ داده هم اکنون به رمان نویسی رسیده است. در حقیقت این انقطاع تاریخی از هنر به ادبیات در حال سرایت است. کلهر تئاتر را رابط سینما و ادبیات دانست و گفت: در حقیقت تئاتر را می توان پشتوانه سینما دانست ولی متاسفانه تئاتر ما از پشتوانه ایدئولوژیک بی بهره است. وی ادامه داد: در حال حاضر دستمایه های مکتوب بسیار خوبی را برای ساخت فیلم های دفاع مقدسی داریم و باید به جایی برسیم که میدان سینما را به دست افرادی بپاریم که خود از نزدیک جنگ را لمس کرده اند. ولی در هر صورت هر فرد برداشت ها و دیدگاههای مخصوص خود را دارد همانگونه که در دوران دفاع مقدس افراد مختلف با دیدگاه های متفاوت در جنگ حضور داشتند. کلهر تصریح کرد: مهمترین اشکال و نقص سینمای ایران دولتی بودن آن است در حالی که باید سینما توسط مردم به رای گذاشته شود که اگر این سیستم نظارتی مردم بر سینما عملی شود کارگردانهایی که از سوی برخی ها حمایت می شوند با مردم روبرو می شوند. وی یادآور شد: در حقیقت هیچ نیرویی بالاتر و بهتر از مردم و مخاطب اثر هنری نمی تواند هنرمندان را راهنمایی کند.
