مجموعه مقالات "عفونت در هر جایی از بدن خطرناک است "

پاسخ : مجموعه مقالات "عفونت در هر جایی از بدن خطرناک است "

[h=2]احتمال عفونت گوش بعد از سرماخورگی زیاد است[/h]

[HR][/HR]عفونت گوش میانی (اوتیت مدیای حاد) در اثر آلودگی باکتریایی یا ویروسی به وجود می آید. عفونت گوش، به دلیل التهاب و تولید ترشحات در گوش میانی دردناک است.

[HR][/HR]


عفونت گوش میانی بیشتر در نوزادان و کودکان دیده می شود که به دلیل عدم تکامل شیپور استاش است.

این عفونت در کودکان و نوزادان باید سریعا درمان شود، زیرا در صورت تاخیر درمان، مشکلات شنوایی دائمی به وجود خواهد آورد.

علایم عفونت گوش میانی
علایم در نوزادان و کودکان:
- درد گوش که والدین از بی قراری نوزاد متوجه این عفونت می شوند
- اختلال در به خواب رفتن نوزاد
- گریه وبی قراری غیرطبیعی و بیش از حد معمول
- واکنش کم به صداهای اطراف
- از دست دادن تعادل بدن
‌- سردرد
- تب 38 درجه یا بالاتر
- ترشح مایع از گوش
- از دست دادن اشتها
- اسهال
- استفراغ
توجه داشته باشید که سلامت شنوایی و گوش کودک خود را پس از سرماخوردگی، با مراجعه به پزشک بررسی کنید


علایم در بزرگسالان:
- درد گوش
- خروج مایع از گوش
- کاهش شنوایی
- گلودرد
‌- گرفتگی گوش
- اسهال
- استفراغ
- احساس بیماری

* تذکر:
عفونت و درد گوش ممکن است پس از یک سرماخوردگی شروع شود و پس از مدتی، با خروج مایعی زرد یا سبزرنگ از گوش، درد آن تسکین پیدا کند. اگر مایع خارج شود نشان دهنده این است که پرده گوش پاره شده است.
پس توجه داشته باشید که سلامت شنوایی و گوش کودک خود را پس از سرماخوردگی، با مراجعه به پزشک بررسی کنید.

علل عفونت گوش میانی
شیپور استاش مجرایی است که در گوش میانی قرار دارد و هوای ناحیه حلق را به پشت پرده صماخ انتقال می دهد تا فشار هوا در دو طرف پرده گوش یکسان باشد.
ساختار شیپور استاش در کودکان کامل شکل نمی گیرد و ممکن است در اثر سرماخوردگی بسته شود. اگر شیپور استاش مسدود شود، فشار هوا در پشت پرده صماخ کم شده و منجر به عفونت گوش میانی می شود.
لذا هر عاملی که سبب گرفتگی یا ورم شیپوراستاش گردد، سبب می شود عفونت گوش میانی ایجاد گردد.




علل عفونت گوش میانی عبارتند از:
- آلرژی یا حساسیت
- سرماخوردگی
- سینوزیت
- تولید بیش از حد بزاق در طی درآمدن دندان کودک
- رشد بیش از حد لوزه سوم
- دود سیگار و یا سایر مواد محرک

عوامل خطر عفونت گوش
- سن : کودکان شش ماهه تا دو ساله بیشتر مستعد ابتلا به عفونت گوش میانی هستند که به دلیل عدم تکامل ساختار شیپور استاش و سیستم ایمنی ضعیف است.
- شیر خوردن از شیشه : نوزادانی که از شیر مادر تغذیه نمی کنند و از شیشه شیر استفاده می کنند، به خصوص اگر در حالت درازکش، شیر را از شیشه می مکند، بیشتر مستعد ابتلا به عفونت گوش میانی هستند.
- عوامل فصلی : عفونت گوش میانی در فصول پاییز و زمستان، یعنی فصولی که میزان سرماخوردگی و آنفلوانزا بالاست، بیشتر می شود. افرادی که مستعد ابتلا به آلرژی هستند در فصولی مانند بهار و پاییز، بیشتر در معرض ابتلا به عفونت گوش میانی هستند.
هوای آلوده و دود سیگار بودن، شانس ابتلا به عفونت گوش میانی را بالا می برند

- سابقه خانوادگی : اگر کودک در خانواده ای که سابقه ابتلا به عفونت گوش میانی دارند زندگی کند، شانس ابتلای او نیز زیاد می شود.
- محیط زندگی: حضور کودک در مهد کودک شانس ابتلا به عفونت گوش میانی را بالا می برد.
- ابتلای فرد به بیماری به تازگی : در این صورت مقاومت فرد نسبت به عفونت جدید مثل عفونت گوش، کمتر می شود.

پیشگیری از عفوت گوش میانی
- از ابتلا به سرماخوردگی جلوگیری کنید. آموزش بهداشت فردی به کودک و استفاده از وسایل شخصی و ظرف و قاشق خود در مهد کودک، شستن دست ها قبل از غذاخوردن و رعایت فاصله با فردی که بیمار است از نکات لازم برای پیشگیری از ابتلا به سرماخوردگی است. اگر فرزندتان سرما خورده برای چند روز او را به مهدکودک یا مدرسه نفرستید تا دیگران بیمار نشوند.
- از دود سیگار و هوای آلوده دوری کنید. هرگز در محیط بسته سیگار نکشید.
- حتی المقدور نوزادان خود را با شیرمادر تغذیه کنید. شیر مادر علاوه بر تمام خواص شناخته شده ای که دارد، حاوی آنتی بادی هایی است که سیستم ایمنی کودک را تقویت می کند.
- اگر کودک با شیشه شیر تغذیه می کند، به او در حالت نشسته شیر بدهید و از شیردادن به کودک در حالت خوابیده جدا خودداری کنید.
- حتما واکسن های کودک خود را سر وقت بزنید تا با تقویت سیستم ایمنی بدن او، به بیماری های مختلف دچار نشود.
زهره لطیفی
بخش سلامت تبیان ​

 

پاسخ : مجموعه مقالات "عفونت در هر جایی از بدن خطرناک است "

عفونت قلب غیر مسری است




[HR][/HR] اندوکاردیت (endocarditis)‌ یا عفونت قلب، عفونتی غیرمسری‌ است که‌ عضله ‌قلب‌، دریچه‌های‌ قلب ‌و آندوکاردیوم (پوشش ‌داخلی‌ قلب‌) را درگیر می‌کند.

[HR][/HR]






علل عفونت قلب

باکتری‌ها یا قارچ‌هایی‌ که‌ وارد خون ‌می‌شوند. باکتری‌ها یا قارچ‌ها به ‌دریچه‌ها، عضله و پوشش‌ داخلی‌ قلب‌ آسیب‌ وارد می‌کنند یا آسیبی‌ را که‌ از قبل ‌وجود داشته‌ است‌ تشدید می‌کنند.



تب روماتیسمی، بیماری‌ مادرزادی‌ قلب،‌ ‌آسیب‌‌ دریچه‌های‌ قلب‌، تزریق‌ مواد آلوده‌ به‌ داخل ‌جریان‌ خون‌، استفاده‌ از داروهای‌ مختل‌کننده‌ ایمنی‌ و وجود دریچه‌ مصنوعی‌ در قلب‌ از عوامل تشدیدکننده بیماری به‌شمار می‌روند.



علائم‌ عفونت قلب

از علائم‌ زودهنگام‌ آندوکاردیت ‌می‌توان به خستگی‌ و ضعف،‌ تب‌، لرز و تعریق‌ زیاد به‌خصوص در شب، کاهش ‌وزن،‌ دردهای‌ مبهم و وجود صدای‌ غیرطبیعی‌ در قلب ‌اشاره کرد.

از علائم‌ دیرهنگام‌ می‌توان لرز شدید و تب‌بالا، تنگی‌ نفس ‌در هنگام ‌فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری، ورم ‌پاها و شکم، و تند یا نامنظم‌ شدن‌ ضربان‌ قلب‌ را نام برد.



عوامل خطر عفونت قلب

برخی از شرایط یا بیماری های قلبی که فرد را در معرض خطر ابتلا به عفونت قلب قرار می دهند عبارتند از :

- دریچه قلبی مصنوعی (پروتز)

- سابقه قبلی ابتلا به اندوکاردیت

- آسیب دریچه های قلبی در اثر بیماری تب روماتیسمی یا سایر بیماری ها

- برخی از نقایص مادرزادی قلبی

- کاردیومیوپاتی (بزرگ شدگ قلب)

- پیوند قلب و متعاقب آن ابتلا به یک اختلال دریچه ای قلب


اگر دریچه‌ قلبتان ‌آسیب‌‌دیده‌ است‌، قبل‌از هر عمل ‌پزشکی و دندانی‌، مشکل ‌خود را به ‌پزشک ‌یا دندانپزشک ‌اطلاع ‌دهید



تشخیص عفونت قلب
اقدامات‌ تشخیصی‌ ممکن ‌است ‌شامل شمارش‌ سلول‌های خون و کشت‌خون‌، نوار قلب‌، عکسبرداری‌ از قلب و ریه‌ها با اشعه ایکس و اکوکاردیوگرام باشد.

بستری‌ شدن ‌در بیمارستان‌ در مرحله‌ حاد بیماری صورت می‌گیرد.

بعضی‌ از بیماران‌ را می‌توان‌ از بیمارستان‌ ترخیص‌ کرد و ادامه‌ مراقبت‌ از آنها را در منزل‌ پی‌ گرفت‌.

در بعضی‌ از بیماران‌ جراحی‌ برای‌ تعویض‌ دریچه‌ عفونی‌ شده‌ انجام می‌شود.



درمان‌ عفونت قلب

این بیماری معمولا با تشخیص‌ و درمان ‌زودهنگام ‌قابل ‌معالجه ‌است، ‌اما بهبود آن ممکن ‌است‌ هفته‌ها طول‌ بکشد.

اگر درمان ‌به ‌تاخیر افتد، عملکرد قلب کاهش ‌یافته‌ و نارسایی‌ احتقانی‌ قلب‌ و حتی مرگ ‌رخ ‌خواهد داد.



پیشگیری‌ از عفونت قلب

اگر دریچه‌ قلبتان‌ آسیب‌دیده‌ است، ‌یا صدای‌ غیرطبیعی‌ در قلب ‌شما شنیده‌ می‌شود، پیش‌ از انجام‌ هر گونه ‌عمل پزشکی‌ که ‌امکان‌ ورود باکتری‌ها به ‌خون‌ در آن ‌وجود دارد، به ‌پزشک خود ‌اطلاع ‌دهید تا آنتی‌بیوتیک مناسب‌ برای ‌پیشگیری‌ از بروز آندوکاردیت را‌ دریافت‌ کنید. این‌ مساله ‌به‌خصوص ‌باید قبل ‌از کارهای‌ دندانپزشکی‌‌ و عمل جراحی‌ دستگاه‌ ادراری‌ یا گوارشی ‌مدنظر قرار گیرد.



همچنین می توانید اقداماتی را جهت کاهش میزان خطر انجام دهید؛ برای مثال مهم است که روزانه دندان‌های خود را مسواک زده و نخ دندان بکشید و به طور منظم برای معاینه دندان‌هایتان به دندانپزشک خود مراجعه کنید. این اقدامات در کاهش خطر آندوکاردیت موثرند.



رعایت موارد زیر به بیماران توصیه می‌شود

تا زمان ‌بهبودی‌ کامل‌ در رختخواب ‌استراحت‌ کنید.

زمانی‌ که‌ در رختخواب ‌استراحت ‌می‌کنید، پاهای‌ خود را مرتب‌ خم‌ و راست ‌کنید تا از تشکیل‌ لخته‌ خون در سیاهرگ‌های‌ عمقی‌ پا پیشگیری‌ شود.

فعالیت‌های عادی‌ خود را در صورتی‌ که‌ وضعیت‌ جسمی‌تان‌ اجازه ‌داد، می‌توانید از سر بگیرید.

اگر دریچه‌ قلبتان ‌آسیب‌‌دیده‌ است‌، قبل‌از هر اقدام ‌پزشکی‌، مشکل ‌خود را به ‌پزشک ‌یا دندانپزشک ‌اطلاع ‌دهید. در برخی‌ از موقعیت‌ها، نیاز به ‌استفاده ‌از آنتی‌بیوتیک‌ برای‌ پیشگیری‌ از آندوکاردیت‌ وجود خواهد داشت‌.

پس ‌از رهایی‌ از آندوکاریت‌، مرتبا ‌زیر نظر پزشک ‌باشید تا از عود بیماری‌ پیشگیری‌ شود.



چه موقع باید نزد پزشک رفت؟

اگر یکی‌ از موارد زیر به‌هنگام ‌درمان‌ یا پس ‌از آن ‌رخ‌ دهد، باید به پزشک مراجعه شود:

افزایش وزن بدون دلیل، وجود خون‌ در ادرار، تنگی‌نفس ‌یا درد قفسه‌سینه‌ و ضعف ‌یا فلج ‌ناگهانی‌ عضلات‌.

فرآوری : نیره ولدخانی

بخش سلامت تبیان


[HR][/HR] منابع :
روزنامه گسترش صنعت

مرکز قلب تهران – دکتر اکبر نیک پژوه
​

 

پاسخ : مجموعه مقالات "عفونت در هر جایی از بدن خطرناک است "

عفونت ریه و چند نمونه از بیماری‌های آن



[HR][/HR]علل عفونت ریه می تواند باکتری، ویروس و یا قارچ باشد. انگل ها نیز باعث این عفونت ها می گردند.

[HR][/HR]


هنگامی که نفس می کشید، ریه ها اکسیژن هوا را به جریان خون می رسانند. سلول های بدن برای انجام فعالیت های خود، به اکسیژن نیاز دارند.

افرادی که مبتلا به بیماری های ریوی هستند، به سختی نفس می کشند. بیماری های ریوی عبارتند از: آسم، بیماری انسداد مزمن ریوی، آنفلوانزا، ذات الریه، سل، سرطان ریه و ... .

انواع عفونت ریه
دستگاه تنفسی به دو بخش تقسیم می شود: فوقانی و تحتانی. اگر عفونت در هر کدام از این دو بخش رخ دهد، به نام همان بخش خوانده می شود.
دستگاه تنفسی فوقانی شامل بینی، حلق، حنجره و نای می باشد.
دستگاه تنفسی تحتانی شامل ریه ها و اجزای آنهاست. ریه تشکیل شده از برونش، برونشیول ها و آلوئول ها.

علل عفونت ریه
علل عفونت ریه می تواند باکتری، ویروس و یا قارچ باشد. انگل ها نیز باعث این عفونت ها می گردند.
- عفونت باکتریایی از تمامی عفونت ها بیشتر است. این عفونت ها توسط آنتی بیوتیک ها درمان می شوند. عفونت های باکتریایی موجب سوزش پوست می گردند.
- عفونت های ویروسی نیاز به دارو ندارند و خود به خود خوب می شوند. در عفونت های حاد ویروسی، لب ها و ناخن ها به رنگ آبی در می آیند. از دست دادن آب بدن نیز یکی از علائم عفونت ریه می باشد. عفونت ریه می تواند منجر به عفونت گوش گردد.
- علائم عفونت ریوی ناشی از قارچ نیز همانند علائم عفونت ریوی ناشی از باکتری و یا ویروس می باشد. در برخی موارد شدید، عمل جراحی برای برداشت توده قارچی لازم می باشد.
اگر گلودرد شما در عرض چند روز بهبود نیافت و یا بعد از چند هفته، از شر سرفه خلاص نشدید، باید به پزشک متخصص مراجعه کنید.
سرفه های مداوم، تنگی تنفس، درد قفسه‌سینه و خس خس سینه از علائم عفونت ریه می باشد که نیاز به بررسی فوری پزشک دارند

در قسمت زیر، ویژگی های چند تا از عفونت های ریوی را برای شما بیان می کنیم.

پنومونی یا ذات الریه
پنومونی شایع ترین نوع عفونت ریه می باشد. ذات الریه در واقع همان التهاب ریه می باشد که با یک عفونت ایجاد می شود.
هنگامی که کیسه های هوایی در ریه محتوی مقدار زیادی مایعات می شوند، ذات الریه رخ می دهد.
عفونت ذات الریه می تواند از نوع ویروسی، باکتریایی و یا قارچی باشد.
علائم این بیماری عبارت است از: التهاب ریه، تنگی تنفس، درد قفسه سینه، تب بالا، سرفه خلط دار، لرز، گرفتگی قفسه سینه، درد عضلانی و خستگی.
بسیاری از بیماران بعد از آنفلوانزا، مبتلا به ذات الریه می گردند.
افراد سیگاری و افراد مسنی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، مستعد مبتلا شدن به این بیماری هستند.
این بیماری می تواند بسیار خطرناک باشد و اگر خوب درمان نشود می تواند مشکلات زیادی را بوجود آورد و حتی باعث مرگ فرد شود.

سندرم حاد تنفسی ( SARS)
این بیماری نوعی ذات الریه می باشد. این سندرم به شدت مسری است.
سیاه سرفه، تب بالا، سردرد و ناراحتی عمومی از علائم این سندرم می باشد.

بیماری سل
سل عفونت ریوی ناشی از باکتری مایکوباکتریوم می باشد.
سرفه، خلط سبز و یا خون آلود و تنگی تنفس برخی از علائم این بیماری می باشند.
این بیماری باعث کاهش وزن و خشک و پوسته پوسته شدن پوست می شود.
عفونت سل مسری است و با قطرات سرفه منتقل می شود.
آنتی بیوتیک ها برای درمان بیماری سل بسیار موثر می باشند.

بیماری ذات الجنب
پرده پوشاننده ریه به نام پرده جنب نامیده می شود.
هنگامی که یک عفونت در این پرده رخ دهد، به نام ذات الجنب خوانده می شود.
این بیماری توسط عفونت ویروسی و یا ذات الریه بوجود می آید.
درد قفسه سینه و تنگی تنفس از علائم شایع این بیماری می باشد.
واکسن آنفلوانزا برای کودکان زیر 5 سال و بزرگسالانی که در معرض خطر بالای عوارض آنفلوانزا قرار دارند و بیشتر از 65 سال دارند، توصیه می شود


برونشیت
در بیماری برونشیت، راه های هوایی تحریک می شوند و موجب التهاب برونش های کوچک و بزرگ و افزایش خلط و انسداد راه هوایی می گردد.
خلط ها غلیظ و زرد و یا سبزرنگ می باشند.
برونشیت می تواند حاد و مزمن باشد. عفونت ویروسی شایع ترین دلیل برونشیت حاد می باشد.
معمولا برونشیت مزمن در اثر موادشیمیایی، آلرژن ها و یا دود سیگار بوجود می آید.
برونشیت مزمن می تواند موجب بیماری انسداد مزمن ریوی گردد.
افراد مبتلا به برونشیت مزمن، سال ها سرفه می کنند.

آنفلوانزا
آنفلوانزا توسط یک ویروس ایجاد می شود.
این بیماری دستگاه تنفسی فوقانی را تحت تاثیر قرار می دهد و باعث درد بدن و خستگی می شود.
آنفلوانزا باعث سرفه و برخی بیماری های دستگاه تنفسی تحتانی مثل ذات الریه نیز می شود.

پیشگیری از عفونت ریه
- سیگار نکشید.
سیگار کشیدن باعث آسیب ریه و ابتلا به بیماری های مزمن ریوی می گردد.
اگر شما دچار یک بیماری مزمن ریوی شوید، بیشتر مستعد ابتلا به عفونت ریوی خواهید بود.
حتی اگر بیماری مزمن ریوی نگیرید، کشیدن سیگار بهبود بیماری هایی مثل آنفلوانزا و ذات الریه را طولانی می کنید.

- دستانتان را با آب و صابون بشویید.
دست ما هر روزه در تماس با میلیون ها میکروب است که می توانند باعث عفونت گردند.
بنابراین برای جلوگیری از عفونت ریه، دستان خود را با آب گرم و صابون خوب بشویید.
اگر دسترسی به آب و صابون ندارید، از مواد ضدعفونی کننده دست استفاده کنید.
اگر شما دچار بیماری جزئی ریوی مانند سرماخوردگی شدید، از خودتان مراقبت کنید تا زود بهبود یابید و از انتشار عفونت به ریه جلوگیری کنید


- واکسن بزنید.
واکسن آنفلوانزا و ذات الریه از این عفونت ها جلوگیری می کنند.
واکسن آنفلوانزا برای کودکان زیر 5 سال و بزرگسالانی که در معرض خطر بالای عوارض آنفلوانزا قرار دارند و بیشتر از 65 سال دارند، توصیه می شود. این واکسن همچنین برای افراد دارای دیابت و ایدز نیز توصیه شده است.
قبل از تزریق این واکسن ها، با پزشک مشورت کنید.

- خوب بخورید و خوب بخوابید.
یکی از راه هایی که موجب تقویت سیستم ایمنی بدن می گردد، خوب خوردن و خوب خوابیدن است.
استراحت کافی باعث می شود که بدن با ویروس هایی که موجب عفونت می شوند، بجنگد.
بیشتر افراد به 8 ساعت در شب خواب نیاز دارند.
غذاهای دارای ویتامین C مانند مرکبات، باعث تقویت سیستم ایمنی بدن می شود.

- درمان بیماری را جدی بگیرید.
اگر شما دچار بیماری جزئی ریوی مانند سرماخوردگی شدید، از خودتان مراقبت کنید تا زود بهبود یابید و از انتشار عفونت به ریه جلوگیری کنید.
مایعات فراوانی بنوشید، بدن خود را گرم نگه دارید و استراحت کافی کنید تا زودتر بهبود یابید.
مریم سجادپور
بخش سلامت تبیان

[HR][/HR] ​