مادربوردها برای بیش از۲۰ سال از قطعات ضروری كامپیوترهای شخصی بوده اند. یك مادربورد را می توان مدل كوچك شده ای از یك شهر مدرن شامل تعداد زیادی ساختمان های پیش ساخته در نظر گرفت كه هر كدام از آنها نیروی مورد نیاز خود را از سیستم الكتریكی شهر دریافت می كنند. بزرگراه های متعددی با عرض های مختلف اطلاعات را بین ساختمان ها منتقل می كنند. یك مادربورد زیر بنای اطلاعات و قدرت در مجموعه كامپیوتر است. در مادربوردها كه «Main Board» نیز نامیده می شوند كارت های جریان های مختلف نصب شده اند كه كارهای مختلف انجام می دهند. هر كارتِ جریانی، كار مخصوص خود را در كامپیوتر انجام می دهد و نیروی مورد نیاز خود را از سوكت دریافت می كند. مادربوردها با وجود رشد روز افزون توانایی هایشان از نظر اندازه مانند گذشته باقی مانده اند. در ادامه این متن شرح خواهیم داد كه مادر بوردها چگونه كار می كنند و سوكت ها و اتصال دهنده های متعدد درون آنها به چه كار می آیند. دورنما PC های اصلی IBM شامل مادربوردهای اصلی PC بودند. در این طرح كه در سال۱۹۸۲ عرضه شد مادربورد یك مدار چاپی بزرگ شامل میكروپروسور BIOS، ۸۰M ، سوكت های لازم برای حافظه CPU و مجموعه ای از شكاف ها (Slot) برای نصب كارت های اضافی بودند. اگر شما قصد داشتید كه یك درایو فلاپی دیسك یا پورت موازی یا یك دسته بازی (Joystick) اضافه كنید، یك كارت جدا می خریدید و درون شكاف ها نصب می كردید. این روش نخستین بار در ماشین های Apple II ارایه شده به بازار به كار رفته بود. با فراهم كردن امكان افزودن كارت ها، Apple و IBM دو مورد مهم را پوشش دادند: - امكان افزودن ویژگی های جدید به ماشین در طول زمان. - ایجاد موقعیت برای تولید كنندگان و مسایل جانبی مبتكر. مادربوردهای متفاوت مربوط به بازی های زمانی مختلف، Form Factor های متفاوتی دارند. Form Factor عبارت است از اندازه، شكل و طراحی فعلی مادر بورد. در حال حاضر بیش از۶ ، Form Factor برای مادربوردها وجود دارد، كه با مراجعه به PC Guide می توانید طراحی های مختلف موجود برای آنها را مشاهده كنید. اجزای مادربورد یك مادربورد عبارت است از یك صفحه مدار چاپی چند لایه با مسیرهای ایجاده شده توسط مدارهای مسی كه Trace نامیده می شوند و مانند یك جاده پر پیچ و خم برای حمل سیگنال ها و ولتاژها روی مادربورد هستند. تكنیك های ساخت لایه ای به این منظور كه برخی از لایه ها یك صفحه بتوانند تنها به انتقال داده برای گذرگاه های BIOS ، پروسسور و حافظه و برخی دیگر برای انتقال ولتاژ و زمین (سیم صفر) اختصاص یابند بدون اینكه مشكل اتصال كوتاه در تقاطع ها ایجاد شود، بسیار مفید هستند. لایه های عایق بندی شده در یك ساندویچ مجتمع و كامل ساخته می شوند. چیپ ها وسوكت ها نیز روی مادربورد لحیم می شوند. چند مثال مادربورد MS-T ۶۹۴D Pro AR كه پروسسورهای پنتیوم دوتایی را پشتیبانی می كند،۵ شكاف PCI (اتصال دهنده اجزای جانبی (Peripheral Component Interconnect و شكاف CNR (ایجاد كننده ارتباطات شبكه ای Communications Network Riser) دارد. صفحه این مادربورد سرعت۱۳۳ مگاهرتز را روی گذرگاه هایش و دستیابی فوق مستقیم به حافظه (Ultra-Direct Memory Access-۱۰۰-UDMA) را پشتیبانی می كند. چهار پورت UBS و كارت صوتی ATX ثابت نیز جزو Form Factor خود دارد. پهنای گذرگاه داده مادربوردهای مدرن پنتیوم، گذرگاه دیتایی به اندازه۶۴ بیت دارند. بدین معنا كه پهنای گذرگاه داده ای كه به پروسسور وارد یا از آن خارج می شود۶۴ بیت است. پروسسور پنتیوم هم چنین از ثبات های۳۲ بیتی برای كار با دستور العمل های۳۲ بیتی استفاده می كنند. سرعت و پهنای گذرگاه ها با به وجود آمدن پروسسورهای سریع تر و نیازهای كاربردی به شرح زیر رسانه افزایش یافته اند. - معماری استاندارد صنعتی (ISA-Industry Standard Architecture) د۸ یا۱۶ بیت - معماری استاندارد صنعتی توسعه یافته (EISA) د۸ یا۱۶ بیت - معماری میكروكانال (MCA) د۱۶ یا۳۲ بیت - باس محلی (VLB) VESA د۳۲ بیت - اتصال اجزای جانبی (PCI) د۳۲ بیت یا۶۴ بیت. - پورت گرافیكی پر سرعت (AGP) د۳۲ بیت مجموعه چیپ ها (Chipsets) چیپ ست ها، پشتیبانی لازم برای چیپ پروسسور را روی مادربورد فراهم می كنند. Intel ۴۴۰BX چیپ ستی است كه در اكثر كامپیوترهای شخصی غیر Apple به كار می رود. چیپ ست را می توان قلب كامپیوتر در نظر گرفت زیرا كه وظیفه كنترل و تعیین سرعت و نوع پروسسور، حافظه و شكاف های مصرفی را بر عهده دارد. چیپ دیگری كه روی مادربورد وجود دارد Super I/O Controller (كنترل كننده ورودی- خروجی سوپر) نامیده می شود. وظیفه اصلی آن كنترل درایو فلاپی دیسك، صفحه كلید، موش، پورت های سریال و چاپگر است. طراحی های اخیر مادربورد شامل چیپ های اضافی برای حمایت از (Universal Serial Bus) USB ، كارت صدا، تنظیم كننده تصویری (Adaptor) و تنظیم كننده میزبان كامپیوتر و شبكه است. این چیپ ها هزینه لازم جهت افزودن یك شكاف تنظیم كننده را صرفه جویی می كنند. خنك كننده ها (Fans) طراحی چیپ ست های كوچك تر و افزایش سرعت آنها نیاز به خنك سازی مدارها توسط فن های الكتریكی مینیاتوری را افزایش می دهد. این فن ها، داخل كیس كامپیوترهای فعلی نصب می شود و جاذب های حرارت مانند رادیاتور ماشین، برای كمك به خنك شدن یك قسمت سطح خارجی آن به كار می رود. هم چنین مجموعه هایی نیز شامل (فن/ جاذب حرارت) همراه هم وجود دارند كه حرارت قابل توجهی را از چیپ های مدرن پروسسور دفع می كنند. این مجموعه ها، حرارت را از چیپ با استفاده از روش خاصی دور می كنند. در این روش لایه هایی از گریس حرارتی بین دو سطح فلزی كه با هم در تماس قرار دارند استفاده می شود. فن ها نیز اغلب سیم سومی برای كنترل سرعت فن دارند.
