پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله برای همدردی و جویاشدن از حال آنها به نزدشان میآمد و تا جایی که امکان داشت در کنار آنها مینشست و از آنان دلجویی میکرد و با رافت و مهربانی میگفت: «صبرا یا آل یاسر فان موعدکم الجنة»(7)؛ ای افراد خاندان یاسر شکیبا باشید! موعد شما بهشت است. و نیز رو به آسمان میکرد و میگفت: «خدایا! آل یاسر را بیامرز که من آن چه از عهدهام ساخته بود انجام دادم.(8) روزی عمار به پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله عرض کرد: یا رسول الله: بلغ العذاب من امی کل مبلغ؛ ای رسول خدا! شکنجهء مادرم (به دست کفار قریش) از حد گذشته است» حضرت به او فرمود: «صبرا یا ابا الیقظان! اللهم لا تعذب احدا من آل یاسر بالنار؛ ای ابا یقظان! صبر کن» و رو به آسمان کرد و گفت: «خداوندا! هیچ کدام از خاندان یاسر را در عذاب و آتش خودت مسوزان» .(9)