وقف ارتباط تنگاتنگی با مصالح عمومی دارد، مخصوصاً در جوامعی كه اختلاف طبقاتی در آن زیادی باشد. به وسیله وقف، ثروتمند به فقیر میاندیشد و توانا به سراغ ناتوان میرود و خیلی از نیازمندی های عمومی از این راه میتواند برطرف شود. اهداف وقف، در فقراء و معابد محدود نمیشود، بلكه اهداف عمومی مثل ایجاد و اداره مركز علمی و بیمارستانه ا و... را هم در پی دارد. بطور کلی می توانیم پاره ای از اهداف عمومی سنت حسنه وقف را بدین صورت ذکر کنیم: دستگیری مستمندان و كمك به محرومان، سامان دادن زندگی فرودستان، تعدیل اقتصادی و هم سطح كردن زندگی مردمان، نشر علم و دانش، گسترش سطح آموزش به ویژه آموزش فرهنگ و معارف اسلامی و مبانی دینی، احداث و ایجاد مساجد، تكایا، كتابخانهها، مدارس، بیمارستان ها، پناهگاه ها، مراكز عام المنفعه و اداره آنها، ایجاد و احداث راهها و پلها و... از جهت دیگر، وقف كردن، صفات رذیله ای همچون حرص و دنیاپرستی را ریشه كن میكند و قناعت و نوعدوستی را میپروراند، وقف كردن تعاون و كمكرسانی افراد را جایگزین كشمكش و فخر فروختن میكند. وقف كردن جامعهای پر از عشق و نوعدوستی و فضیلت پروری به وجود میآورد. سطح فكرها را بالا میبرد و درآمد موقوفه، تشنگان را سیراب و به مسافران در زیر سایه سار نیكی، آرامش و آسایش میبخشد.
