قال رسول الله صلی الله علیه واله: اذا مات ابن آدم انقطع عمله الّا من ثلاثه؛ صدقة جاریة او علمٌ ینتفع به او ولدٌ صالح یدعوا له (1)؛ زمانی که فرزند آدم بمیرد پرونده عمل او بسته میشود مگر از سه چیز؛ صدقه جاریه، علم مفید و فرزند صالحی که برای او دعا کند. از ظریف ترین تعالیم اجتماعی اسلام که براساس حسّ نوع دوستی و مسأله تعاون بنا نهاده شده، مسأله صدقات جاریه و انفاق می باشد که یكی از زیباترین مصادیق آن، در سنت پسندیده «وقف» متجلی گردیده است. اساسا هدف اصلی از وقف، تأمین و تثبیت قسمتی از نیازمندی های عمومی و گسترش فرهنگ و آداب انسانی و تشویق به احداث بناهای مفید از قبیل مراکز علمی، بهداشتی و مذهبی است. اسلام با این ابتکار یک برنامه عالی انسانی را بنیانگذاری کرد که به دنبال آن عواطف بشردوستی زنده شد و تا آن جا در روح و اخلاق مردم اثر گذاشت که از مال خود چشم می پوشند و با وقف کردن قسمتی از اموال خویش به نفع کسانی که باید حمایت شوند، وسیله آسایش آنان را فراهم میکنند و نیازمندی های نسل های آینده را نیز از همین طریق تأمین میکنند.
