هوالجمیل مادر از پشت در حمام صدا زد رضا بيام پشتت رو كيسه بكشم خودم ميتونم. زحمتت می شه اومدم، شرم نداره ! رضا دست برد طرف لامپ حمام. داغي لامپ انگشتانش را چزاند. اعتنا نكرد و لامپ را چرخاند تا خاموش شد مادر قدم داخل شد, تنها از دريچهي كوچكی نور داخل ميريخت. حمام را كه نيمه تاريك ديد، گفت چراغ رو روشن نكردي دست برد و كليد برق را چند بار زد. وقتی لامپ روشن نشد, گفت لعنت به شيطون! تا ديروز سالم بود ............... مادر پشت سر رضا که قرار گرفت. كيسه را توي دست كرد و آرام آرام به پشتش كشيد تو جبهه كارت چيه؟ خوردن و خوابيدن تو گفتي و منم باورم شد لابد مادرت محرم نيس؟ بايد از مردم بشنوم پسرم معاون نمی دونم گرو...گروبا. چی بهش مي گن؟ تو زبونم نمی گرده گردان, گروهان همين که می گی بعد شهادت برادرت, تو اين عالم, من هسم و يه دوقلوی خوشکل. تو رو خدا مواظب خودتون باشيد رضا سر چرخاند. صورت به صورت که شدند. لبخند زد چشم ................. مادر محکم تر كيسه كشيد. كيسه که بالا و پايين ميرفت، عضلات پسر مثل برق گرفتهها ميپريد. انگار جانش زير کيسه ميرفت و ميآمد دست نگه داشت؛ نفس را بلند داخل داد و بعد آرام بيرون راند. سكوت فضاي حمام را پر كرد. مادر خودش را عقب کشيد، نور دريچهي حمام که تابيد, چشمش افتاد به زخمهاي كمر پسر اينا جاي چيه رضا!؟ چـ...چـ...چيزي نيس ارواح خاك برادت, بگو چيه؟ يه زخم کوچک جاي سالم تو كمرت نيس رضا صدای هق هق مادر را که شنيد, گفت جاي تركشه. خوب شده پس چرا مثل مار دور خودت ميپيچي؟ چند تايي هنوز زير پوستمه. يادگاريه ................... باز سكوت حمام را گرفت وقتي نفس نفس شنيد، برگشت و به پلک های بسته ی مادر خيره شد پلكها را كه از هم باز كرد كاسهي چشمان مادر خيس خيس بود اکبر صحرایی