منابع مقاله: کتاب:1-تفسير و شرح صحيفه سجاديه جلد یک 2 - اهل بيت عليهمالسلام عرشيان فرش نشين نوشته: حضرت آیت الله حسین انصاریان درباره حضرت امام موسى بن جعفر عليه السلام روايت شده كه او عابدترين، دانشمندترين، سخاوتمندترين و گرامىترين انسان در زمان خود به شمار مىرفت. هميشه نمازهاى مستحبى شبانه را مىخواند و آن را به نماز صبح وصل مىكرد سپس تا طلوع آفتاب مشغول تعقيبات مىشد، آنگاه پيشانى به سجده مىگذاشت و تا هنگام ظهر سر بر نمىداشت و همواره در سجده چنين دعا مىكرد: اللّهُمَّ إنّى أسْألُكَ الرّاحَةَ عِنْدَ الْمَوْتِ، والْعَفْوَ عِنْدَ الْحِسابِ . خدايا! من از تو راحتى به هنگام مرگ و بخشش به هنگام حساب را درخواست مىكنم. و از دعاهاى آن حضرت اين بود: عَظُمَ الذَّنْبُ مِنْ عَبْدِكَ، فَلْيَحْسُنِ الْعَفْوُ مِنْ عِنْدِكَ . گناه از بندهات بزرگ شد پس گذشت از طرف تو نيكوست. چنان از بيم خدا مىگريست كه محاسن مباركش از اشك ديدهاش، تر مىشد. از همه مردم بيشتر به خانواده و خويشانش رسيدگى مىكرد. شب ها با زنبيلهايى كه محتوى سكههاى دينار و درهم و آرد و خرما بود به سراغ نيازمندان مدينه مىرفت و به آنان عطا مىكرد در حالى نيازمندان نمىفهميدند چه كسى به آنان كمك مىكند «1»! آن بزرگوار سالهاى زيادى در زندان حاكمان ستمگر عباسى بود تا سرانجام شهيد شد. بسيارى از زندانيان از عبادتهاى او تحت تأثير قرار مىگرفتند و گاه از كارهاى خويش توبه مىكردند. حضرت در طول سالهاى زندان هر روز پس از طلوع آفتاب تا وقت زوال ظهر به سجده بود. نوشتهاند هرگاه هارون به بام زندان مىرفت جامهاى مىديد كه در گوشهاى از زندان افتاده است؛ روزى از ربيع زندانبان پرسيد: ما ذَاكَ الثَّوْبُ الَّذى أراهُ كُلَّ يَوْمٍ فى ذلِكَ الْمَوْضِعِ؟ اى ربيع! آن جامهاى كه همه روزه در آنجا مىبينم چيست؟ ربيع پاسخ داد: ما ذَاكَ بِثَوْبٍ، وَإنَّما هُوَ مُوسَى بْنُ جَعْفَرٍ، لَهُ كُلَّ يَوْمٍ سَجْدَةٌ بَعْدَ طُلُوعِ الشَّمْسِ إلى وَقْتِ الزَّوالِ «2»!! آن جامه نيست، موسى بن جعفر است كه هر روز پس از طلوع تا زوال در سجده است!! خرج كردن وقت در كلام امام موسى بن جعفر عليه السلام حضرت موسى بن جعفر عليهما السلام جهت و راه خرج عمر را در روايتى بسيار پر قيمت اينچنين بيان مىدارند: اجْتَهِدُوا فى أنْ يَكُونَ زَمانُكُمْ أرْبَعَ ساعاتٍ: ساعَةٍ لِمُناجاةِ اللَّهِ، وَساعَةٍ لِأمْرِ الْمَعاشِ، وَساعَةٍ لِمُعاشَرَةِ الْإخْوانِ وَالثِّقاتِ الَّذينَ يُعَرِّفُونَكُمْ عُيُوبَكُمْ وَيُخْلِصُونَ لَكُمْ فِى الْباطِنِ، وَساعَةٍ تَخْلُونَ فيها لِلَذّاتِكُمْ فى غَيْرِ مُحَرَّمٍ. «3» بكوشيد كه زمان و وقت شما چهار ساعت شود: 1- ساعتى براى عبادت و مناجات با محبوب. 2- ساعتى براى تحصيل معاش و ادره امور زندگى مادّى. 3- ساعتى براى معاشرت با برادران ايمانى و آن چهرههاى الهى و مطمئنّى كه عيوب شما را به شما معرّفى مىكنند و خلوص باطن به شما مىدهند. 4- و ساعتى براى لذّات و خوشىهايى كه از نظر شرع مطّهر حرام نيست. ابن يمين، شاعر دانشمند، در اين مقال گويد: [TABLE="class: cms_table"] [TR] [TD]اى برادر هيچ اگر دارى ز حال خود خبر[/TD] [TD][/TD] [TD]پس چرا بايد كه باشد يكدمت پرواى قال[/TD] [/TR] [TR] [TD]در توحّد كوش و وقت خويش را ضايع مكن[/TD] [TD][/TD] [TD]از تكثّر مىنيايد هيچ حاصل جز ملال[/TD] [/TR] [TR] [TD]آنچه دارى گر بر آن افزون كنى نقصان توست[/TD] [TD][/TD] [TD]وانچه دانى گر بيفزايى برآن يابى كمال[/TD] [/TR] [TR] [TD]مال اگر ز ابن يمين مايل به غيرى شد چه شد[/TD] [TD][/TD] [TD]گفتهام با دل كه از بهر مَنال اى دل منال[/TD] [/TR] [TR] [TD]مال را ز آغاز فطرت در طبيعت هست ميل[/TD] [TD][/TD] [TD]واضع اسماش گويى بهر اين گفتست مال[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [TD][/TD] [TD][/TD] [/TR] [/TABLE] (ابن يمين) پی نوشت ها: ______________________________ (1)- الارشاد، مفيد: 2/ 231؛ كشف الغمة: 2/ 228؛ بحار الأنوار: 48/ 101، باب 5، حديث 5. (2)- عيون اخبار الرضا: 1/ 95، باب 7، حديث 14؛ بحار الأنوار: 48/ 220، باب 9، حديث 24. (3)- تحف العقول: 409؛ بحار الأنوار: 75/ 321، باب 25.