بیوگرافی و گلچین اشعار نزار قبانی

← بیــوگــــــرافی :

نِزار قَبانی, (زاده ۲۱ مارس ۱۹۲۳، درگذشته ۳۰ آوریل ۱۹۹۸) از بزرگ-ترین شاعران و نویسندگان جهان عرب بود.
نزار در یکی از محله-های قدیمی شهر دمشق سوریه به دنیا آمد.

هنگامی که ۱۵ ساله بود خواهر ۲۵ ساله-اش به علت مخالفت خانواده-اش با ازدواج با مردی که دوست داشت اقدام به خودکشی نمود. در حین مراسم خاکسپاری خواهرش وی تصمیم گرفت که با شرایط اجتماعی که او آن را مسبب قتل خواهرش می-دانست بجنگد.
وی به زبانهای فرانسه، انگلیسی و اسپانیولی نیز مسلط بود و مدت بیست سال در دستگاه دیپلماسی سوریه خدمت کرد.
هنگامی که از او پرسیده می-شد که آیا او یک انقلابی است، در پاسخ می-گفت: عشق در جهان عرب مانند یک اسیر و برده است و من می-خواهم که آن را آزاد کنم. من می-خواهم روح و جسم عرب را با شعرهایم آزاد کنم. بخش-هایی از اشعار نزار قبانی تاکنون به فارسی ترجمه و منتشر شده-است. مهدی سرحدی، موسی بیدج، موسی اسوار و احمد پوری مترجمانی هستند که تاکنون نسبت به ترجمهٔ بخشی از آثار نزار به فارسی اقدام کرده-اند ..


← آثـــار :

تا سبز شــوم از عشــق / ترجمه موسی اسوار




داســتـان من و شعـــر / ترجمه یوسف حسین بکار ، غلام حسین یوسفی




در بنـــدر آبــی چشمــانت / ترجمه احمد پوری




بلقیــس و عاشقـــانه هــای دیگـر / ترجمه موسی بیدج




تمــام کودکــان جهــان شـاعرنـد / ترجمه یغما گلرویی




چه کســی معلم تـاریخ را کشت / ترجمه مهدی سرحدی

​

 

پاسخ : بیوگرافی و گلچین اشعار نزار قبانی

بــدون واژه هـــــا



چون واژه هــــا در فرهنگـــنامه هـا مـُـرده اند / ..

ناگــریز راهــی برای دوسـت داشتنــت

یــافتــم

بــــدون واژه هــــا .. /.


" در بنــدر آبــی چشمانـت "

 

پاسخ : بیوگرافی و گلچین اشعار نزار قبانی

نـــــه مــن مــی تــوانــم کاری کنـــم

نـــه تـــو / ..

زخــــم بــا خنجـــری که رو بـــه اوســت

چـــه کنـــد ؟ !


" در بنــدر آبــی چشمانـت "

 

پاسخ : بیوگرافی و گلچین اشعار نزار قبانی

بــــه قهـــوه خــانه رفتـــم

تـــا فراموش کنـــم

عشقــمــان را و دفن کنـــم

انـــدوه خود را ، امــــا

تـــو پـــدیـدار شــدی

از فنجــان قهــــوه ام :

گـــل رز سفیــــد .

 

پاسخ : بیوگرافی و گلچین اشعار نزار قبانی

هـــنـــدســـﮧ


در فـــراســـوی مـــرزهــای احســـاسم

تـــو زمـــآنی نــــداری

زمــــان تــــو منـــم

در فــــراســـــوی قطـــب نـــمای دســـتانـــم

تـــو بـــُعد نــــداری

تمــــامی ابعـــاد تـــو منــــم

زاویــــه هــآی تــــو .. دایــــره هـــآی تـــو

منحنــــی هــآیــت

و خطـــوط راســت تـــو .. / .



" در بنــدر آبــی چشمانـت "

 

پاسخ : بیوگرافی و گلچین اشعار نزار قبانی

وقتــی گفتــم دوستــت می دارم / ..

می دانستم که الفبــایـ ی تــازه را اختــراع می کنـم

بــه شهــری که در آن ..

هیچ کس خوانــدن نمی دانـد!

شعــر می خوانــم ،

در سالنــ ی متــروک

و شرابــم را در جــام کسانــ ی می ریـزم

کـه یـارای نوشیدنـشـان نیسـت .. / .

 

پاسخ : بیوگرافی و گلچین اشعار نزار قبانی

غرور رفیــــع او / ..

دنــــیـــا را برایــش کوچــک کرده بود

چمدانــش را بســـت

و آهستـــه بر نوک پـــا

بـــی هیچ کلامـــ ی

آن را ترک گفـــت .. /.


" در بنــدر آبــی چشمانـت "

 

پاسخ : بیوگرافی و گلچین اشعار نزار قبانی

از من مپرس
که چگونه ام ؟
گرت به راستی که دوست می داریم ...
بپرس:
انگشتانم چگونه اند؟​

 

پاسخ : بیوگرافی و گلچین اشعار نزار قبانی

در خیابان های شب

دیگر

جایی برای قدم هایم نمانده است

زیرا که چشمان ات

گستره ی شب را ربوده است.
​

 

پاسخ : بیوگرافی و گلچین اشعار نزار قبانی

نامه هایی برای تمام زنان جهان
این نامه ی آخر است .....
پس از آن نامه یی وجود نخواهد داشت
این واپسین ابر پر باران خاکستری ست
که بر تو می بارد ؛
پس از آن دیگر بارانی وجود نخواهد داشت

این جام آخر شراب است بانو ؛
و دیگر نه از مستی خبری خواهد بود ؛
نه از شراب ...

آخرین نامه ی جنون است این
... آخرین سیاه مشق کودکی
دیگر نه ساده گی کودکی را به تماشا خواهی نشست ؛
نه شکوه جنون را .....

دل به تو بستم گل یاس ِ دلپذیر ....
چون کودکی که از مدرسه می گریزد
و گنجشک ها و شعرهایش را
در جیب شلوارش پنهان می کند

من کودکی بودم ؛
گریزان و آزاد
بر بام شعر و جنون
اما تو زنی بودی ؛
با رفتارهای عامیانه
زنی که چشم به قضا و قدر دارد
و فنجان قهوه
و کلام فالگیران
.... زنی رو در روی صف خواستگارانش

افسوس ....
از این به بعد در نامه های عاشقانه ؛
نوشته های آبی نخواهی خواند
در اشک شمع ها ؛
و شراب نیشکر
ردّی از من نخواهی دید

از این پس در کیف نامه رسان ها
بادبادک رنگینی برای تو نخواهد بود
دیگر در عذاب زایمان کلمات
و در عذاب شعر حضور نخواهی داشت

جامهء شعر را بدر آوردی
خودت را بیرون از باغهای کودکی پرتاب کردی
و بدل به نثر شدی .....ا