همه ما لذت عکاسی و خلق تصاویر به یاد ماندنی را چشیده ایم،از عکاسی با دوربین های موبایل گرفته تا دوربین های حرفه ای و نیمه حرفه ای که از فناوری های به روزی در زمینه ثبت و نگاشت تصویر استفاده می کنند. اما چند سالی است که شرکت های سازنده دوربین های دیجیتال تحولی را در این عرصه با ساخت دوربین های بدون آینه به راه انداخته اند که در این مقاله با فناوری ساخت و عملکرد این دوربین ها بیشتر آشنا می شویم. [HR][/HR] امروزه تولیدكنندگان دوربین های دیجیتال سر و صدای زیادی به راه انداخته اند. گسترش روزافزون نیاز به وسایل تهیه و انتشار اطلاعات تجاری سریع، گسترش اینترنت و اشتهای سیری ناپذیر آن به اطلاعات تصویری و تولید و در دسترس قرار گرفتن چاپگرهای دارای كیفیت بالا دوربین های دیجیتال را به یك وسیله اغوا كننده بدل كرده است . این عوامل به اضافه افزایش روزافزون كیفیت تصاویر و در عین حال كاهش قیمت ، دوربین دیجیتال را به یك وسیله خانگی و تجاری ضروری در كنار كامپیوترهای شخصی تبدیل كرده است. دوربین های عکاسی را اگر بخواهیم در دوسته کلی قرار دهیم به دو گره دیجیتال و آنالوگ تقسیم می شوند اما همگی در یک موضوع اشتراک دارند و آن هم؛ گذراندن نور از لنز، نمایش تصویر در ویزور و کانونی کردن صحیح آن روی صفحه حساس است. عملکرد دوربین های آنالوگ به طور خلاصه به ای نشکل است که؛ نور از داخل لنز گذشته و پس از برخورد با یک آینه، به سوی چشم ناظر هدایت می شود. وقتی عکاس کادر مناسب و دیگر پارامترها را تنظیم کرد، دکمه شاتر را می فشارد و با این کار بخش هایی که مانع رسیدن نور به صفحه حساس می شده اند، از میان برداشته می شوند. طبیعتاً با بالا رفتن آینه، عکاس قادر به مشاهده آن چه دوربین به سوی آن نشانه رفته است، نیست. با توجه به فاصله کانونی لنز، تصویر مطلوب در نقطه ای خاص و وارونه تصویر اصلی تشکیل می شود. دوربین و فوکوسر آن نیز سبب می شوند این تصویر درست روی محل مورد نظر عکاس؛ یعنی صفحه حساس (که در دوریبن های آنالوگ، فیلم است) تشکیل شود. دوربین های عکاسی را اگر بخواهیم در دوسته کلی قرار دهیم به دو گره دیجیتال و آنالوگ تقسیم می شوند اما همگی در یک موضوع اشتراک دارند و آن هم؛ گذراندن نور از لنز، نمایش تصویر در ویزور و کانونی کردن صحیح آن روی صفحه حساس است از لحاظ اصولی، دوربین های دیجیتال بسیار شبیه به دوربین های عكاسی دارای فیلم هستند. این دوربین ها نظیر دوربین های معمولی شامل منظره یاب، لنز برای كانونی كردن تصویر بر روی یك وسیله حساس به نور، وسیله ای برای نگهداری و انتقال چند تصویر گرفته شده در دوربین و یك جعبه دربرگیرنده تمام این تجهیزات می شوند. در یك دوربین معمولی فیلم حساس به نور تصویر را ذخیره می كند و بعد از عملیات شیمیایی برای نگهداری تصویر از آن استفاده می شود، در حالی كه در دوربین دیجیتال این كار با استفاده از تركیبی از فناوری پیشرفته حسگر تصویر و ذخیره در حافظه انجام می شود و اجازه می دهد كه تصاویر در شكل دیجیتال گرفته شوند و بسرعت بدون نیاز به عملیات خاصی (نظیر عملیات شیمیایی بر روی فیلم ) در دسترس قرار بگیرند. اما دوربین های دیجیتال از آغاز ساخت تا به امروز به سه دسته کلی تقسیم می شوند 1- دوربین های compact یا به اصلاح دوربین هایی که می توان در جیب قرار داد 2- دوربین های Digital Single Lens Reflex) DSLR) دوربین های حرفه ای که معمولا ابعاد بزرگتری دارند و عکس های با کیفیت بسیار بالا و حرفه ای با آن ها گرفته می شود 3- دوربین های بدون آینه (Mirrorless) که جدید ترین نسل دوربین های دیجیتال محسوب می شوند که به نوعی مزایای دوربین های compact از نظر ابعاد و زیبایی را دارد و از طرفی قدرت عکاسی آن تقریبا همانند دوربین های DSLR است. [h=2]دوربین های compact[/h] این دوربین ها که به آنها ببین و بگیر (Point-and-shoot) نیز گفته می شود، در یک نگاه کلی معمولاً کوچک و سبک هستند و لنز آنها به بدنه دوربین متصل بوده و قابل جدا شدن نیست. در درجه اول برای عملیات عکاسی ساده طراحی شده اند و نیاز نیست که فرد مهارت خاصی را برای عکاسی با این دسته از دوربین ها داشته باشد و معمولاً دارای تنظیماتی خودکار برای میزان نوردهی،تنظیم رنگ،فلاش و ... می باشد. اما مهمترین مزیت این دوربین ها ارزان تر بودن آن نسبت به DSLR و بدون آینه ای ها است. [h=2]دوربین های DSLR [/h] از نظر ابعاد این دوربین ها دارای ابعاد خیلی بزرگتری نسبت به کامپکت ها و همچنین لنز قابل تعویضی هستند. سازندگان دوربین های گران قیمت بهترین لنزها و سنسورهای خود را در این نوع دوربین به کار می برند. دوربین DSLR به خاطر خصوصیاتی که دارد معمولاً انتخاب حرفه ای هاست. در این نوع دوربین بازتاب تصاویر مستقیماً بر روی سنسور تابیده نمی شود. نور وارد شده از لنز پس از بازتاب توسط یک آینه و منشور 5 وجهی (مرحله 3 تصویر) به منظره یاب پشت دوربین وارد می شود. این نوع دوربین اجازه پیش نمایش دقیقی از تصاویر و عمق میدان را در زمان نور دهی به کاربر می دهد. [h=2]دوربین های بدون آینه[/h] شرکت های سازنده و به عنوان اولین تولید کننده شرکت پاناسونیک با تولید G1 خود در سال 2008 قدم در معرفی این دسته از دوربین ها گذاشت. همانطور که در شکل می بینید ابعاد بزرگ دوربین های DSLRو همچنین وزن بالای آن بیشتر به استفاده از آینه و بازتاب آن روی سنسور بر می گردد و به همین دلیل دوربین های کامپکت به دلیل ابعاد کوچکتر و ارزان تر بودن انتخاب اصلی علاقه مندان بوند اما هیچ وقت نمی توانستد کیفیت و قدرت یک دوربین DSLR را داشته باشند. اما شرکت های سازنده با ساخت دوربینی که قدرت DSLR را داشته باشد از قبیل (سرعت بالا، فوکوس سریع، کنترل های دستی، امکان تعویض لنز و ...) و هم کوچکی و راحتی عکاسی کامپکت ها را داشته باشد دوربین ها بدون آینه را ابداع کردند. شاید طرفداران این دسته از دوربین ها بیشتر کسانی باشند که از قدرت دوربین ها کوچک کامپکت خود راضی نیستند و در عین حال سنگینی و جابه جایی سخت یک دوربین DSLR را نیز نمی توانند تحمل کنند. شرکت های مختلفی طی چند سال گذشته دوربین های بدون آینه خودشان را وارد بازار کرده اند و آخرین آن ها توسط شرکت Canon با مدل تجاری EOS M است که افراد زیادی را مشتاق عکاسی با آن کرده است. بخش دانش و زندگی تبیان
