افرادی با شخصیت افسرده ویژگیهایی دارند كه از هیچچیز لذت نمیبرند، بسیار ساكتاند، زود خستهشده و پیوسته احساس نیاز به خواب و استراحت دارند، علاقهای به حضور درجمع ندارند بهویژه جمعهایی كه در آن غریبه نیز وجود دارد، برای آنان سنگین است. البته شخصیت افسرده با بیماری افسردگی متفاوت است و این بیماری افسردگی با دارو یا رواندرمانی برطرف میشود اما شخصیت افسرده اینطور نیست. در افراد با شخصیت افسرده حالت كنارهگیری در تعاملات اجتماعی دیده میشود. بروز بحرانهای اضطرابی، تبدیل اضطراب به خشم، فریاد زدن، دعوا كردن و ناتوانایی در برقراری ارتباط كلامی و غیركلامی بهویژه با همسر خود از دیگر علائم این انسانهاست. این افراد حتی دربیان دوست داشتن كلامی به همسر خود مشكل دارند، نمیتوانند بگویند چقدر همسرشان زیباست و از اینكه با او ازدواج كردهاند، چقدر خوشحال هستند مثلا فكر میكنند اگر اینگونه ابراز محبت كنند، یعنی چاپلوسی كردهاند درصورتی كه اینها چیزهای اولیه زندگی زناشویی است. تفاوت دیگر افراد دچار شخصیت افسرده با افراد دچار عارضه افسردگی این است كه افراد افسرده این بینش را دارند كه با پای خود به كلینیك و مشاور روانشناس یا روانپزشك برای درمان مراجعه كنند. افراد افسرده میگویند از چیزی لذت نمیبرند، پیوسته دچار سردرد، دلدرد، سرگیجه، خستگی و افسردگی هستند كه دراصل عارضه افسردگی آنها موجب بروز عوارض فیزیكی و جسمانی برایشان شده است.