رضا صادقی: اینکه به من درباره آینده دروغ گفته شد، اذیت ام می کند

رضا صادقی: اینکه به من درباره آینده دروغ گفته شد، اذیت ام می کند
موسیقی ما - بهمن بابازاده: در حالی که تهیه کننده های برنامه «ماه عسل» از پاسخ به این سوال که چرا قطعه «با اجازه خدا» رضا صادقی در انتهای این برنامه پخش نمی شود، طرفه رفتند. این خواننده به نشانه اعتراض به رفتارهای غیر حرفه ای و بدقولی های پی در پی عوامل «ماه عسل» شب گذشته قطعه «با اجازه خدا» را روی اینترنت منتشر کرد و همه کسانی را که باعث و بانی این تصمیم بودند را به خدا واگذار کرد. استقبال گسترده مخاطبان موسیقی و دوستداران این خواننده از این قطعه خیلی زود به شبکه های اجتماعی نیز کشیده شد و همین باعث شد «با اجازه خدا» خیلی زود دست به دست بچرخد و آمار دانلود بالایی را در این مدت زمان اندک به خود اختصاص دهد.

در چند سال اخیر و پس از موفقیت های گسترده ای که برنامه «ماه عسل» در ایام ماه مبارک در بین مردم و بینندگان تلویزیونی کسب کرده، خیلی ها برای فهمیدن تیم خواننده های جدید آن لحظه شماری می کردند. ولی فرق بزرگی که برنامه امسال با برنامه های گذشته داشت این بود که امسال مجری محبوبش یعنی احسان علیخانی، دیگر قرار نبود در آن حضور داشته باشد و علی ضیاء بنا بر صلاحدید مدیران ارشد شبکه 3 جایگزین او شده بود. اما باز هم با این وجود پیش بینی حضور چهره های شاخص عرصه موسیقی بعنوان خواننده تیتراژ این برنامه باعث شد خیلی ها از طریق جراید و رسانه پیگیر اخبار «ماه عسل» باشند.

• علامت سوال ها تا لحظه آخر

تا دو ساعت مانده به روی آنتن رفتن قسمت اول این برنامه، همچنان شک و تردید ها در مورد خواننده تیتراژ این برنامه وجود داشت و هنوز به صورت قاطع ، مدیران و تهیه کنندگان آن نتوانسته بودند به جمع بندی درستی برسند و از بین قطعات ساخته شده، یکی را انتخاب نمایند. اما داستان سفارش قطعات این پروژه به چند خواننده به صورت همزمان و جلب رضایت همه آنها مبنی بر اینکه :« قطعا خواننده تیتراژ هستی و هیچ گزینه دیگری وجود ندارد»، از جمله ماجراهایی بود که به مرور زمان سرانجام رسانه ای شد و باعث شد پشت پرده انتخاب خواننده تیتراژ این برنامه خبر ساز شود.

• صادقی، بنیامین، محمد علیزاده و....

خیلی اتفاق عجیبی نبود وقتی در آخرین لحظات پخش برنامه ، نام گزینه های جدید خواندن تیتراژ «ماه عسل» مشخص شود. گویا تهیه کننده های برنامه با چهره هایی چون صادقی و بنیامین و حتی محمد علیزاده وارد مذاکره شده بودند و از هرکدام از این چهره های برای حضور در این برنامه دعوت به عمل آورده بودند. طریقه این همکاری هم به زبان عامیانه این طور بود که هر کدام از این هنرمندان نسخه نهایی قطعاتشان را تحویل می دادند تا تهیه کنندگان و مدیران شبکه 3 از بین آنها انتخاب کنند که کدام قطعه به عنوان تیتراژ برنامه مورد استفاده قرار بگیرد. سناریویی که در نهایت به بنیامین بهادری ختم شد و در حالی که گفته می شد قطعه رضا صادقی هم پس از دو اصلاحیه در انتهای ماه عسل از شب دوم ماه مبارک پخش خواهد شد، دیگر هیچکدام از مسئولین و مدیران شبکه 3 و تهیه کنندگان ماه عسل در شب هابعد حاضر به اظهار نظر در مورد آخر و عاقبت بقیه قطعه ها علی الخصوص قطعه رضا صادقی نشدند تا این خواننده در اقدامی جالب توجه قطعه اش را منتشر کند.

• قصه از کجا شروع شد؟

اما چیزی که در این بین بیش از هر چیز دیگری عجیب به نظر می رسد نوع مذاکرات عوامل این برنامه برای برای جلب رضایت هنرمندان عرصه پاپ برای حضور در برنامه شان بود. محمد اسدیان (از نزدیکان صدقی و مدیر اجرایی ارکستر مشکی پوشان) در این باره می گوید : « چندین و چند بار خود علی ضیاء به همراه تهیه کننده های برنامه اش خواستار جلسه حضوری با رضا در منزل شخصی اش شدند. رضا هم علیرغم مشغله کاری فراوان قبول کرد که در این جلسه ها حضور پیدا کند. دوستان در چندین مرحله به منزل صادقی آمدند و خواستند که این همکاری شکل بگیرد. آنها با گفتن جمله هایی چون : «ما به برند تو در این برنامه احتیاج داریم» ، رضا را مجاب کردند که این همکاری شکل بگیرد. رضا هم در یک جمله به آنها گفت که این قطعه نذری من برای ازدواج ام است و دوست دارم امسال سی شب سر سفره افطار مردم باشم. جالب اینجاست که دوستان تهیه کننده در ابتدای بحث و به محض ورود به منزل صادقی و بعد از سلام و احوالپرسی در رفتاری دور از شان به رضا گفتند: «خوب آقای صادقی چند؟!». رضا هم سرش را پائین انداخت و فقط با لبخند جواب آنها را داد.

اسدیان در ادامه صحبت هایش نیز گفت : « ما برای خواندن این قطعه هیچ هزینه ای را تا این لحظه دریافت نکرده ایم و با توجه به اینکه دوستان هر روز زنگ می زدند و با خواهش و تمنا خواستار دریافت نسخه نهایی می شدند هیچ صحبت مالی ای نشد و حتی پول تنظیم کننده اثر را هم از جیب پرداخت کردیم. بعد از همه این اتفاق ها و بازیهایی که خودمان هم نفهمیدیم از کجا نشات گرفته بود، نه دستمزدی بابت این کار به رضا تعلق گرفت و نه اینکه هزینه ای که از جیب برای تنظیم انجام شده بود، به ما بازگردانده شد. دوستان دیگر تلفن های من را هم جواب نداند. به هر حال این اتفاقات هم گذری است و می گذرد. اما متاسفانه همین رفتارهاست که باعث می شود نگاه هنرمندان در مورد برخی مسائل و برخی انتخاب ها تا این حد بد و سیاه شود. قطعا از این به بعد درباره همکاری با آدمها و شخصیت ها بیشتر و دقیق تر خواهیم بود و همه سعی مان بر این خواهد بود که با افراد کاربلد و حرفه ای همکاری کنیم و با اشخاصی که به محض ورود می گویند : « آقای صادقی چند؟!» طرف حساب نشویم. »

• صادقی: «حرفی برای گفتن ندارم!»

علیرغم اتفاقاتی که رخ داده خود رضا صادقی حاضر به صحبت درباره جزئیات این ماجرا نشد و فقط به گفتن چند جمله که به قول خودش «حرف دل» است اکتفا کرد : « می دانی من با چه چیزی مشکل دارم؟ اصلا اینکه چرا کار من پخش شده با نشده برای من مهم نیست. اینکه چرا در روز اول باید با زبان روزه دوستان به من بگویند که کارت در روزهای بعدی پخش می شود. باور کنید نیازی به این بازیها نبود. من نذر داشتم که پای سفره افطار مردم باشم ولی ظاهرا قسمت نبودده. ولی اینکه با زبان روزه به من درباره آینده دروغ گفته شد، اذیت ام می کند. خدا همه ما را به راه راست هدایت نماید. »

صادقی درباره پخش اینترنتی این قطعه نیز گفت : « بعضی قطعات را باید سر سفره افطار گوش کرد و شنید. مثل «ربنا». این کار هم برای ماه رمضان ساخته شده بود و اگر زمان می گذشت دیگر نمی شد آن حس اصلی را از آن گرفت. بخاطر همین دل را به دریا زدم و آنرا منتشر کردم تا اولا پیش دوستان و همراهان ساده و صبورم شرمنده نباشم، ثانیا در لحظات مقدس افطاری حضوری کوچم و کمرنگ را در کنار سفره های مردم داشته باشم. خدا آن بالاست و از نیت قلبی من خبر دارد. بگذار بنده هایش فکر کنند آدم زرنگه قصه هستند...».

ابن خواننده در انتهای صحبت هایش نیز اظهار داشت : «من به دلیل قبول حضور در این برنامه، به دوستان خوب قدرشناس ام در برنامه «سیمرغ» شبکه دو جواب منفی دادم. دوستان خوبم هم به من پیشنهاد اجرا را دادند و هم خواندن ترانه تیتراژ که من بواسطه احساس خوبی که نسبت به پیشینه «ماه عسل» داشتم، از آنها عذر خواهی کردم. همین جا باید اعتراف کنم که جواب صداقت آنها این نبود و من اشتباه کردم با آنها همکاری نکردم. آنها حداقل به من احترام قائل بودند و بسیار روراست و منطقی با من برخورد کردند. امیدوارم حلال ام کنند.»