جايگاه زن در اسلام اسلام، وضع زن را در دنياى قبل از خودش و اوضاع زن را پس از تمدن قرون اخير به هيچ صورت قبول ندارد، اسلام برخورد مردان را نسبت به جنس زن به اين صورت خيانت بزرگ مىداند و مردان را در اين زمينه گناهكار دانسته و زن را هم به خاطر اينكه خود را وسيله هوسرانى قرار داده مجرمى بزرگ و خائنى بىنظير مىشناسد!! اسلام، زن را نيمى از پيكر انسانيت دانسته و بقاى حيات را از بركت وجود او مىداند. اسلام، شخصيت فطرى و وجدانى و انسانى زن را همانند مردان به حساب آورده و ازدواج او را با مرد واجد شرايط به عنوان پيوند الهى ياد كرده است. اسلام مىگويد: مردى كه دختر دارد و در تربيت الهى او بكوشد، تا آن دختر زنده است، معادل عمر هر روزش ثواب يك سال عبادت در نامه پدر ضبط مىشود. اسلام مىگويد: مادرى كه به دهان فرزند خود پستان مىگذارد، در برابر هر مكيدنى كه از طرف طفل صورت مىگيرد، او معادل ثواب آزاد كردن يك بنده از اولاد اسماعيل در راه خدا دارد!! اسلام مىگويد: دختر به منزله در رحمت الهى است كه به روى يك خانه باز شده. اسلام براى زن حقوقى مقرر فرموده كه مطالعه آن حقوق آدمى را به اعجاب سخت وامىدارد. اسلام براى ايمان و عمل زن در فرداى قيامت مزد و اجر ثوابى معادل با ثواب ايمان و عمل مرد قرار داده است. شخصيت زن در پيشگاه الهى بستگى به ايمان و اسلام و عمل صالح او دارد و در اين زمينه بين زن و مرد فرقى نيست. زن در اسلام استعداد يافتن مقام با عظمت عصمت را دارد و اسلام در اين زمينه نمونههاى با عظمتى هم چون مريم كبرى، فاطمه زهرا و زينب بزرگوار نشان مىدهد. قسمتى از آيات قرآن و روايات اسلامى نشان دهنده شخصيت زن و تربيت يافتگانى از جنس زن است كه آدمى در دقت كردن در آن آيات و روايات به شخصيت والاى زن و عظمت اين موجود عالى بيش از پيش پى مىبرد. اسلام، توجه به زن را از هنگام ولادت او تا همسر بودنش در خانه و به هنگام رعايت حق از اخلاق عالى انبيا مىداند. اسلام، تجاوز به حقوق زن و شخصيت او را از اعظم گناهان شمرده و بدرفتارى با زن را ظلم فاحش مىداند. اسلام، بهشت را زير پاى مادران مىداند «3» و عاق مادر و پدر را از رحمت حق محروم معرفى كرده است «4». اسلام براى پاك ماندن محيط پرقيمت خانه و پاك ماندن محيط اجتماع از هر نوع گناه و آلودگى از زن مىخواهد كه ادب، عفت، وقار، كرامت، اصالت، شرافت و آداب الهى و انسانى خود را حفظ كند و براى اينكه بستر فساد و گناه و شهوت گسترده نگردد، از خودنمايى و عشوه گرى و جلب توجه نامحرمان، خوددارى كرده و تقواى الهى را مراعات نمايد. در اسلام، ارزش و شخصيت زن به پاكى و تقوا و عفت اوست و حضرت زهرا عليها السلام قيمت و اعتبار زن را در اين مىدانند كه با نامحرمان در رابطه نباشد!! زنان بايد بدانند كه قوانينى كه در مسئله عفت و عصمت و لباس و زينت از طرف مولاى عالم حضرت حق براى آنان وضع شده در درجه اوّل به مصلحت خود آنان و در مرحله بعد به مصلحت خانه و اجتماع بوده و بايد توجه كنند كه گريز از آن قوانين اين همه بلا و مصيبت و ضربههاى غير قابل جبران براى امت اسلامى به بار آورد. بر يك زن مسلمان واجب است كه هم چون خديجه و زهرا و زينب كبرى و آسيه ومريم زندگى كرده و در همه شؤون حيات، حافظ شرف و غيرت و حميت و عفت و تقوا باشد. شخصيت زن بستگى به علم و تقوا و سلامت و پاكى او در همه شؤون حيات دارد. زن، زن است، يعنى انسان و آدم است، يعنى خليفه خدا در روى زمين است، يعنى مادر است، يعنى منبع تربيت بنىآدم است، يعنى مادر انبيا و امامان عليهم السلام و رحم پاك او جايگاه رشد حكيمان و عارفان و فيلسوفان و انديشمندان و مؤدبان به آداب الهى است و چه فرق عظيم و بزرگى است بين اينگونه زنان و آنان كه عروسك شهوات بىغيرتان و بىشرفهاى روزگارند!! قرآن مجيد اجازه نمىدهد كه زنان، لباس و زينت خود را در معرض ديد نامحرمان بگذارند و آنگونه با مرد نامحرم حرف بزنند كه دل نامحرم را از حالت طبيعى خارج كنند و آنگونه راه بروند كه غريبهها از داشتن زينت آنان آگاه شوند و عطر زده از منزل، خارج گشته تا جلب توجه مردان غريبه كنند!! زن در اسلام موجودى الهى است و در خانه و اجتماع بايد رنگ خدايى او حفظ شود و از دستبرد نامحرمان و صاحبان شهوت و رذايل مصون بماند، در اين زمينه به آيات قرآن كريم و روايات پرارزش اسلامى مراجعه كنيد. زن در اسلام موجودى اصيل و حقيقى است نه وجودى طفيلى و تبعى، از اين جهت داراى حقوق عالى است و مردان ملزم هستند كه حقوق مالى، فطرى، طبيعى، زناشويى، ارثى، اخلاقى و اسلامى زن را به احسن وجه رعايت كنند؛ نفقه، لباس، مسكن، اداى حق زناشويى واقعيتهايى هستند كه بر مرد واجب است نسبت به زن رعايت نمايند. پایگاه عرفان
