گل و گیاه ،صفای خانه

طبیعت و سر سبزی از عواملی است که بر روحیه ی افراد تاثیر می گذارد و شاید یکی از مشکلات زندگی در خانه های آپارتمانی و کوچک دوری از باغچه و گلکاری و داشتن گوشه ای از سرسبزی در منزل است.ولی هنوز هم هستند خانه های حیاط داری که می توان در آن باغچه ای زیبا داشت و البته هر آپارتمانی در کنار حیاط فضایی برای باغچه در نظر گرفته شده که می توان با همفکری همسایه ها بهترین گل و درخت را برای آن انتخاب کرد.به این منظور بعضی از گیاهان را به شما معرفی می کنیم :

نسترن، درختچه‏اى است زیبا و مقاوم كه اصل و منشأ ایرانى دارد. پایه‏هاى وحشى آن از دیرباز در كوهپایه‏ها وجود داشته و در حال حاضر نیز زینت‏بخش دامنه‏هاى سبز مناطق كوهستانى است.در واقع گل سرخ‏هاى امروزى نسل‏هایى از نسترن‏هاى وحشى هستند كه اصلاح شده و به صورت پرورشى درآمده‏اند.نسترن در فصل بهار غرق در گل مى‏شود و خانه را جلوه دیگرى مى‏بخشد. ضمنا پایه بسیار مقاومى براى پیوند انواع رُزهاى رنگ به رنگ و زیبا است.

خاك:
نسبت به نوع خاك حساسیت ندارد ، اما خاك‏هایى را كه داراى قدرى رسى باشند به خاك‏هاى شنى ترجیح مى‏دهد.
تكثیر:
ازدیاد نسترن به وسیله كاشت بذر و قلمه صورت مى‏گیرد. مراكز فروش گل و گیاه انواع رز و نسترن را داخل ظروف پلاستیكى تولید نموده و براى كاشت مجدد و یا انتقال به گلدان بزرگتر آماده مى‏كنند.
زمان كاشت:
از پاییز تا اواخر زمستان هر زمانى كه برف و یخبندان نباشد مى‏توانیم نسترن را به زمین بنشانیم.
روش كاشت نهال:
قبل از كاشت بهتر است اول خاك را اصلاح كنیم براى این منظور در هر متر مربع حدود سه كیلوگرم كود حیوانى پوسیده به زمین اضافه و با خاك مخلوط كنید سپس نهال نسترن را از گلدان خارج ساخته و در گودالى كه به همین منظور آماده نموده‏اید بكارید.
تذكر:
1ـ اندازه گودال باید به اندازه حجم ریشه باشد.
2ـ نسترن‏هایى كه در داخل پیت حلبى پرورش داده شده‏اند طورى از حلب خارج كنید كه ریشه در معرض هوا قرار نگیرد. براى این منظور باید حلب را با چكش یا تیشه با دقت ببریم تا خاك‏هاى اطراف ریشه نریزد سپس نهال را از حلب خارج نموده به زمین منتقل مى‏كنیم.
مواظب دست‏هایتان باشید، ساقه‏هاى نسترن پر از تیغ‏هاى تیز است و بریدن حلب هم خالى از خطر نیست.

اگر نسترن‏ها جوان هستند و در داخل پلاستیك قرار دارند پلاستیك را با قیچى پاره كنید تا ریشه آسیب نبیند.

هرس:
معمولاً نسترن برخلاف رز به هرس چندانى احتیاج ندارد. در فصول گرم فقط پاجوش‏ها را حذف مى‏كنیم اما هرس اصلى در اواخر زمستان قبل از بیدار شدن گیاه از خواب زمستانه صورت مى‏گیرد.
در این فصل با كوتاه كردن ساقه‏هاى نسترن مى‏توانیم آن را به شكل دلخواه در آورده و شاخه‏هاى اصلى‏اش را روى پرچین هدایت كنیم.
در صورتى كه شاخه‏هاى اصلى‏دچارآفت‏زدگى یا پوسیدگى شده باشد با نگهدارى پاجوش‏ها و حذف شاخه‏هاى قدیمى مى‏توانیم به جوان نمودن نهال اقدام كنیم.
كودپاشى:
همه ساله در دو فصل بهار و پاییز كود حیوانى پوسیده را در اطراف نهال اضافه نموده و آن را خوب با خاك مخلوط كنید.
كودهاى شیمیایى نیز به رشد و گلدهى نسترن كمك مى‏كند از اواسط تا اواخر زمستان كودهاى فسفاته را پاى ریشه بریزید در اوایل بهار كودهاى داراى ازت و آهن و در اواخر بهار و اوایل تابستان عناصر شیمیایى مختلف (عناصر كم مصرف) را به نسبت‏هاى توصیه شده مورد استفاده قرار دهید.
توصیه‏هاى مهم:
1ـ آبیارى را به طور مرتب انجام داده و بعد از خشك شدن خاك به آن آب بدهید. (در فاصله دو آبیارى خاك باید خشك باشد)
2ـ گل‏هایى كه عمرشان تمام شده با قیچى تیز از ناحیه دم گل حذف كنید.
3ـ نسترن را در كنار نرده‏ها و یا جایى كه قیم مناسب داشته باشد بكارید تا فرم بالا رونده خود را به دست آورد.
4ـ از كاشت نسترن در سایه خوددارى فرمایید.