ویولن یک ساز زهی و آرشه ای است. این ساز کوچکترین عضو خانواده ی ویولن است. برای نواختن معمولا روی شانه ی چپ قرار می گیرد، و با آرشه ای که در دست راست نوازنده است، نواخته می شود. سیم های ویولن از زیر ترین تا بم ترین سیم، به ترتیب زیر کوک می شوند : می:سیم اول ، لا:سیم دوم ، ر:سیم سوم ، سل:سیم چهارم نوازندگی ویولن: سیم گیر : از آبنوس ساخته شده است و در فاصله ی اندکی با خرک نقش این ساز چه در کنسرت های بزرگ و چه به طور جمعی و انفرادی ، آنقدر پر اهمیت است، که آن را «شاه ساز ها» گفتند. پیشینه ی ساز: ویولن یک ساز ظریف و فرهنگیست و طبق نمونه هایی که ساخته می شود، از ۵۸ قطعه ی مختلف که به طرز دقیقی که با هم جور شده اند و وزن آن در حدود ۴۰۰ گرم می باشد که ابتدا توسط سازنده ی ایتالیایی «گاسیارو برتولونی» اختراع شده است. قطعات ویولن: قسمت های ساز ویولن عبارتند از : آرشه : یا کمان ترکه ای چوبی است که رشته های مویی دم اسب، در طول آن کشیده شده است و به دو سر آن ثابت شده است. تنه : جعبه ای که مابین تخته ی روئی و تخته ی زیرین و جداره های طرفی محصور شده است. دسته یا گردان : در واقع دنباله ی چوب آبنوس تکیه سیم هاست که محل انگشت گذاری نوازنده در قسمت بالای آن قرار دارد. نوازنده ی ویولن قادر است ، در تمام طول چوب آبنوس انگشت گذاری کند ، انتهای دسته به جعبه ی کوچکی ختم می شود که سیم ها در درون آن به دور گوشی های کوک پیچیده می شوند. خرک : بین سیم ها و طبله ی ویولن قرار گرفته و فشار سیم ها آن را عمود نگه می دارد. نقش خرک ان است که ارتعاش سیم ها را به طبله و به جعبه ی ویولن منتقل می کندو نیز در داخل جعبه میله ای چوبی تقریبا زیر خرک ، اندکی بلند تر از جدار طرفی قرار داده شده که شکل گرده ماهی ، طبله و زیره را حفظ می کند. گریف : از آبنوس ساخته شده است و در طول گردن ویولن چسپیده است و تا میانه ی جعبه ی ساز ادامه دارد . گریف جایی است که نوازنده با انگشت خود سیم را به آن می چسباند و به این ترتیب طول سیم را کوتاه می کند و نت های مختلف را می نوازد. تا آخر تنه ی ویولن کشیده شده است. با زهی از جنس روده یا پلاستیک به دکمه ای که در قسمت پایین جدار تعبیه شده بند می شود. سیم ها : سیم ها از جعبه ی کوچک سر ساز آغاز شده در طول چوب آبنوس ، تکیه گاه سیم ها ادامه یافته ۷ از روی خرک عبور کرده و در سیم گیر مهار می شود . سیم های ویولن قبلا از روده ی گوسفند «زه» ساخته می شد. امروزه در سیم های بم تر ، روی روده سیم فلزی نازکی می پیچند و در سیم های زیر تر از مفتول فلزی تنها استفاده می شود. *نخستین سازندگان معروف ویولن در ایتالیا پیدا شدند . «گاسپارو داسالو» نخستین ویولن حقیقی را ساخت، اما معروفترین ویولن ها در شهر کرمونا ساخته شدند. «آندره اماتی» و فرزندش «نیکولا اماتی» و شاگردش «آنتونیو استرادیواریوس» بهترین ویولن های دنیا را تا کنون ساخته اند. فهرست ویولنیست ها: از میان ویولنیست های زنده ی ایران نیز که حرفی برای گفتن دارند، می توان از «شادمهر عقیلی» نام برد که با وجود جوانی ، خالق آثار نو و قطعات بی نظیر بوده است. او بر خلاف ویولنیست های تازه کار ایران، که مقلدان صرف نت های غربی هستند و از خود چیزی ندارند و به نواختن آهنگ های آماده ی دیگران مباهات می کنند ، دارای روحیه نوآوری و خلاقیت شگفت آوری در نوازنگی این ساز می باشد. منبع: تاپ فروم
