نسرین مقانلو: در جایگاهی هستم که می‌توانم هر نقشی را بازی کنم

[TABLE="width: 776"]
[TR]
[TD="align: right"]نسرین مقانلو با اشاره به اینکه می‌تواند هر نقشی را بازی کند، تاکید کرد حضور در نقش زنی با شخصیت دوگانه یکی از آرزوهای اوست.


[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]برنامه تلویزیونی «گپ» به کارگردانی رامبد جوان که پنجشنبه شب‌ها از شبکه آی‌فیلم پخش می‌شود، هشتم تیرماه میزبان نسرین مقانلو بازیگر تئا‌تر، سینما و تلویزیون بود.
مقانلو در ابتدای این برنامه به تجربه حضورش در تئا‌تر در دوران کودکی اشاره کرد و گفت: «مادرم یکی از بازیگران قدیمی تئا‌تر است. او جزو اولین مخالفان من برای حضور در حرفه بازیگری بود. مادرم همیشه می‌گفت با روحیه شکننده‌ای که دارم، وارد شدن به این حرفه به من لطمه می‌زند. از 18 سالگی به طور حرفه‌ای تئا‌تر کار کردم، اما قبل از آن همراه با پدر و مادرم در تئا‌تر زندگی کردم و کاملا با آن آشنا بودم.»
او در ادامه گفت: «عاشق این هستم که بچه‌هایم وارد عرصه هنر شوند و بیشتر علاقه‌مندم حرفه بازیگری را دنبال کنند، چرا که ذاتا با هنر آشنا هستند. دو پسر من صدا‌های بسیار خوب و استعداد فوق‌العاده‌ در بازیگری دارند. مدتی است پسر بزرگترم می‌گوید علاقه‌مند به نوشتن است، درست مثل خود من. من هم از 14 سالگی نوشتن را شروع کردم.»
بازیگر مجموعه تلویزیونی «مسافری از هند» در ادامه افزود: «زمانی که ازدواج کردم بازیگر بودم و تقریبا در اوج کارم بودم. فیلم «همسر» آخرین کار من در ایران بود. نقش بسیار خاصی بود. نقش اولین پلیس زن را در این فیلم بازی کردم. بعد از بازی در این فیلم از ایران رفتم.»
او در ادامه گفت: «یکی از برگ‌های برنده من در بازیگری صدایم است که خوشبختانه در اوایل حضورم در بازیگری هم بسیار دیده شد.»
مقانلو در ادامه افزود: «فیلم «همسر» برای من سرنوشت‌ساز بود. با این فیلم شناخته شدم. همسرم از من خواستگاری کرد و با اینکه با خودم قرار گذاشته بودم هیچوقت ازدواج نکنم و کارم را دنبال کنم، اما آنقدر عاشق کمال خلیلیان شدم که سرانجام ازدواج کردم و از ایران رفتم.»
او در ادامه افزود: «من نزدیک 10 سال در آمریکا زندگی کردم، اما در ‌‌نهایت به ایران برگشتم. دلم برای ایران، شلوغی مملکتم تنگ شده بود و می‌خواستم دوباره به حرفه بازیگری مشغول شوم. تمام همکارانم قبل از رفتنم به آمریکا گفتند این کار را نکن، اما این کار برای خودم یک امتحان بزرگ بود. می‌خواستم بدانم تا چه حد می‌توانم فاصله گرفتن از این حرفه را تحمل کنم.
او در ادامه به ذکر خاطره‌ای از حضور‌ش در سریال «ساعت شنی» پرداخت و گفت: «من همیشه از شیشه می‌ترسم. در سریال «ساعت شنی» آقای بهرامیان گفتند باید تلفن را به سمت شیشه پرت کنی. او گفت از هیچ چیز نترس، تلفن را پرت کن و بعد من اینسرت شکستن شیشه را می‌گیرم. نمی‌دانم چه شد دست من سمت شیشه رفت. وقتی به خودم آمدم دیدم رگم را زده‌ام و با ترسی که در چهره اطرافیانم دیدم؛ بیشتر ترسیدم.»
مقانلو در ادامه افزود: «یک بار هم میز روی من افتاد و سه تا از دنده‌هایم ترک خورد. حتی در مجموعه «قلب یخی» نزدیک بود حین رانندگی زیر یک کامیون بروم که خیلی شانس آوردم. حقیقتا همیشه به این فکر می‌کنم که اگر اتفاقی برای من بیفتد، آیا کسی برای بازی سراغ من می‌آید؟»
در ادامه رامبد جوان گفت: «شما سال 83 به ایران آمدید. من از شما برای بازی در سریالم خواستم به دفتر بیایید تا فیلمنامه را برای شما تعریف کنم که شما گفتید کار طنز بازی نمی‌کنید.»
مقانلو در ادامه صحبت‌های جوان گفت: «آن زمان که تازه به ایران آمده بودم، یک ترسی داشتم و ترجیح می‌دادم هر کاری را بازی نکنم، خصوصا کار طنز که مثل الان آنقدر محبوب نبود و بازی در آن به نوعی ریسک محسوب می‌شد. ترس من با بازی در کار آقای فخیم‌زاده از بین رفت، حتی بازی در نقش خاکستری «مسافری از هند» را با ترس پذیرفتم»
او در ادامه گفت: «در حال حاضر در جایگاهی هستم که می‌توانم هر نقشی را بازی کنم.»
او در پاسخ به این سئوال که چه نقشی را دوست داشته که تا به حال او پیشنهاد نشده، گفت: «همیشه دلم می‌خواهد نقش یک زن که شخصیت دو‌گانه دارد، بازی کنم. اصولا بازی در نقش‌های سخت و پیچیده را دوست دارم.»
مقانلو در ادامه گفت: «اوایل حضورم در لس آنجلس بودم، آقایی به من پیشنهاد داد، در یک کار برای شبکه HBO بازی کنم و پاسخ من منفی بود، چون با سیستم بازیگری در مملکت خودم آشنا بودم و این سیستم را دوست داشتم.»
او در ادامه در پاسخ به این سئوال که تا چه حد اهل انجام کارهای خیر است، گفت: «من در حال حاضر 68 بچه ایتام دارم که بیشتر اهل روستا‌ها هستند.»
بازیگر سریال «ساعت شنی» گفت: «همسر من مرد بسیار خوبی است. او سال 55 به عراق و غنا گل زد. کمال خلیلیان اهل آبادان است و من با علاقه و عشق ازدواج کردم»
او در ادامه گفت: «من اعتقاد دارم زن و شوهر بهتر است مدتی را از هم دور باشند. هم دلتنگ هم می‌شوند و هم اینکه به کارهای هم فکر می‌کنند و ارزیابی می‌کنند در مورد همدیگر چقدر اشتباه کرده‌اند و به درک درستی از هم می‌رسند.»
او در آخر گفت: «در مورد برنامه «گپ» معتقدم در کل برنامه خوبی است، چرا که بسیاری از زوایای زندگی بازیگران برای مردم پوشیده است. با این برنامه مردم بهتر متوجه می‌شوند بازیگران هم مثل خودشان هستند.»

جوان امروز

[/TD]
[/TR]
[/TABLE]