دمانس در ساكنان خانههاي سالمندان از شيوع بالايي برخوردار است دمانس اختلالي است كه بدون تغيير در سطح هوشياري باعث مشكلات شناختي گوناگون در فرد ميشود و شيوع آن با افزايش سن بالا ميرود. همچنين افزايش سطح تحصيلات ميتواند به عنوان يك فرآيند محافظت كننده در برابر دمانس باشد. با در نظر گرفتن شيوع بالاي دمانس و افسردگي در خانه سالمندان، توجه به تشخيص و درمان آنها باعث بهبود وضعيت بهداشت روان و كيفيت زندگي در اين مراكز ميشود. در اين بررسي 279 نفر از سالمندان بالاي 65 سال خانههاي سالمندان استان تهران كه داراي سواد خواندن و نوشتن بودند به روش نمونهگيري در دسترس انتخاب شدند و به كمك آزمونهاي مقياس افسردگي سالمندان، ارزيابي مختصر وضعيت رواني و باليني صورت گرفت. يافتههاي اين پژوهش نشان داد: حدود 43 درصد افراد مورد بررسي مبتلا به دمانس بودند و نيز 17 درصد افسردگي خفيف و 15 درصد افسردگي شديد داشتند. همچنين دمانس با ناتواني حركتي و بي اختياري ادرار رابطه معنيدار داشت، اما افسردگي با هيچ يك از آنها رابطه معنيداري نداشت. افسردگي با مدت اقامت در خانههاي سالمندان نيز رابطه معنيداري نداشت. به طور كلي نتايج اين پژوهش حاكي است: افسردگي و دمانس در سالمندان ساكن خانههاي سالمندان استان تهران از شيوع بالايي برخوردار است. اين يافتهها ميتواند در برنامهريزي براي بهبود چگونگي نگهداري و ارايه خدمت به سالمندان ساكن در خانههاي سالمندان به كار برده شود.
