1. مهمان گرامی، جهت ارسال پست، دانلود و سایر امکانات ویژه کاربران عضو، ثبت نام کنید.
    بستن اطلاعیه

اميد دانشمندان به نتايج واكسن ضد اعتياد

شروع موضوع توسط para3to ‏26/6/12 در انجمن تازه های پزشکی

  1. کاربر ارزشمند❤

    تاریخ عضویت:
    ‏17/5/11
    ارسال ها:
    39,257
    تشکر شده:
    47,235
    امتیاز دستاورد:
    170
    نتايج مثبت آزمايش دو نوع واكسن ضد كوكائين بر روي موش و ميمون ها، اميد محققان براي عرضه واكسن ضد اعتياد تا چند سال آينده را تقويت كرده است.


    محققان كالج پزشكي Weill Cornell نيويورك به سرپرستي پروفسور «رونالد كريستال» آخرين نتايج بدست آمده از آزمايش دو نوع واكسن ضد هروئين بر روي حيوانات را منتشر كردند. اين دو واكسن كه در مراحل آزمايش بر روي حيوانات قرار دارند، نخستين شيوه درمان اعتياد با استفاده از بدن خود فرد براي غلبه بر مواد مخدر محسوب مي شود.
    پروفسور «كريستال» اعلام كرد: اين واكسن ها در فاز آزمايشات حيواني قرار دارند و هنوز بر روي انسان مورد آزمايش قرار نگرفته اند، اما با توجه به نتايج مثبت بدست آمده مي توان اميدوار بود كه اين واكسن ظرف چند سال آينده در اختيار مردم قرار بگيرد.
    واكسن ضد كوكائين با استفاده از پروتئين هاي سيستم ايمني يا آنتي بادي ها، به مولكول هاي بالقوه خطرناك مانند مولكول كوكائين مي چسبد و با بر چسب زدن، امكان شناسايي آنها توسط گلبول هاي سفيد را فراهم مي كند و باعث پاك شدن بدن از مواد مخدر مي‌شود.
    ايمني فعال
    واكسن اول كه بر روي ميمون ها مورد آزمايش قرار گرفته است، از پروتئين هاي ويروسي بي ضرر براي شناساندن مولكول هاي خطرناك مانند مولكول كوكائين به سيستم ايمني بدن استفاده مي كند.
    سيستم ايمني بدن اين تركيب ويروس- مولكول را به عنوان يك تهديد شناسايي كرده و آنتي بادي ضد كوكائين توليد مي‌كند.
    آخرين نتايج آزمايش اين واكسن 12 ژوئن (23 خرداد) در نشست سالانه انجمن پزشكي هسته اي در ميامي ارائه شد.
    ژن درماني
    واكسن دوم كه بر روي موش ها مورد آزمايش قرار گرفته است، از ويروس هاي مختلف براي تزريق مواد ژنتيكي بداخل سلول هاي كبدي استفاده مي كند.
    بدن موش از اين آنتي بادي به شيوه واكسن اول استفاده مي كند و با اتصال به مولكول كوكائين در خون و بر چسب زدن، شناسايي آنها را براي گلبول هاي سفيد فراهم مي كند.
    آخرين جزئيات آزمايش اين واكسن نيز 18 ژوئن (29 خرداد) در مجله Human Gene Therapy منتشر شده است.
     
    یک شخص از این تشکر کرد.