[h=6]روزی موبدان (روحانیون) بزرگ دین زرتشتی از کورش بزرگ خواستند که برای ایران زمین دعا کند و ایشان پس از ایستادن در کنار آتش سپنتا این گونه دعا فرمود: خداوندا اهورا مزدا ای بزرگ آفریننده آفریننده این سرزمین بزرگ سرزمینم و مردمم را از دروغ و دروغگویی به دور بدار... پس از پایان دعا گروهی در فکر فرو رفتند و از کورش پرسیدند که چرا این گونه دعا نمودید؟ کورش گفت چه باید می گفتم؟ یکی پاسخ داد :برای خشکسالی دعا می نمودید؟ گفت برای جلوگیری از خشک سالی انبارهای آذوقه و غلات می سازیم دیگری پرسید برای جلوگیری از هجوم بیگانگان دعا می کردید... پاسخ داد ارتش را استوار می سازیم و از مرز هایمان پشتیبانی می کنیم پرسیدند برای جلوگیری از سیل های خروشان دعا می کردید... پاسخ داد نیرو می فرستیم و سد هایی برای جلوگیری از هجوم سیل می سازیم و همین گونه پرسیدند و پاسخ شنیدند... تا این که یکی پرسید منظور شما از این گونه دعا چه بود؟! و کورش لبخندی زد و این گونه پاسخ داد... من برای هر پرسش شما پاسخی درخور و درست آوردم! ولی اگر روزی یکی از شما نزد من آید و دروغی گوید که به ضرر سرزمینم باشد من چگونه از آن با خبر گردم و اقدام نمایم؟ پس بیاییم از کسانی شویم که به راست گویی روی آوردند و دروغ را از سرزمین مان دور سازیم که هر عمل زشتی صورت گیرد سازنده ی نخستین دروغ است... درود بر روان پاکش... که مایه ی سرافرازی ایران زمین بوده و هست و خواهد بود... [/h]
