چه کسی گفته یک نگاه اشکال ندارد؟!

نگو: یك نگاه كردن چیزى نیست. بگو: چه كسى گفته است نگاه نكنید؟ این آیه‏اى كه گفته است نگاه نكنید، چه كسى براى پیغمبر صلى الله علیه و آله آورده و پیغمبر صلى الله علیه و آله وقت گرفتن این آیه، چه حالى داشته است؟ براى چه آیه نازل شده است؟ براى این كه نگاه‏ها، زنان و مردان، پاك بمانند. تا زنایى اتفاق نیفتد و طلاق پیش نیاید و بنیان خانواده سست نشود. عقل‏ها و جان‏ها از بین نرود، خودكشى‏ها به وجود نیاید. پس نگو: یك نگاه چیزى نیست، همین نگاه در تاریخ بشر خیلى فاجعه به بار آورده است.

[HR][/HR][h=2]
شدت و عظمت كید و مكر زنان‏[/h]آیه 28 سوره یوسف خطاب به زلیخا و امثال او است كه در دنیا پر هستند. با «إِنَّ» با نون تشدید دار و لغت‏ «عَظِیمٌ»:
«إِنَّ كَیْدَكُنَّ عَظِیمٌ» ( یوسف (12): 28؛ بى‏تردید نیرنگ شما بزرگ است)
حیله، فریب كارى، نیرنگ و نقشه خائنانه كشیدن شما زنان براى فریب و نابود كردن دین مردان، بسیار سنگین است.
طبع مكّار میل به پستى و تن دادن به هر كار پستى دارد. جوان است و شوهر دارد و مى‏گوید: من عاشق برقرار كردن رابطه با مرد نامحرم هستم. راه پستى و اسفل السافلین دارد و به هر كار پستى راحت تن مى‏دهد و هر هدف و وسیله‏اى را براى شهواتش به كار مى‏گیرد و هر وسیله‏اى را توجیه مى‏كند. به خاطر آن است كه وسوسه شیطان لحظه‏اى و غیابى و سارقانه است، ولى وسوسه زن با لطف و محبّت و حضورى و دائمى است.»

[h=2]چگونه گاه مکر و حیلة زنان از مکر شیطان نیز برجسته تر و بزرگ تر مطرح شده است؟[/h]«زمخشری» در ذیل آیة «انَّ کیْد هُُنَّ عظیمٌ» می نویسد: خداوند متعال از این جهت مکر زنان را عظیم شمرده که دسیسه و مکر آنان لطیف، ظریف و بسیار هوشمندانه بوده و چاره جویی آنان پر حاصل است، لذا افراد بیشتری در دام مکر و تزویر این گونه زنان گرفتار می آیند.
حضرت جبرئیل به پیغمبر صلى الله علیه و آله نازل شد و این آیه را آورد: «قُلْ لِلْمُۆْمِنِینَ یَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ وَ یَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذلِكَ أَزْكى‏ لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِیرٌ بِما یَصْنَعُونَ* وَ قُلْ لِلْمُۆْمِناتِ یَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ وَ یَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ» ( نور (24): 30- 31) ؛ «به مردان مۆمن بگو: چشمان خود را [از آنچه حرام است مانند دیدن زنان نامحرم و عورت دیگران‏] فرو بندند و شرمگاه خود را حفظ كنند، این براى آنان پاكیزه‏تر است، قطعاً خدا به كارهایى كه انجام مى‏دهند، آگاه است و به زنان باایمان بگو: چشمان خود را از آنچه حرام است فرو بندند و شرمگاه خود را حفظ كنند.»

عباد واقعى خدا با زبان نفهم‏ها، جاهلان و آنهایى كه بر نادانى خود مصرّ هستند، درگیر نمى‏شوند و مى‏گویند: ما با شما بحث و حرفى نداریم. برو به سلامت. و هنگامى كه بر گفتار و كردار لغو مى‏گذرند، با بزرگوارى و متانت مى‏گذرند​

به مردان مۆمن بگو: چشم از زن نامحرم بپوشند و از شهوت حرام بپرهیزند، به زنان با ایمان بگو: به مردان نامحرم خیره نشوند، دامن عفت خود را پاك نگهدارند. امیرالمۆمنین علیه السلام مى‏فرماید: وقتى این آیه مى‏خواست بر پیغمبر صلى الله علیه و آله نازل شود، حضرت را تا مرز مرگ برد.
نگو: یك نگاه كردن چیزى نیست. بگو: چه كسى گفته است نگاه نكنید؟ این آیه‏اى كه گفته است نگاه نكنید، چه كسى براى پیغمبر صلى الله علیه و آله آورده و پیغمبر صلى الله علیه و آله وقت گرفتن این آیه، چه حالى داشته است؟ براى چه آیه نازل شده است؟ براى این كه نگاه‏ها، زنان و مردان، پاك بمانند. تا زنایى اتفاق نیفتد و طلاق پیش نیاید و بنیان خانواده سست نشود. عقل‏ها و جان‏ها از بین نرود، خودكشى‏ها به وجود نیاید. پس نگو: یك نگاه چیزى نیست، همین نگاه در تاریخ بشر خیلى فاجعه به بار آورده است.

[h=2]
كر و كور شدن باطن زلیخا[/h]در سوره یوسف صحبت از زنى است كه داراى عشق نفس امّاره‏اى شدید و آتشین است كه شعله این عشق، تمام ارزش‏هاى انسانى این زن را سوزانده، كه دیگر نسبت‏ به شوهر و پاكدامنى خود و لطمه زدن به موقعیت جنس زن حسابگر نیست.
امیرالمۆمنین علیه السلام مى‏فرماید: عشق او را كور كرده است، نمى‏بیند. نه خدا را مى‏بیند، نه قیامت و نه عاقبت خود را. دیگر پاكى خودش را لحاظ نمى‏كند و حقوق شوهرش را نمى‏بیند. در مسیرى افتاده است كه فقط مى‏گوید: این جوان باید كام مرا برآورد. همین و بس.
دیگر نمى‏فهمد كه این كار خیانت به خود و شوهر است. خرابى دنیا و آخرتش است و این شهوت او را به گناهى مى‏كشد كه اگر این گناه اتفاق بیفتد، در قیامت عذابش دو برابر دیگر گناهان است. در حالى كه بى‏نماز، روزه خوار و قاتل را دو برابر عذاب نمى‏كند.

«زمخشری» در ذیل آیة «انَّ کیْد هُُنَّ عظیمٌ» می نویسد: خداوند متعال از این جهت مکر زنان را عظیم شمرده که دسیسه و مکر آنان لطیف، ظریف و بسیار هوشمندانه بوده و چاره جویی آنان پر حاصل است، لذا افراد بیشتری در دام مکر و تزویر این گونه زنان گرفتار می آیند​

[h=2]عباد الرحمن چه کسی است؟[/h]«عباد الرحمن» زیر بار سنگین گناه نمى‏روند: «وَ عِبادُ الرَّحْمنِ الَّذِینَ یَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً» (فرقان (25): 63)؛ «و بندگان رحمان كسانى‏اند كه روى زمین با آرامش و فروتنى راه مى‏روند، و هنگامى كه نادانان آنان را طرف خطاب قرار مى‏دهند [در پاسخ شان‏] سخنانى مسالمت‏آمیز مى‏گویند.»
وقتى با زبان نفهم‏ها برخورد مى‏كنند، درگیر نمى‏شوند؛ چون آن درگیرى را به سود خود نمى‏بینند. وقتى با كسى درگیرى علمى پیدا مى‏كند، سود دارد؛ چون طرف مقابل از اشكال و شبهه‏اش مجاب مى‏شود. وقتى با كسى درگیرى اخلاقى پیدا مى‏كند، در آن درگیرى عملا به طرف مقابل، درس رعایت ادب مى‏دهد كه طرف مقابل خجالت زده مى‏شود.
عباد واقعى خدا با زبان نفهم‏ها، جاهلان و آنهایى كه بر نادانى خود مصرّ هستند، درگیر نمى‏شوند و مى‏گویند: ما با شما بحث و حرفى نداریم. برو به سلامت.
«وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِراماً» « فرقان (25): 72؛ «و هنگامى كه بر گفتار و كردار لغو مى‏گذرند، با بزرگوارى و متانت مى‏گذرند.»
هنگامى كه به شخص بى‏هنر و گفتار و كردار بیهوده مى‏رسند، با بزرگوارى عبور مى‏كنند و خود را در معرض مسخره مسخره‏كنندگان قرار نمى‏دهند. كرامت و بزرگوارى دارند.
بعد صفات دیگر آنان را بر مى‏شمارد و مى‏فرماید: «وَ لا یَزْنُونَ» عباد خدا اهل رابطه نامشروع با نامحرم نیستند. تا چه وقت؟ تا وقتى جوان هستند؟ نه، تا آخر عمر؛ زیرا نگاه اهل معرفت به همه مسائل، نگاهى روشن‏بینانه و درست است.