همدم غروب

دور ميشم از تو آروم مثل گذشتن از خواب
آرومتر از پرواز يه شبنم زير آفتاب
آروم مث نسيمی که ميگذره از چمن
ميگذرم از کنارت همدم محبوب من
دور ميشم از پيش تو آهسته اما خسته
حالا که بوسه ی خواب روی چشات نشسته
حالا می رم که مهتاب اسم تو رو صدا کرد
دست پر از تمنات دست منو رها کرد
سياه ترين خاطره تو قصه ی تو بودم
تو شعله ور تر از عشق
من از سرما سرودم
تو جلوه ی طلوعی ای همصدای خوبم
منو به سايه بسپار من همدم غروبم
آروم ميرم مبادا رفتنمو ببينی
با چشمای پر از اشک سر راهم بشينی
ديگه وقتي نمونده تو دل اين شب تار
ميسپارمت به خاطر برای آخرين بار
سياه ترين خاطره تو قصه ی تو بودم
تو شعله ور تر از عشق
من از سرما سرودم
توجلوه طلوعي ای همصدای خوبم
منو به سايه بسپار من همدم غروبم ​