یقین رسیدن یعنی پایان نهایی عبادت و به کمال رسیدن. نه بدان معنا که اگر به یقین رسیدی دیگر عبادت لازم نیست. امام صادق(علیه السّلام) فرمود:«ما من شیءٍ اعزّ من الیقین»[SUP]1[/SUP].هیچ چیزی گرانبهاتر از یقین نیست، یقین اثر مهم عبادت و بندگی است. ذات اقدس اله می فرماید:«واعبد ربّک حتی یأتیک الیقین»[SUP]2[/SUP] پروردگارت را پرستش کن تا یقین تو را فرا رسد. این سرّ همه عبادات است. به یقین رسیدن یعنی پایان نهایی عبادت و به کمال رسیدن. نه بدان معنا که اگر به یقین رسیدی دیگر عبادت لازم نیست؛ تا به معنای غایت باشد؛ بلکه به معنای فایده و منفعت است. یعنی اگر خواستی یقین پیدا کنی به اینکه عالم و مبدأ و معاد مسیری دارد و سرنوشت انسان چیست؟ راهش عبادت است. بدون عبادت ممکن نیست کسی آغاز و انجام را بشناسد و یقین پیدا کند؛ بلکه همواره در تردید است. منبع: 1. کافی، ج2، ص51،ح1. 2. سوره حجر، آیه 99. 3. حکمت عبادات، ص 43.
