خدا آرزوی افراد با اشتیاق است. «بمحبتک یا أمل المشتاقین» امام صادق(علیه السّلام) فرمود: «هل الدّین إلا الحب؟»[SUP]1[/SUP] آیا دین جز دوستی و عشق چیز دیگری است؟ به راستی ائمه معصومین(علیهم السّلام) خدا را که عبادت می کردند چون او را دوست داشته و شایسته برای عبادت یافته بودند. خدا آرزوی افراد با اشتیاق است. «بمحبتک یا أمل المشتاقین»[SUP]2[/SUP]. شوق آن است که انسان را به سوی خدا بکشاند، نه اینکه هدف بهشت باشد. «امل» آرزویی است که انسان را بی تاب کرده، به تب و تاب وادار کند. انسان گاهی امیدوار است و گاهی آرزومند، شوقی که متعلقش باطل باشد، شوقی کاذب است. شوق صادق آن است که تنها متوجه خدای سبحان باشد. به طوری که ابتدا خدا مورد اشتیاق و سپس مورد عشق قرار گیرد. فرق شوق و عشق این است که «شایق» به کسی می گویند که ندارد و می طلبد و «عاشق» به کسی می گویند که رسیده و آن را نگه می دارد. انسان تشنه ای که به دنبال چشمه می رود، می گویند: او مشتاق چشمه است. امّا وقتی به آب رسید می گویند: که او عاشق چشمه است. رسول اکرم(صلّی اللّه علیه و آله و سلّم) فرمود: بهترین مردم کسی است که عبادت را معشوق خود بداند، با عبادت معانقه کند و آن را با تمام وجود لمس نماید و خود را برای آن فارغ سازد، آنگاه نگران نخواهد بود که دنیا برای او به سختی بگذرد یا به آسانی.[SUP]3[/SUP] منبع: 1. بحار، ج69،ص 237. 2. مفاتیح الجنان، قسمتی از دعای روز نهم ماه مبارک رمضان. 3. کافی، ج2، ص 83، ح2.
