1. مهمان گرامی، جهت ارسال پست، دانلود و سایر امکانات ویژه کاربران عضو، ثبت نام کنید.
    بستن اطلاعیه

اولیای الهی و باطن دنیا

شروع موضوع توسط »» SenioR «« ‏26/5/12 در انجمن احکام و روایات

  1. کاربر مفید

    تاریخ عضویت:
    ‏13/5/12
    ارسال ها:
    716
    تشکر شده:
    242
    امتیاز دستاورد:
    0
    مقصود حضرت، این نیست که خوردن، آشامیدن، خوابیدن، امور کشاورزی و اداره امور مسلمانان براساس عدالت را سه طلاقه کرده باشد بلکه حضرت مقام خواهی، حرام طلبی، تجاوز و تعدی و ... را سه طلاقه کرده است.


    [​IMG]

    ​

    علی (علیه السّلام) می فرماید: «الدنیا جیفة طالبها کلاب»[SUP]1[/SUP] دنیا مردار است و اگر کسی خواست مردار بخورد حمله سگها را نیز باید تحمل کند! حضرت امیر(علیه السّلام) که فرموده: من دنیا را سه طلاقه کردم که غیرقابل رجوع است: «... هیهات غری غیری لاحاجة لی فیک قد طلّقتک ثلاثاً لا رجعة فیها»[SUP]2[/SUP] مقصود حضرت، این نیست که خوردن، آشامیدن، خوابیدن، امور کشاورزی و اداره امور مسلمانان براساس عدالت را سه طلاقه کرده باشد بلکه حضرت مقام خواهی، حرام طلبی، تجاوز و تعدی و ... را سه طلاقه کرده است.

    در حادثه جنگ جمل، وقتی طلحه و زبیر بصره را، به خیال خام خود، فتح کردند نخست در بیت المال را گشودند وقتی چشمشان به تلّی از شمش های طلا و نقره، و احیاناً مقداری مسکوک افتاد گفتند: ما به مقصود رسیدیم و پیروز شدیم! سپاهیان حضرت امیر(علیه السّلام) حمله کردند و بصره را بازپس گرفتند، حضرت وارد همین بیت المال شد و در مقابل کوهی از طلا و نقره فرمود: «یا صفراء یا بیضاء غری غیری»[SUP]3[/SUP] : ای طلا ای نقره، ای زرد، ای سفید! من را نمی توانید بفریبید؛ زیرا حضرت برای حفظ آن تلاش می کردند، خلافتی که برای اجرای حق و عدالت باشد دنیا نیست، قرآن می فرماید: «إنِ الکافرون إلا فی غرور»[SUP]4[/SUP] کافران جز در غرور زندگی نمی کنند، چون فقط به فکر دنیا هستند.

    مأمور بیت المال حضرت امیر(علیه السّلام) به حضرت عرض کرد: شخصی از شما چیزی خواست و گفت نیازمند و مقروضم شما فرمودید: به او هزار واحد بدهید اما بیان نفرمودید که هزار واحد طلا بدهم یا نقره؟ فرمود: هر دو نزد من سنگ است(طلا سنگ زرد و نقره سنگ سفید) هر کدام مشکل او را حل می کند به او بده.[SUP]5[/SUP]

    منبع:
    1.بحار، ج87، ص 289.
    2. نهج البلاغه، حکمت 77.
    3. الغارات، ج1، ص54؛ بحار،ج40،ص333.
    4. سوره ملک، آیه 20.
    5. بحار، ج41، ص32.