چه زيباست با زبان بيزباني با نگاه مهرباني خنده اي بر لب نشاني آه اي زيباي من زيباي بي همتاي من اي كه هستي مرهمي بر اين دل شيداي من ميسرايم من برايت شعرهاي ناسروده با لبي بسته دلي خسته رهي ناآزموده ميكشم فرياد خاموشي من از عمق وجودم لرزه مي افتد دوباره بر تمام تارو پودم كاش من هرگز نبودم كاش من هرگز نبودم سروده رضا قهرماني(شهريار)
