ريفامپين (Rifampin (Rifampicin • موارد مصرف: اين دارو همراه با سايرداروهاي ضد سل، در درمان سل مصرفميشود. همچنين در درمان بروسلوز،گرانولوما اينگوئينال، طاعون و تولارميمصرف ميشود. • موارد منع مصرف: اين دارو نبايد درصورت ابتلاي بيمار به مياستني گراو مصرف شود. • هشدارها : فاصله زماني بين دفعات مصرف دارو در بيماران مبتلا به عيب کار کليه بايد افزايش يابد. • عوارض جانبي: آسيببخش حلزوني گوش،مسموميت برگشتپذير کليه، بندرت کاهشمنيزيم خون بهويژه در مصرف طولانيمدت دارو، کوليت پسودوممبران وهمچنين واکنشهاي حساسيت مفرط وپارستزي دهان از عوارض احتمالي ايندارو هستند. • تداخلهاي دارويي: در صورت مصرفهمزمان سفالوسپورينها (بهويژهسفالوتين)، آمفوتريسين، سيکلوسپورينو داروهاي سيتوتوکسيک، خطر بروزمسموميت کليوي (و احتمالا مسموميتگوشي) افزايش مييابد. مصرف همزمان استرپتومايسين با نئوستيگمين و پيريدوستيگمين، اثر اين داروهاي کولينرژيک را کاهش ميدهد. مصرف همزمان استرپتومايسين با داروهاي مسدد عصب ـ عضله ممکن است موجب ضعف بيشتر عضلات اسکلتي ، ضعف تنفس و حتي آپنه شود . خطر بروز مسموميت گوشي در صورت مصرف بااسترپتومايسين با داروهاي مدر گروهحلقه لوپ ممکن است افزايش يابد. ازمصرف همزمان اين دارو با کاپرئومايسينبايد خودداري کرد، زيرا خطر بروزمسموميت گوشي و کليوي و انسداد عصبـ عضله ممکن است افزايش يابد. • نکات قابل توصيه: 1 ـ دوره درمان سلممکن است 2 ـ 1 سال يا حتي بيشتر طولبکشد. با وجود اين، در صورت بروز علايممسموميت با اين دارو، مصرف آن بايدقطع شود. 2 ـ محل تزريق دارو در هر بار تزريق بايد عوض شود. تزريق غلظتهاي بيش از 500mg/ml توصيه نميشود. • مقدار مصرف: بزرگسالان: در درمان سل، به همراه باساير داروهاي ضد سل ، 1g/day از راه عضلاني تزريق ميشود. اين مقدار بايد درحداقل زمان ممکن از نظر باليني به يک گرم3 ـ 2 بار در هفته کاهش يابد. در درمان ساير عفونتهاي باکتريايي ، همراه با سايرداروها، 1 ـ 0/25 گرم هر 6 ساعت و دردرمان طاعون 1 ـ 0/5 گرم هر 6 ساعتتزريق عضلاني ميشود. در درمان تولارمي 500 ـ 250 ميليگرم هر 6 ساعت به مدت 10 ـ 7 روز تزريق عضلاني ميشود. کودکان: در درمان سل ، به همراه ساير داروهاي ضد سل ، 20mg/kg/day و دردرمان ساير عفونتهاي باکتريايي ، 10mg/kg ـ 5 هر 6 ساعت تزريق عضلاني ميشود. • اشکال دارويي: For Injection (as sulfate): 1g