ای روح دو صد مسیح محتاج دَمَت / زهرایی و خورشید غبار قدمت کی گفته که تو حرم نداری بانو؟ / ای وسعت دلهای شکسته ، حَرَمت . . . شهادت حضرت فاطمه زهرا (س) تسلیت باد . . . در مَجد وشرف یکّه و تنها هستی / در فخر تو بس ، اُمّ ابیها هستی مریم که مقدس شده یک عیسی داشت / تو مادر یازده مسیحا هستی . . . . . . غرقاب غمم دگر مرا ساحل نیست / جز اشک فراق دیگرم حاصل نیست ای مرگ بیا!که زندگی کردن من / بی فاطمه جز خوردن خون دل نیست . . . . . . نیازی از سر احساس خواهم / برات کربلا از یاس خواهم به حق پهلوی بشکسته ی او / طواف مرقد عباس خواهم . . . . . . ما زنده به لطف و رحمت زهرائیم / مامور برای خدمت زهرائیم روزی که تمام خلق حیران هستند / ما منتظر شفاعت زهرائیم . . . یا زهرا(س) . . . یتیمان جز دو چشم تر ندارند / به غیر از خاک غم بر سر ندارند چو مادر مرده ها باید فغان کرد / که طفلان علی مادر ندارند . . . . . . تو هم با کوفه هم دستی مدینه / نمک خوردی ولی پستی مدینه کسی بر بازوی زهرا نمی زد / اگر دستم نمی بستی مدینه . . . . . . زهرا اگر در اول خلقت ظهور داشت / دیگر خدا نیاز به پیغمبری نداشت فرموده اند در برکات وجود او / زهرا اگر نبود علی همسری نداشت محشر بدون مهریه ی همسر علی / سوگند می خوریم شفاعتگری نداشت . . . آهسته می شوید یگانه همسرش را با آب زمزم آیه های کوثرش را آهسته می شوید غریب شهر یثرب پشت و پناه و تکیه گاه و یاورش را . . . مسیحا گر دمش اعجاز سازد / زبان بر ذکر زهرا باز سازد گره از مشکلات خلق ، زهرا / به یک گوشه نگاهی باز سازد . . . . . . ای لیلة القدر علی آخر چرا گشتی سحر / ای راحت جان علی آخر چرا کردی سفر هجران تو آتش زده بر قلب زار مرتضی / یا تو بکن ترک سفر یا با خودت من را ببر . . . . . . ای بی نشانه ای که خدا را نشانه ای / هر سو نشان توست ولی بی نشانه ای زهرای پاک، ای غم زیبای دلنشین / تو خواندنی ترین غزل عاشقانه ای . . . . . . ای نور خدا سرشته با آب و گِلَت / ای مهر علی راز هویدای دلت این ذکر هزارساله ی مهدی توست / ای یاس نبی « بِاَیِّ ذنب قتلت؟ . . . . . . نگاه سرد مردم بود و آتش / صدا بین صدا گم بود و آتش بجای تسلیت با دسته ی گل / هجوم قوم هیضم بود و آتش . . . شهادت حضرت فاطمه الزهرا(س) تسلیت . . . کمی از غسل زیر پیرهن ماند / کمی از خون خشک بر بدن ماند کفن را در بغل بگرفت و بو کرد / همان طفلی که آخر بی کفن ماند . . . . . . عمریست رهین منت زهرائیم / مشهور شده به عزت زهرائیم مُردیم اگر به قبر ما بنویسید / ماپیر غلام حضرت زهرائیم . . . . . . چه حالی داده دل را دست مادر / که می شستی زدنیا دست مادر از آن سیلی مگر چشمت نمی دید / که می جستی مرا با دست مادر . . . . . . غم دوران من گردد یتیمی / که هم پیمان من گردد یتیمی من از قد کمانت حتم دارم / بلای جان من گردد یتیمی . . . . . . زهرا اگر نبود خدا مظهری نداشت / توحید انعکاس نمایانتری نداشت جز در مقام عالی زهرا فنا شدن / ملک وجود فلسفه دیگری نداشت . . .
