.:!:. رباعيات خيام +زندگینامه.:!:.

پاسخ : خیام نیشابوری

[h=2] رباعی ۳۵
[/h]

​

خیام » ترانه‌های خیام (صادق هدایت) » گردش دوران [۵۶-۳۵]
​

افسوس که نامهٔ جوانی طی شد،​

وان تازه‌بهار زندگانی دی شد؛​

حالی که ورا نام جوانی گفتند،​

معلوم نشد که او کیْ آمد، کیْ شد!​

​

 

پاسخ : خیام نیشابوری

[h=2] رباعی ۳۶
[/h]

​

خیام » ترانه‌های خیام (صادق هدایت) » گردش دوران [۵۶-۳۵]
​

افسوس که سرمایه ز کَف بیرون شد،​

در پایِ اَجَل بسی جگرها خون شد!​

کس نامد از آن جهان که پرسم از وی:​

کاحوالِ مسافرانِ دنیا چون شد.​

 

پاسخ : خیام نیشابوری

[h=2] رباعی ۳۷
[/h]

​

خیام » ترانه‌های خیام (صادق هدایت) » گردش دوران [۵۶-۳۵]
​

یک‌چند به کودکی به استاد شدیم؛​

یک‌چند ز استادی خود شاد شدیم؛​

پایان سخن شنو که مارا چه رسید:​

چو آب برآمدیم و چون باد شدیم!​

 

پاسخ : خیام نیشابوری

[h=2] رباعی ۳۸
[/h]

​

خیام » ترانه‌های خیام (صادق هدایت) » گردش دوران [۵۶-۳۵]
​

یارانِ موافق همه از دست شدند،​

در پای اجل یکان‌یکان پَست شدند،​

بودیم به یک شراب در مجلسِ عمر،​

یک دَوْر ز ما پیشترک مست شدند!​

​

 

پاسخ : خیام نیشابوری

[h=2] رباعی ۳۹
[/h]

​

خیام » ترانه‌های خیام (صادق هدایت) » گردش دوران [۵۶-۳۵]
​

ای چرخِ فلک خرابی از کینهٔ توست،​

بیداد گری پیشهٔ دیرینهٔ توست،​

وی خاک اگر سینهٔ تو بشکافند،​

بس گوهر قیمتی که در سینهٔ توست.​

​

 

پاسخ : خیام نیشابوری

[h=2] رباعی ۴۰
[/h]

​

خیام » ترانه‌های خیام (صادق هدایت) » گردش دوران [۵۶-۳۵]
​

چون چرخ به کام یک خردمند نگشت،​

خواهی تو فلک هفت شِمُر، خواهی هشت،​

چون باید مُرد و آرزوها همه هِشْت،​

چه مور خورد به گور و چه گرگ به دشت.​

 

پاسخ : خیام نیشابوری

[h=2] رباعی ۴۱
[/h]

​

خیام » ترانه‌های خیام (صادق هدایت) » گردش دوران [۵۶-۳۵]
​

یک قطرهٔ آب بود و با دریا شد،​

یک ذرّهٔ خاک و با زمین یکتا شد،​

آمد شدن تو اندرین عالم چیست؟​

آمد مگسی پدید و ناپیدا شد.​

 

پاسخ : خیام نیشابوری

[h=2] رباعی ۴۲
[/h]

​

خیام » ترانه‌های خیام (صادق هدایت) » گردش دوران [۵۶-۳۵]
​

* می‌پرسیدی که چیست این نقشِ مجاز،​

گر برگویم حقیقتش هست دراز،​

نقشی است پدید آمده از دریایی،​

و آنگاه شده به قَعْرِ آن دریا باز.​

 

پاسخ : خیام نیشابوری

[h=2] رباعی ۴۳
[/h]

​

خیام » ترانه‌های خیام (صادق هدایت) » گردش دوران [۵۶-۳۵]
​

جامی است که عقل آفرین می‌زندش،​

صد بوسه زِ مِهْر بر جَبین می‌زندش؛​

این کوزه‌گر دَهْر چنین جامِ لطیف​

می‌سازد و باز بر زمین می‌زندش!​

 

پاسخ : خیام نیشابوری

[h=2] رباعی ۴۴
[/h]

​

خیام » ترانه‌های خیام (صادق هدایت) » گردش دوران [۵۶-۳۵]
​

اجزای پیاله‌ای که درهم پیوست،​

بشکستنِ آن روا نمی‌دارد مست،​

چندین سر و ساقِ نازنین و کفِ دست،​

از مِهرِ که پیوست و به کینِ که شکست؟​