.:!:. رباعيات خيام +زندگینامه.:!:.

پاسخ : خیام نیشابوری

[h=2] رباعی ۱۵
[/h]

​

خیام » ترانه‌های خیام (صادق هدایت) » راز آفرینش [ ۱۵-۱]
​

گاوی است بر آسمان قَرینِ پروین،​

گاوی است دگر نهفته در زیر زمین؛​

گر بینایی، چشمِ حقیقت بگشا:​

زیر و زَبَرِ دو گاو مشتی خر بین.​

 

پاسخ : خیام نیشابوری

[h=2] رباعی ۱۶
[/h]

​

خیام » ترانه‌های خیام (صادق هدایت) » درد زندگی [۲۵-۱۶]
​

امروز که نوبت جوانی من است،​

می نوشم از آن‌که کامرانی من است؛​

عیبم مکنید. گرچه تلخ است خوش است،​

تلخ است، از آن‌که زندگانی من است.​

​

 

پاسخ : خیام نیشابوری

[h=2] رباعی ۱۷
[/h]

​

خیام » ترانه‌های خیام (صادق هدایت) » درد زندگی [۲۵-۱۶]
​

گر آمدنم به من بُدی، نامَدَمی.​

ور نیز شدن به من بدی، کی شدمی؟​

بِهْ زان نَبُدی که اندرین دیْرِ خراب،​

نه آمدمی، نه شدمی، نه بُدَمی.​

 

پاسخ : خیام نیشابوری

[h=2] رباعی ۱۸
[/h]

​

خیام » ترانه‌های خیام (صادق هدایت) » درد زندگی [۲۵-۱۶]
​

از آمدن و رفتنِ ما سودی کو؟​

وز تارِ وجودِ عمرِ ما پودی کو؟​

در چَنْبَرِ چرخ جان چندین پاکان،​

می‌سوزد و خاک می‌شود، دودی کو؟​

 

پاسخ : خیام نیشابوری

[h=2] رباعی ۱۹
[/h]

​

خیام » ترانه‌های خیام (صادق هدایت) » درد زندگی [۲۵-۱۶]
​

افسوس که بیفایده فرسوده شدیم،​

وَز داسِ سپهرِ سرنگون سوده شدیم؛​

دردا و ندامتا که تا چشم زدیم،​

نابوده به کامِ خویش، نابوده شدیم!​

​

 

پاسخ : خیام نیشابوری

[h=2] رباعی ۲۰
[/h]

​

خیام » ترانه‌های خیام (صادق هدایت) » درد زندگی [۲۵-۱۶]
​

* با یار چو آرمیده باشی همه عمر،​

لذاتِ جهان چشیده باشی همه عمر،​

هم آخِرِ کار رحلتت خواهد بود،​

خوابی باشد که دیده‌باشی همه عمر.​

​

 

پاسخ : خیام نیشابوری

[h=2] رباعی ۲۱
[/h]

​

خیام » ترانه‌های خیام (صادق هدایت) » درد زندگی [۲۵-۱۶]
​

اکنون که ز خوشدلی به‌جز نام نمانْد،​

یک همدم پخته جز میِ خام نماند؛ ​

دستِ طَرَب از ساغرِ می بازمگیر​

امروز که در دست به‌جز جام نماند!​

 

پاسخ : خیام نیشابوری

[h=2] رباعی ۲۲
[/h]

​

خیام » ترانه‌های خیام (صادق هدایت) » درد زندگی [۲۵-۱۶]
​

ای‌کاش که جای آرمیدن بودی،​

یا این رَهِ دور را رسیدن بودی؛​

کاش از پیِ صد هزار سال از دل خاک،​

چون سبزه امید بر دمیدن بودی!​

 

پاسخ : خیام نیشابوری

[h=2] رباعی ۲۳
[/h]

​

خیام » ترانه‌های خیام (صادق هدایت) » درد زندگی [۲۵-۱۶]
​

چون حاصلِ آدمی درین جایِ دودَر،​

جز دردِ دل و دادنِ جان نیست دگر؛​

خرّم دلِ آن‌که یک نفس زنده نبود،​

و آسوده کسی‌ که خود نزاد از مادر!​

 

پاسخ : خیام نیشابوری

[h=2] رباعی ۲۴
[/h]

​

خیام » ترانه‌های خیام (صادق هدایت) » درد زندگی [۲۵-۱۶]
​

* آن‌کس که زمین و چرخِ اَفلاک نهاد،​

بس داغ که او بر دلِ غمناک نهاد؛​

بسیار لبِ چو لعل و زُلفینِ چو مشک​

در طَبلِ زمین و حُقّهِٔ خاک نهاد!​

​