.:!:. رباعيات خيام +زندگینامه.:!:.

پاسخ : خیام نیشابوری

[h=2] رباعی ۸۵
[/h]

​

خیام » ترانه‌های خیام (صادق هدایت) » هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
​

* ای صاحب فتوی، ز تو پرکارتریم،​

با این‌همه مستی، از تو هشیارتریم؛​

تو خونِ کسان خوری و ما خونِ رَزان،​

انصاف بده؛ کدام خونخوارتریم؟​

 

پاسخ : خیام نیشابوری

[h=2] رباعی ۸۶
[/h]

​

خیام » ترانه‌های خیام (صادق هدایت) » هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
​

شیخی به زنی فاحشه گفتا: مستی.​

هر لحظه به دام دگری پابستی؛​

گفتا؛ شیخا، هر آن‌چه گویی هستم،​

آیا تو چنان‌که می‌نمایی هستی؟​

 

پاسخ : خیام نیشابوری

[h=2] رباعی ۸۷
[/h]

​

خیام » ترانه‌های خیام (صادق هدایت) » هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
​

* گویند که دوزخی بُوَد عاشق و مست،​

قولی است خلاف، دل در آن نتوان بست،​

گر عاشق و مست دوزخی خواهد بود،​

فردا باشد بهشت همچون کفِ دست!​

 

پاسخ : خیام نیشابوری

[h=2] رباعی ۸۸
[/h]

​

خیام » ترانه‌های خیام (صادق هدایت) » هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
​

گویند: بهشت و حورعین خواهد‌بود،​

و آن‌جا می ناب و اَنْگَبین خواهد‌بود؛​

گر ما می و معشوقه گُزیدیم چه باک؟​

آخِر نه به عاقبت همین خواهد‌بود؟​

 

پاسخ : خیام نیشابوری

[h=2] رباعی ۸۹
[/h]

​

خیام » ترانه‌های خیام (صادق هدایت) » هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
​

* گویند: بهشت و حور و کوثر باشد،​

جوی می و شیر و شهد و شکّر باشد؛​

پر کن قدح باده و بر دستم نه،​

نقدی ز هزار نسیه بهتر باشد.​

 

پاسخ : خیام نیشابوری

[h=2] رباعی ۹۰
[/h]

​

خیام » ترانه‌های خیام (صادق هدایت) » هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
​

* گویند بهشتِ عَدْن با حور خوش است،​

من می‌گویم که: آب انگور خوش؛​

این نقد بگیر و دست از آن نسیه بدار،​

کاواز دُهُل برادر از دور خوش است.​

 

پاسخ : خیام نیشابوری

[h=2] رباعی ۹۱
[/h]

​

خیام » ترانه‌های خیام (صادق هدایت) » هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
​

کس خُلْد و جَحیم را ندیده‌است ای دل،​

گویی که از آن جهان رسیده‌است ای دل؟​

امّید و هراسِ ما به چیزی است کزان،​

جز نام و نشان نه پدید است ای دل!​

 

پاسخ : خیام نیشابوری

[h=2] رباعی ۹۲
[/h]

​

خیام » ترانه‌های خیام (صادق هدایت) » هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
​

* من هیچ ندانم که مرا آن‌که سرشت،​

از اهل بهشت کرد، یا دوزخ زشت؛​

جامی و بتی و بَربَطی بر لب کِشت.​

این هر سه مرا نقد و تو را نسیه بهشت.​

 

پاسخ : خیام نیشابوری

[h=2] رباعی ۹۳
[/h]

​

خیام » ترانه‌های خیام (صادق هدایت) » هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
​

چون نبست مقام ما درین دهر مُقیم،​

پس بی می و معشوق خطایی است عظیم.​

تا کی ز قدیم و مُحْدَث امّیدم و بیم؟​

چون من رفتم، جهان چه مُحْدَث چه قدیم.​

 

پاسخ : خیام نیشابوری

[h=2] رباعی ۹۴
[/h]

​

خیام » ترانه‌های خیام (صادق هدایت) » هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
​

چون آمدنم به من نَبُد روز نخست،​

وین رفتنِ بی‌مراد عَزمی است درست،​

برخیز و میان ببند ای ساقی چُسْت،​

کاندوهِ جهان به می فروخواهم‌شست.​