رتیل

​

رتیل جانوری است از گونه بند پایان که اغلب بزرگ تر از عنکبوت می‌باشد .بیشتر در مناطق گرمسیری و بیابانی یافت می شوند . تا کنون حدود ۹۰۰ گونه رتیل شناسایی شده است .
اغلب گونه‌های رتیل شکارچی هستند و بیشتر با استفاده از کمین به شکار می پردازند . برزگ‌ترین گونه رتیل‌ها می توانند موش‌ها و حتی پرندگان کوچک را شکار کنند . بیشتر رتیل‌ها برای انسان‌ها بی خطر می باشند و حتی برخی از گونه‌های رتیل به عنوان حیوان خانگی محسوب می شوند در حالی که هنوز آمار دقیقی از میزان آمار تلفات انسانی ناشی از نیش رتیل در دست نیست . نیش رتیل زهری دارد که بعضا می تواند ناراحتی‌های شدیدی در طی یک دوره چند روزه به وجود بیاورد .
بسته به نوع گونه اندازه آنها از ۲.۵ تا ۱۰ سانتی متر و از ۸ تا ۳۰ سانتی متر متغیر است .بزرگترین گونه رتیل Goliath bird-eater است که در حدود ۳۰ سانتی متر طول و ۱7۰ گرم وزن دارد. این گونه در جنگلهای بارانی آمریکای شمالی یافت می شود. این نوع رتیل اغلب از سوسکها، مارها و مارموکهای کوچک، غورباقها، پرندها و حتی خفاشها و موشهای کوچک تغذیه می کند

رتیل مدیترانه ای ماده ، معمولاً به ندرت اولین رتیل نر که برای جفت گیری به سراغش می آید را میخورد . ولی پس از اینکه رتیل ماده اولین جفت گیری خود را انجام داد ، هر رتیل نر دیگری که برای عشق بازی به سراغش بیاید ممکن است خورده و یا اینکه موفق به جفت گیری شود .در تحقیقات دانشمندان اسپانیایی ، حدود یک سوم از رتیل های ماده مورد آزمایش ، حداقل یکی از رتیل های نر داوطلب جفت گیری را خوردند . رتیل های ماده همنوع خوار در مقایسه با سایر همنوعانشان زودتر تخم گذاری کرده و نوزادان آنها زودتر رشد کرده بزرگ میشوند و همچنین تعداد بیشتری تخم میگذارند .
پدیده هم نوع خواری (cannibalism)برای دانشمندان همچنان بصورت معما باقیمانده است ولی آنچه که مشخص است یکی از عمده ترین دلایل همنوع خواری کاهش منابع غذایی این گونه حیوانات است . یکی دیگر از علل همنوع خواری حیوانات ، تولد نوزادان ضعیفی یا معلولی است که به تشخیص والدین امیدی به زنده ماندنشان نیست ، بنابراین حیوان با خوردن این نوزاد ضعیف و ناتوان ، هم خودش را سیر کرده و هم او را از ادامه زندگی رنج آور نجات میدهد
دانستنی در مورد رتیلرتیل عنکبوت چاق و پشمالویی است که نسبت به سایر عنکبوت‌ها، ترس بیشتری در مردم ایجاد کرده است. رتیل به رنگ‌های مختلف زرد، زرد پررنگ، قهوه‌ای کمرنگ و خرمالویی تند مایل به سیاه وجود دارد و پشم‌های آن، گاهی خیلی کوتاه‌ و گاهی کمی بلند می‌باشد. گزش این حشره، بر عکس آن چه مردم فکر می‌کنند به اندازه عنکبوت بیوه سیاه خطرناک نیست؛ حتی در بعضی از نقاط جهان برخی از افراد، رتیل را به شکل یک حیوان دست‌آموز نگهداری می‌کنند. البته نباید تمام رتیل‌ها را بی‌خطر دانست. آن چه مسلم است این است که بعد از هر گزشی به وسیله هر عنکبوت یا رتیلی، باید بیمار ر ابه پزشک برسانید. قبل از آن بیمار را به پشت خوابانیده، رویش یک پتو بیندازید و قسمت گزیده شده را پایین‌تر از سطح قلب قرار دهید و محل گزیدگی را با آب و صابون بشویید. گاهی گزش عنکبوت یا رتیل باعث ایجاد حالت آلرژی و حساسیت می‌شود؛ در این حال باید محل گزیدگی را با محلول یا پمادهای ضد حساسیت آغشته کرد و برای تسکین درد، به بیمار، قرص استامینوفن خوراند. دادن قرص آسپیرین به بیماری که دچار گزیدگی عنکبوت بیوه سیاه یا رتیل شده است، به صلاح نیست؛ چرا که آسپرین باعث تشدید علائم گزیدگی می‌شود. بهتر است در بالای محل گزیدگی، یک باند لاستیکی ببندید تا جریان خون کندتر شود. در محل گزیدگی، باید یک کیسه‌ی یخ قرار داد که به تسکین درد و کندتر کردن گردش خون کمک کند. اگراحیاناً بیمار دچار اشکال تنفسی شد، باید بلافاصله به او تنفسی مصنوعی داد و بالاخره همانطور که گفته شد در مواقعی که این علائم به مدت زیادی ادامه پیدا کند، حتماً باید بیمار به پزشک رسانیده شود.​

جانوری است از شاخه بندپایان شبیه به عنکبوت با شکمی بزرگ و پاهایی کوتاه که احتمالا سم کشنده ای دارد.
رتیل ها بزرگترین نوع عنکبوت ها هستند و هشت پای معمولا پر مو و دو نیش تفریبا بزرگ دارند و می توانند خیلی هم سریع بدوند. از حشرات و برخی جوندگان و پرندگان کوچک تغذیه می کنند. البته بر خلاف دیدگاه عمومی که رتیل را بسیار خطرناک می داند، اما نیش رتیل انسانی را نمی کشد مگر اینکه در معدود مواردی، فرد نسبت به آن آلرژی داشته باشد همانگونه که برخی به نیش زنبور حساسیت دارند و اگر زنبوری او را نیش بزند و دیر به پزشک برسد می میرد. یعنی خطر نیش رتیل چیزی مثل خطر نیش زنبور است البته به جز برخی از رتیل های خاص. شاید چون رتیل بزرگ و پشمالو است خطرناکتر به نظر می رسد.

رتیل به قدری مهم است که در جهان تعداد زیادی موسسات مردمی برای تحقیق و شناخت و حمایت از رتیل بوجود آمده است.

جانوری است از شاخه بندپایان جزو رده عنکبوتیان که دارای شکمی نسبةً بزرگست . این جانور با حرکتی سریع بر روی شکارش که معمولاً حشراتست می جهد. برخی معتقدندکه رتیل در قاعده گیره هایی قیچی مانند جلو دهانش دارای غده ای سمی است و قادر به نیش زدنست ، و بعقیده برخی دیگر وی نیش سمی ندارد
عنکبوت درشت و کوتاه پای که گویند قسمتی از آنها گزنده است و سمی مهلک دارد.
ماخوذ از رتیلای تازی وبمعنی آن ، و دلمه و گال نیز گویند. (ناظم الاطباء).

 

پاسخ : رتیل

رتیل گزیدگی


چرا باید عنکبوت‌ها را حفظ کرد؟
این سوالبرای بسیاری از ما پیش می‌آید که علت وجود جانورانی چون عنکبوت‌ها با این همه تنوعچیست. واقعیت این است که عنکبوت‌ها بخش عمده و جذاب در طبیعت پیرامون ما هستند. تارآنها شاهکار معماری است و جنس آن عجیب‌ترین الیاف روی زمین است، به طوری کهتکنولوژی نوین در پی ساختن محکم‌ترین البسه ضدگلوله و بسیار سبک از تارعنکبوت‌هاست. عنکبوت‌ها نقش اکولوژیکی و کشاورزی مهمی در طبیعت دارند و شاید اگرشکار حشرات توسط آنان نبود این موجودات اختلال بزرگی در زندگی ما پدید می‌آوردند. در پزشکی از سم و تار عنکبوت استفاده می‌شود. در بسیاری از مناطق نسل گونه‌هایمتعددی از عنکبوت‌ها در خطر انقراض قرار گرفته و مهم‌ترین دلیل آن نابودیزیستگاه‌ها توسط انسان است. حفاظت از زیستگاه عنکبوت نه تنها نسل این جانور بلکهتمام اکوسیستمی را که او جزیی از آن است از خطر انقراض نجاتمی‌دهد.

رتیل‌های استرالیا: یکی از انواع عنکبوت،رتیل است و رتیل‌های استرالیایی به عنکبوت‌های سوت‌زن، پارس‌کننده یا پرنده‌خوار همشهرت دارند. این صداها زمانی از رتیل خارج می‌شود که مورد تهدید قرار گیرد و احساسخطر کند و همین او را بسیار ترسناک می‌سازد. بزرگ‌ترین رتیل‌های استرالیا بدنی بهطول 6 سانتی‌متر و پاهایی دارند که هنگام باز شدن به 16 سانتی‌متر می‌رسد. اینرتیل‌ها دو نیش چنگک شکل در جلوی دهان دارند که طول آنها بیش از یک سانتی‌متر است! این جانوران بدنی بزرگ و سنگین با طیفی از رنگ‌ها، از قهوه‌ای تیره تا زرد کم‌رنگ واغلب با درخششی نقره‌ای دارند. معمولا روی بدن و پاهای عقبی رتیل را کرک نرمیمی‌پوشاند و آن را از دیگر عنکبوت‌ها متمایز می‌کند. رتیل‌های استرالیا علی‌رغمآنکه پرنده‌خوار نامیده می‌شوند، به ندرت پرنده می‌خورند. خوراک آنان را حشرات،مارمولک‌ها، قورباغه‌ها و دیگر عنکبوت‌ها تشکیل می‌دهد. رتیل‌های در حفره‌های زمینیلانه می‌سازند و ماده‌ها بیشتر اوقات خود را در لانه به سر می‌برند. دو هفته پس ازجفت‌گیری- که معمولا در جلوی ورودی لانه صورت می‌گیرد- ماده‌ها حدود 50 تخممی‌گذارند. نوزادان مدتی نزد مادر می‌مانند و سپس از لانه خارج شده و به دنبالزندگی خود در لانه‌های جدید می‌روند. جالب این که ماده‌ها تا 12 سال عمر می‌کنند،اما نرها پس از جفت‌گیری در حدود پنج سالگی می‌میرند. ماده‌ها از نرها بزرگ‌تر همهستند. و جالب‌تر اینکه در استرالیا رتیل‌های درشت به عنوان حیوان خانگی نگهداریمی‌شوند و اتفاقا همین موضوع روی جمعیت آنان اثر منفی داشته است.

سمرتیل:غلی‌رغم قیافه ترسناک رتیل‌های بزرگ، این جانوران معمولا حمله نمی‌کنند،اما وقتی مورد تهدید قرار گیرند عقب می‌نشینند و حالتی شبیه به حمله خود می‌گیرندکه بیشتر جنبه تهدید دارد. البته اگر انسانی را گاز بگیرند دردناک است زیرا نیش‌هایبلند دارند که با نیش بسیاری از انواع مار برابری می‌کند. بعضی اوقات مریضی شدید دراثر نیش رتیل دیده شده و سرگیجه و تهوع برای شش تا هشت ساعت پس از گزیدگی گزارش شدهاست.

عنکبوت‌های خطرناک:در میان عنکبوت‌های خطرناک عنکبوت پشت سیاه ماده شهرتدارد. این عنکبوت‌ها در مناطق گرم زندگی می‌کنند. در حال حاضر سرم ضد سم این عنکبوتوجود دارد ولی پیش از آن عده‌ای در اثر نیش این عنکبوت مرده‌اند. فقط پشت سیاه‌هایماده انسان را نیش می‌زنند- نرها معمولا بسیار کوچک‌اند. از دیگر عنکبوت‌هایخطرناک، عنکبوت موشی سر سرخ است. در استرالیا 8 گونه عنکبوت موشی وجود دارد. خوشبختانه این عنکبوت در مناطق پرجمعیت دیده نمی‌شود. عنکبوت دم سفید نر و عنکبوتقیفی نر نیز خطرناک به شمار می‌روند، به ویژه عنکبوت قیفی نر که تاکنون باعث مرگانسان‌ها نیز شده است. در سال 1981 سرم ضد سم این عنکبوت ساخته شد و از آن زمان مرگو میری گزارش نگردیده، لیکن وحشت از این عنکبوت همچنان باقی است. در سطح جهانعنکبوت‌های خطرناک دیگری نیز هست که مشهورترین آنها بیوه سیاه Black Widow است

راههایدرمان گزش رتیل:رتیلعنکبوت چاق و پشمالویی است که نسبت به سایر عنکبوت‌ها، ترس بیشتری در مردم ایجادکرده است. رتیل به رنگ‌های مختلف زرد، زرد پررنگ، قهوه‌ای کمرنگ و خرمالویی تندمایل به سیاه وجود دارد و پشم‌های آن، گاهی خیلی کوتاه‌ و گاهی کمی بلند می‌باشد. گزش این حشره، بر عکس آن چه مردم فکر می‌کنند به اندازه عنکبوت بیوه سیاه خطرناکنیست؛ حتی در بعضی از نقاط جهان برخی از افراد، رتیل را به شکل یک حیوان دست‌آموزنگهداری می‌کنند. البته نباید تمام رتیل‌ها را بی‌خطر دانست. آن چه مسلم است ایناست که بعد از هر گزشی به وسیله هر عنکبوت یا رتیلی، باید بیمار ر ابه پزشکبرسانید. قبل از آن بیمار را به پشت خوابانیده، رویش یک پتو بیندازید و قسمت گزیدهشده را پایین‌تر از سطح قلب قرار دهید و محل گزیدگی را با آب و صابون بشویید. گاهیگزش عنکبوت یا رتیل باعث ایجاد حالت آلرژی و حساسیت می‌شود؛ در این حال باید محلگزیدگی را با محلول یا پمادهای ضد حساسیت آغشته کرد و برای تسکین درد، به بیمار،قرص استامینوفن خوراند. دادن قرص آسپیرین به بیماری که دچار گزیدگی عنکبوت بیوهسیاه یا رتیل شده است، به صلاح نیست؛ چرا که آسپرین باعث تشدید علائم گزیدگیمی‌شود. بهتر است در بالای محل گزیدگی، یک باند لاستیکی ببندید تا جریان خون کندترشود. در محل گزیدگی، باید یک کیسه‌ی یخ قرار داد که به تسکین درد و کندتر کردن گردشخون کمک کند. اگراحیاناً بیمار دچار اشکال تنفسی شد، باید بلافاصله به او تنفسیمصنوعی داد و بالاخره همانطور که گفته شد در مواقعی که این علائم به مدت زیادیادامه پیدا کند، حتماً باید بیمار به پزشک رسانیده شود.

كمك های اولیه در رتیل گزیدگی:* صحنه را ارزیابی كرده و ABC مصدومرا كنترل می كنیم.همچنین از دست زدن به رتیل خودداری می كنیم.* قسمتگزیده شده را پایین‌تر از سطح قلب قرار دهید و محل گزیدگی را با آب و صابونبشویید.* گاهی گزش عنكبوت یا رتیل باعث ایجادحالت آلرژی و حساسیت می‌شود؛ در این حال باید محل گزیدگی را با محلول یا پمادهای ضدحساسیت آغشته كرد .* بهتر است در بالای محل گزیدگی، ازیك باندمحدود كنندهاستفاده كنید ( طبق آنچه در عقرب گزیدگی به طور مفصل به آنپرداختیم ) تا جریان خون كندتر شود. در محل گزیدگی، باید یك كیسه‌ی یخ قرار داد كهبه تسكین درد و كندتر كردن گردش خون كمك كند. * علایم حیاتی مصدوم را دائم كنترلكرده و آن را سریعا به مركز درمانی برسانید.
نوشته رابایادآوری یکضرب المثل قدیمی به پایان می برم :

رتیل پس از آنکه نیش می زند به گورستان می رود ودر آنجا به انتظارقربانیش می نشیند​