مرودشت يكی از قديمی ترين مناطق باستانی ايران است که با پيشينه كهن خود در طول تاريخ توجه بسياری از باستان شناسان و دوست داران فرهنگ و تمدن ايرانی را به خود معطوف داشته است. مجموعه آثار به جای مانده ماقبل تاريخ و آثار اعجاب برانگيز تاريخی بيان گر اين مطلب است كه اين شهرستان منطقه ای آباد با اهميتی ويژه؛ همواره مورد توجه بوده است. مجموعه کاخ های تخت جمشيد که شاهکار مديريت باستانی و حاصل تلاش دستان آفرينش گر معماران چيره دست دوره های باستانی ايران بوده و از شهرتی همسان با ديوارعظيم چين و اهرام ثلاثه مصر برخوردار است، مهمترين مکان ديدنی شهرستان مرودشت را تشکيل میدهند. عظمت منحصر به فرد اين بنا به تنهايی گويای تاريخ شکوهمند تمدن ايران است و اين درحالی است که اين مجموعه تنها يکی از بناهای تاريخی کشور ايران و استان فارس است. شهرهای قديمی به همراه نقش ها و کتيبههای باستانی و کاخ های پادشاهان هخامنشی و چندين اثر تاريخی و قديمی ديگر، از جمله جاذبه های مهم شهرستان مرودشت به شمار می آيند. همچنين طبيعت جذاب و غنی شهرستان مرودشت به ياری منحصر به فردترين آثار تاريخی و باستانی اين منطقه آمده و جلوه های اعجاب انگيزی از زيبايی های طبيعی را به نمايش گذاشته و اين شهرستان را به لحاظ طبيعی نيز در رديف مناطق ديدنی ايران قرار داده است. موقعيت طبيعی و چشم اندازهای اطراف آبشار مارگون با هم آميزی درختان جنگلی وتوپوگرافی ناحيه كوهستانی و رودخانهای، نمايش گر طبيعت غنی و زيبای شهرستان مرودشت هستند. در اطراف بخش مرودشت كان های متعدد سنگ وجود دارد. انواع كارخانه های توليد آجر و گچ و موزاييک سازی، كارخانه تهيه قند و شكر، كارخانه تهيه عصاره شيرين بيان، شركت سهامی فرش، تاسيسات مجتمع كود شيميايی و مجتمع گوشت نيز در اين شهرستان وجود دارد. شهرستان مرودشت دارای شرايط مساعد جغرافيايی يعنی آب فراوان و زمين حاصل خيز بوده و به همين جهت از اوضاع اقتصادی خوبی برخودار است. كشاورزی دراين بخش به صورت صنعتی و دستی و روش آبياری به شكل ديمی و آبی انجام می گيرد. اراضی وسيع كشاورزی اين شهرستان به 7 ناحيه همگن و دارای خصوصيات مشابه كه تحت پوشش 7 مركز خدمات كشاورزی دهستانی و 13 تعاونی توليد روستايیقرار دارند، تقسيم می شوند. در سال 1374 در اين شهرستان 215 هزار تن گندم توليد و به مراكز خريد تحويل گرديده است و توليد اين محصول در سال 81-1380 به ميزان 304 هزار تن رسيده است و به همين دليل مقام اول توليد و تحويل گندم به اين شهرستان اختصاص دارد. مرودشت دارای 170 هزار هكتار اراضی مزروعی شامل 148 هزار هكتار اراضی آبی و 22 هزار هكتار اراضی ديم است عمده ترين محصولات زراعی منطقه را گندم آبی ، جو آبی ، شلتوک، چغندر قند، ذرت دانه ای و علوفه ای تشکيل می دهند و انواع جاليز بالاترين سطح زير كشت را به خود اختصاص داده است.چاه ها و كاريزهای متعدد آب كشاورزی منطقه را تامين می كنند. شهرستان مرودشت با توجه به توجه به وجود آب کافی از لحاظ باغ داری نيز در موقعيت مناسبی قرار دارد. انگور، سيب، بادام، گردو، هلو، زردآلو ، انار و .. در باغ های اين شهرستان توليد می شوند و مازاد آن به ديگر استانها و شهرستان ها و بعضی كشورهای حوزه خليج فارس صادر می شود. شهرستان مرودشت با توجه به وجود مراتع و چراگاه های غنی از علوفه، استعداد فراوانی در زمينه پرورش دام و طيور دارد كه اين امر موجب شده تعدادی از مردم به خصوص روستاييان به كار پرورش دام و طيور مبادرت ورزند. تعداد واحدهای دام پروری اين شهرستان بخش قابل توجهی از نيروی انسانی را به خود اختصاص داده است. تجارت و داد وستد به همراه دام داری و كشاورزی از اركان اقتصادی شهرستان مرودشت به شمار می رود. از جمله صادرات مهم اين شهرستان می توان قند و شكر، گندم، جو، تره بار، گوسفند و آجر را نام برد. شهرستان مرودشت تقريبا در مركز استان فارس واقع شده است. اين شهرستان از شمال به شهرستان اقليد، از شمال خاوری به شهرستان خرم بيد، از خاور به شهرستان بوانات، از جنوب خاوری به شهرستان ارسنجان، از جنوب و جنوب باختری به شهرستان شيراز، از باختر به شهرستان سپيدان، محدود است. مركز شهرستان مرودشت در 52 درجه و 48 دقيقه طول جغرافيايی و 29 درجه و 52 دقيقه عرض جغرافيايی و ارتفاع 1595 متری از سطح دريا واقع شده است. آبو هوای شهرستان مرودشت معتدل است و مهم ترين رودخانه های اين شهرستان رودخانه كر و رودخانه سيوند هستندكه بسيار مهم و حياتي محسوب ميشوند. مرودشت محل رفت وآمد ايل قشقايی است. ساكنان اين شهرستان آريايی نژادند و به زبان فارسی با گويش های محلی، شيرازی، تركی و قشقايی صحبت می كنند. مسيرهاي دسترسي به شهرستان مرودشت عبارت اند از: - راه شيراز- اصفهان - راه مرودشت – آباده به طول 233 كيلومتر - راه مرودشت – شيراز به سوی جنوب به طول 45 كيلومتر - راهی به سوی جنوب خاوری به طول 14 كيلومتر به بند امير - راهی به سوی شمال به طول 12 كيلومتر كه شهر مرو دشت را به مركز دهستان را مجرد مرتبط كرده است. - راه مرودشت – مركز دهستان كام فيروز، به سوی شمال به طول 70 كيلومتر مرو در لغت به معنی چمن است كه در اصل به صورت مرغ و مرگ بوده و مرغزار صورت بسيار متداول آن است. در قديم علفزارها را مرغزار می گفتند، و به نظر می رسد که مرودشت نيز مانند ارژن در آن زمان جايی پوشيده از مرتع و چمن بوده است. كاوش های علمی و گمانه زنی هايی كه در تپه های مختلف جلگه مرودشت انجام گرفته است، نشان می دهد كه هزاران سال پيش از آنكه داريوش كبير، تپه سنگی را بر دامان كوه رحمت، برای احداث كاخ های بزرگ خود انتخاب كند، اقوام متمدنی در دشت وسيع آن، می زيسته اند. آثار بر جای مانده از قبيل ظروف سفالی منقوش يا ساده، و اسباب و وسايل زندگی آن دوره، همه و همه مؤيد اين نكته اند. ويرانه های استخر در تخت جمشيد، بخشی از تاريخ اين شهر را به نمايش می گذارند. آثار تاريخی باقی مانده از اين شهرستان، علاوه بر آثاری از دوران هخامنشی، دوره های اسلامی را نيز در بر می گيرد.
