مطالعه گياهان مرتعي به منظور پي بردن به چگونگي رفتار انها در اكوسيستم اطلاعات پايه اي را در مورد نحوه عمل پوشش گياهي در دسترس قرار ميدهد كه راه را براي شناخت دقيقتر از اكوسيستمهاي مرتعي هموار و امكان برنامه ريزي را براي مديريت صحيح مراتع فراهم ميسازد. در اين تحقيق ات اكولوژي گونه Cyperus eremicus در شنزارهاي استان اصفهان مورد بررسي قرار گرفت. نقشه رويشگاه تهيه و خصوصيات رويشگاهي شامل پستي و بلندي، اقليم، خاك، گونه هاي همراه و چگونگي حضور اين گونه در پوشش گياهي تعيين گرديد. همچنين در مورد فنولوژي و سيستم ريشه گونه ياد شده تحقيق شد. نتايج مطالعه نشان داد كه اين گونه گياهي با دامنه اكولوژيكي نسبتا محدود در شنزارهاي منطقه ريگ بلند كاشان با ارتفاع 750 تا 1150 متر از سطح دريا در تمامي جهات شيب رويش دارد. خاك رويشگاههاي ان داراي بافتهاي شني تا شني- لومي است. هدايت الكتريكي خاك در نقاط مختلف رويشگاه و نيز در عمقهاي مختلف ان متفاوت است و دامنه ds/m 2/5-3/0 را شامل ميشود. دامنه اسيديته خاك در اين رويشگاهها 2/8-5/7 ميباشد. براساس داده هاي بدست امده از نزديكترين، هم جهت ترين، و هم ارتفاعترين ايستگاه هواشناسي، و نيز نقشه هاي همباران و نقشههاي همدماي منطقه، ميزان بارندگي سالانه رويشگاههاي طبيعي اين گياه 130-80 ميليمتر و ميانگين درجه حرارت بين 8/3 درجه سانتيگراد در ديماه و 6/33 درجه سانتيگراد در تيرماه براورد شده است. حداقل مطلق دما 12- و حداكثر مطلق دما 8/47 درجه سانتيگراد ميباشد. رشد رويشي اين گونه مرتعي از اواخر اسفندماه شروع ميشود. زمان ظهور گلها در ارديبهشت ماه است و در اواسط خرداد ماه بذرها ميرسند. ريشه هاي گياه متصل به ريزومهاي ان بوده و بيشترً به صورت تقريبا افقي در عمق 25-20 سانتيمتري خاك حركت مي كنند و ريشه هاي فرعي به طور مايل از انها منشعب ميشوند. سطح ريشه هاي فرعي را پوششي غلاف مانند از شن پوشانده است. گياه مورد مطالعه كه يكي از گونه هاي مرتعي مرغوب محسوب ميشود در شرايط سخت محيطي شنزارها با وجود طوفانهاي سهمگين، گرماي شديد، و كمبود رطوبت، رشد و نمو، زاداوري و تجديد حيات مينمايد. اين گونه شن دوست به طور معمول مورد چراي دام واقع ميشود و از لحاظ توليد علوفه مرتعي دامداران محلي، اهميت خاصي را براي ان قائل هستند.
