افراد سیگاری بیش از غیر سیگاری ها در معرض ابتلا به پسوریازیس هستند

[h=1]افراد سیگاری بیش از غیر سیگاری ها در معرض ابتلا به پسوریازیس هستند[/h]

پژوهشگران علوم پزشکی هشدار دادند که افراد سیگاری بیش از غیر سیگاری ها در معرض خطر ابتلا به بیماری پوستی پسوریازیس هستند. این پزشکان می گویند احتمالا سیگار شدن باعث اختلال در شدت فعالیت سیستم ایمنی بدن می شود. به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، دکتر ابرار کوروشی استادیار درماتولوژی در دانشکده پزشکی هاروارد تشریح کرد: هرچند این مطالعه به طور مستقیم ثابت نمی کند که سیگار کشیدن موجب بروز پسوریازیس می شود اما وجود چنین رابطه ای در واقع دلیل دیگری برای سیگاری ها است که این عادت ناسالم و نامطلوب را ترک کنند.
وی افزود: این یافته ما را ترغیب می کند که به تک تک افراد سیگاری توصیه کنیم سیگار را ترک کنید بویژه به این خاطر که پسوریازیس به نوبه خود با افزایش خطر ابتلا به دیابت و حملات قلبی ارتباط مستقیم دارد.
پسوریازیس یک بیماری مزمن پوستی است که نام آن از کلمه ای یونانی به معنی «خارش» گرفته شده است. در این بیماری ناحیه ای از پوست ملتهب شده و برجسته می شود که با قرمزی پوست و خارش همراه است و روی آن نیز پوسته های نقره ای رنگ دیده می شود. پوست سر، آرنج ها و پشت بدن بیشتر در معرض این بیماری قرار دارند.
بیماری فوق زمانی بروز می کند که سیستم ایمنی بدن فرد به طور اشتباهی به سلول های پوستی خود بدن حمله ور می شود. در حال حاضر درمان هایی برای این بیماری وجود دارد اما ممکن است ریشه کن کردن آن از بدن بیمار برای همیشه امکانپذیر نشود.
گاهی شدت پسوریازیس آنقدر خفیف است که بیمار اصلا از ابتلا به آن آگاه نیست. از سوی دیگر گاهی این بیماری آنقدر شدید می شود که نواحی گسترده ای از بدن را در بر می گیرد. این بیماری اشکال گوناگون با شدت های متفاوت دارد و واگیردار نیست. پسوریازیس اغلب در سنین جوانی شروع می شود، اما می تواند در هر سنی از دوران نوزادی تا سنین کهولت شروع شود. هم زنان و هم مردان تقریبا به یک نسبت به این بیماری مبتلا می شوند.
شایع ترین علامت پسوریازیس بروز برجستگی های کوچک قرمز رنگ است. بتدریج این ضایعه بزرگتر شده و سطح آن پوسته پوسته می شود. در حالی که پوسته های سطحی براحتی جدا شده و می ریزند تا پوسته های زیرین برداشته شوند، پوسته زیر آنها دردناک شده و خونریزی خواهد کرد. بتدریج این نواحی قرمز، رشد کرده و گاهی حتی کاملا وسیع و چشمگیر می شوند.
این آزمایشات به تفصیل در مجله آمریکایی «همه گیر شناسی» منتشر شده اند.