حشیش (بنگ، کانابیس، گانجا) از نوع خاصی از گیاه شاهدانه تهیه می شود. آلکالویید اصلی آن با خاصیت توهم زایی دلتا ۹ تترا هیدروکانابینول است حشیش (بنگ، کانابیس، گانجا) از نوع خاصی از گیاه شاهدانه تهیه می شود. آلکالویید اصلی آن با خاصیت توهم زایی دلتا ۹ تترا هیدروکانابینول است و به عنوان ضداستفراغ در کموتراپی سرطان (به نام درونابینول با نام تجارتی مارینول)، اشتهاآور و ضددرد در مراحل انتهایی ایدز و سرطان ها و پایین آورنده فشار چشم در گلوکوم استفاده درمانی دارد. در مقادیر کم دارای آثار شل کننده عضلانی و آرامبخشی است… بیشترین مقدار ماده موثره حشیش در سرگل و سپس برگ های گیاه وجود دارد. راه شایع مصرف، کشیدن مخلوط حشیش با توتون سیگار است. در افغانی های ساکن ایران مصرف ساقه ها و برگ های گیاه به عنوان چاشنی داخل آبگوشت (آبگوشت حشیش) شایع است. جذب گوارشی مناسب و سریعی دارد. در کبد متابولیزه و از راه ادرار دفع می شود. ● علایم و نشانه های مصرف حشیش این علایم شامل تاکی کاردی، افزایش خفیف فشارخون و درد قفسه سینه، قرمزی و پرخونی ملتحمه و مخاط حلق و خشکی مخاط دهان و علایم روان شناختی مانند اضطراب، هذیان های بینایی، حمله های بدبینی، اختلال در تمرکز و حمله های حاد سرخوشی، آرامبخشی، سرخوشی متوسط، خواب آلودگی، خنده های پی درپی و بی مورد، پرخوری و حالت سرخوشی، سرگیجه و اختلال هوشیاری، اختلال در صحبت، اختلال در حرکات پیچیده مانند رانندگی به مدت ۲۴ ساعت، اضطراب، توهم به خصوص توهم بینایی، اختلال در حافظه کوتاه مدت، رفتارهای غیرطبیعی و تهاجمی، حمله هراس اضطراب و بی?قراری است. علایم روان شناختی در مصرف مقادیر کم عبارتند از: سرخوشی، پرحرفی، پرخوری، آرامش و تسهیل در روابط اجتماعی و در مصرف مقادیر زیاد، حالت پارانویا، مانیا، حالت تهاجمی، ترس، اختلال در هماهنگی عضلانی، اختلال در درک حسی، خواب آلودگی شدید، هذیان و توهم. مصرف حشیش در افراد مستعد می تواند باعث شروع اسکیزوفرنی شود. علایم در مصرف مزمن حشیش عبارتند از: اختلال حافظه کوتاه مدت و اختلال در یادگیری، یزرگی بافت پستان در مردان (به دلیل کاهش تستوسترون و افزایش موقت استروژن)، کاهش تعداد و حرکات اسپرم ها و اختلال ساختمانی، کاهش ترشح تستوسترون و اختلال تخمک گذاری در خانم ها، اضطراب، افسردگی، پرخاشگری، روان?پریشی و حمله های هراس، اختلالات رفتاری مانند انحرافات جنسی و سوءمصرف سایر مواد، کاهش فعالیت سیستم ایمنی، افزایش خطر بروز سرطان دهان و حنجره، ناهنجاری جنینی، تولد نوزاد با وزن پایین و اختلال در مهارت های کلامی شیرخوار. پس از قطع حشیش، نشانگان ترک رخ می دهد. حداکثر شدت علایم ترک ۴۸ ساعت بعد از قطع مصرف بروز می کنند و شامل بی خوابی، تعریق، لرزش دست، بی قراری، تهوع، افسردگی و عصبانیت است. ● کافئین کافئین یک ماده محرک مغزی فعال کننده سیستم عصبی است که در قهوه، چای، چای سبز، کولا و شکلات ها وجود دارد. همچنین در داروهای ترکیبی مانند قرص نوافن همراه با استامینوفن و پروفن در ایران موجود است. کافئین باعث بی خوابی و کاهش اشتها می شود و اثر دیورتیک دارد. ورزشکاران برای تقویت بدن و کاهش وزن از آن استفاده می کنند. مسمومیت با کافئین نادر است ولی در مواقع اقدام به خودکشی ممکن است منجر به مسمومیت شدید و حتی مرگ بشود. کافئین یک داروی کاردیوتوکسیک (سم قلبی) است و به طور کامل و سریع از راه خوراکی جذب می شود. هر فنجان چای و قهوه به ترتیب حاوی ۵۰ ۱۰۰ و ۱۰۰ ۲۰۰ میلی گرم کافئین هستند. مصرف بیش از ۱۰ گرم یا بیش از ۲۰۰ mg/kg می تواند منجر به مرگ شود. ● تظاهرات بالینی مسمومیت حاد ▪ مسمومیت خفیف: بی اشتهایی، لرزش دست، بی قراری و آژیتاسیون، تهوع، استفراغ، تپش قلب. ▪ مسمومیت شدید: علایم فوق همراه پرفشاری خون (به ویژه کاهش فشار دیاستولی همراه با افزایش فاصله فشار سیستول و دیاستول)، تشنج، هذیان، تحریکی، هیپوکالمی، هیپرگلیسمی و دیس ریتمی های قلبی فوق بطنی و بطنی. ● مسمومیت مزمن مصرف روزانه بیش از حد کافئین با مصرف دارو یا مصرف قهوه می تواند باعث بروز علایم مسمومیت (کافئینیسم) بشود. بی قراری، تحریک پذیری، اضطراب، لرزش دست، اسپاسم و کرامپ های عضلانی، افزایش ریفلاکس های، بی خوابی، تپش قلب و بی اشتهایی شایع ترین علایم مسمومیت مزمن کافئینیسم هستند. روزنامه سلامت
